Maundy Thursday Pesaha Vyazham Message

അപ്പം = ദൈവം

Jesus Breaks Bread

പെസഹാവ്യാഴം.

ഈശോ അപ്പമെടുത്ത് “ഇതെന്റെ ശരീരമകുന്നു”വെന്ന് (ലൂക്ക 22, 19) ഉച്ചരിച്ചപ്പോള്‍ അപ്പം ദൈവമായ, ദൈവം അപ്പമായ മഹാത്ഭുതം നടന്നതിന്റെ ഓര്‍മ! മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ രംഗം! രക്ഷാകരചരിത്രത്തിന്റെ തോടും, പുഴയും, കൈവഴികളും ഒരു ബിന്ദുവില്‍ സംഗമിച്ച നിമിഷം! ദൈവത്തിന്റെ അനന്തകാരുണ്യം കരകവിഞ്ഞൊഴുകി പ്രപഞ്ചത്തെയാകെ പ്രസാദാത്മകമാക്കിയതിന്റെ ആഘോഷം!

ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ പാരമ്യതയില്‍നിന്നാണ് ഈ ദൈവിക ഇടപെടല്‍ ഉയിരെടുത്തത്. ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വേദനക്കിടയിലും ദൈവേഷ്ടം പൂര്‍ത്തിയാക്കുവാന്‍ സെഹിയോന്‍ ശാലയിലെ യജ്ഞവേദിയിലേക്ക് നടന്ന മനുഷ്യപുത്രന്‍ കാല്‍കഴുകലിന്റെ (യോഹ 3, 1-11) അഗ്നിയൊരുക്കി വചനമന്ത്രങ്ങളുച്ചരിച്ചു സ്വയം യാഗമായപ്പോള്‍ ദൈവവെളിപാടിന്റെ വലിയ മുഹൂര്‍ത്തമായിത്തീര്‍ന്നു അത്. ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ കൂടാരം മനുഷ്യനോടുകൂടെ! (വെളിപാട്21,3) ജീവിതത്തിന്റെ അടിവേരുകളില്‍നിന്നു മുളപൊട്ടി പാകമായ ആത്മാവിഷ്കരമായിട്ടാണ് ഈശോ സെഹിയോന്‍ മാളികയില്‍ അപ്പമാകുന്നത്.

ഇവിടെ അപ്പമെന്ന യഥാര്‍ഥ്യത്തിന്‍റെ ഘടനക്കുള്ളിലാണ്‌ ഈ മഹാത്ഭുതം സംഭവിക്കുന്നത്‌. അപ്പം മനുഷ്യന്റെ ഒടുക്കമില്ലാത്ത വിശപ്പിന്റെ ശമനോപാധിയാണ്; ആഗ്രഹങ്ങളുടെ, സൗഹൃദങ്ങളുടെ പ്രകടനമാണ്. അതിലുമുപരി, മനുഷ്യന്റെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ പ്രതീകം കൂടിയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഊട്ടുശാലയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍,  അപ്പത്തിന്റെയും വീഞ്ഞിന്റെയും പ്രതീകാത്മകതയില്‍ അവതരിപ്പിച്ച അത്താഴം ഈശോയെ സംബന്ധിച്ച് സ്വാഭാവികവും ജൈവികവുമായിരുന്നു. മാത്രമല്ല അപ്പം, “ഞാന്‍ ജീവന്റെ അപ്പമാകുന്നു”വെന്ന (യോഹ:6,35) വചനത്തിന്റെ പൊരുളും, ദൈവം തന്റെ വാത്സല്യം പ്രകടമാക്കുവാന്‍ ഇസ്രായേല്‍ ജനത്തിന് നല്‍കിയ മന്നായുടെ (ജ്ഞാനം:16,21) പൂര്‍ത്തീകരണവുമായിത്തീര്‍ന്നു.

അപ്പം അതിന്റെ വ്യത്യസ്ഥരൂപങ്ങളില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ബലിപീOത്തില്‍ അര്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്ന അപ്പം ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായിത്തീരുന്നുവെന്നതു ക്രൈസ്തവവിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ശിലയാണ്. ലോകത്തിന്റെ ജീവനുവേണ്ടി ക്രിസ്തു നല്‍കുന്ന അപ്പം അവിടുത്തെ ശരീരമാകുന്നു. (യോഹ:6,51) മനുഷ്യന്റെ അസ്തിത്വവുമായി ഇഴചേര്‍ന്നുന്നില്‍ക്കുന്ന അപ്പം ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായിത്തീരുമ്പോള്‍ അത് ആത്മാവിന്റെ ഭക്ഷണമാകുന്നു; ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും പോഷണമാകുന്നു.  അപ്പസത്തയില്‍നിന്നു ദൈവസത്തയിലേക്കുള്ള ഈ പരിണാമം മനസ്സിലാക്കുവാന്‍ ദുഷ്കരമാണെങ്കിലും, ക്രൈസ്തവന്റെ കുര്‍ബാനാനുഭാവത്താല്‍ സ്പുടം ചെയ്യപ്പെട്ട വിശ്വാസം ഈ വലിയ യാഥാര്‍ഥ്യത്തിന്റെ ലാവണ്യം അനുഭവിക്കാന്‍ അവളെ/അവനെ പ്രാപ്തമാക്കുന്നുണ്ട്.

ഈ അനുഭവമാണ് പെസഹാവ്യാഴത്തെ ഇന്നും പ്രസക്തമാക്കുന്നത്‌. നോമ്പിന്റെ ചൈതന്യത്തില്‍ നാം പെസഹാവ്യാഴത്തിനായി ഒരുങ്ങുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്. ദൈവം ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ചതും തന്റെ ഏകജാതനെ നല്‍കുവാന്‍ തക്കവിധം ഈ ലോകത്തെ സ്നേഹിച്ചതും (യോഹ:1,16)  രക്ഷകനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തതും അപ്പം ദൈവമായിമാറിയ, ദൈവം അപ്പമായിമാറിയ ഈ ദിവ്യമുഹൂര്‍ത്തത്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു. രക്ഷകന്റെ വരവിനായി ഒരു ജനത്തെ പ്രത്യേകമായി ദൈവം ഒരുക്കിക്കൊണ്ട് വന്നതും ഈ മുഹൂര്‍ത്തത്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു. അവിടുന്ന് മനുഷ്യനായി പിറന്നതും വചനം പ്രഘോഷിച്ചും അത്ഭുതങ്ങള്‍ ചെയ്തും ജനങ്ങളുടെയിടയില്‍ ആയിരുന്നതും ഈയൊരു മുഹൂര്‍ത്തത്തിനുവേണ്ടിമാത്രമായായിരുന്നു. പ്രഭാതവേളകളിലെ ദൈവിക മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളിലൂടെ നിശബ്ദതയിലായിരുന്നുകൊണ്ടും അഞ്ചപ്പംകൊണ്ട് അയ്യായിരങ്ങളെ തൃപ്തരാക്കിക്കൊണ്ടും തന്നിലുള്ള അപ്പാവതാരത്ത്തിന്റെ ആത്മീയസാധ്യതകളിലേക്ക് അവിടുന്ന് ഉയരുകയായിരുന്നു. പെസഹാവ്യാഴത്തിന്റെ ഈ മഹാത്ഭുതമാണ് ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകരാപദ്ധതിയുടെ കേന്ദ്രം.

പെസഹവ്യാഴത്തിന്റെ കഥാപരിസരത്ത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെട്ട വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയുടെ ദൈവശാസ്ത്രം പലതലത്തില്‍ മനസ്സിലാക്കാനും പഠിക്കാനും നമുക്ക് സാധിക്കും. ഗ്രീക്കുചിന്തയുടെ പിന്‍ബലത്തിലാണ് ഈ മഹാസംഭവം താത്വികമായി വ്യഖ്യാനിക്കപെട്ടതെങ്കിലും ഭാരത ചിന്തയ് ക്കും  ഇത് – അപ്പം=ദൈവം, ദൈവം=അപ്പം – അന്യമല്ലെന്ന് നാം ഭാരതക്രൈസ്തവര്‍ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അന്യമല്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, അപ്പം ദൈവമാണെന്ന സങ്കല്‍പം വളരെ ശക്തമായിത്തന്നെ ഭാരതീയ ചിന്തയിലുണ്ട്.

“അന്നം ബ്ബ്രഹ്മ”മെന്ന ഉപനിഷത്തിലെ ചിന്ത ഭാരത സംസ്കാരത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഗമാണ്. തൈത്തീരിയോപനിഷത്തില്‍ തത്വചിന്തയുടെ മറുപുറമായിട്ടാണ് “അന്നം ബ്ബ്രഹ്മ”മെന്ന ചിന്തയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌. “അന്നം ബ്രഹ്മേതി വ്യജനാത്…”. (അന്നത്തെ ബ്രഹ്മമെന്നറിഞ്ഞു) “അന്നം ബ്ബ്രഹ്മ”മാണ്; അന്നത്തില്‍നിന്നാണ് സര്‍വ ഭൂതങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നത്. ഭഗവത്ഗീതയും ഈ ദര്‍ശനം പങ്കുവയ്ക്കുന്നുണ്ട്‌. “അന്നാദ്ഭവന്തി ഭൂതാനി”. (അന്നത്തില്‍ നിന്ന് ഭൂതങ്ങളെല്ലാം ഉണ്ടാകുന്നു). അപ്പമാണ് ജീവന്‍ നല്‍കുന്നതും ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്തുന്നതും. അപ്പമില്ലാത്ത അവസ്ഥ ജീവനില്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ്.

അപ്പം ബ്രഹ്മമാണെന്ന ഭാരതസങ്കല്‍പം സാധാരണ മനുഷ്യരിലും ഉണ്ടായി രുന്നു. മകന്‍ അമ്മയോട് ചോദിക്കുകയാണ്. “ആരാണമ്മേ, രാജാവ്? അമ്മ പറഞ്ഞു: “രാജാ പ്രത്യക്ഷ ദൈവം മകനെ”. വീണ്ടും മകന്‍ ചോദിച്ചു: “ആരാണമ്മേ, ദൈവം?” അമ്മ പറഞ്ഞു: “അന്നദാതാവായ പൊന്നുതമ്പുരാന്‍ മകനെ”. അപ്പം തരുന്നവനെ ദൈവമായി കാണുന്ന സംസ്കാരിക ചൈതന്യത്തിന്റെ ഇടവഴികളില്‍ അപ്പം നല്‍കുന്ന, അപ്പമായിത്തീരുന്ന ഈശോയെ അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് പെസഹാവ്യാഴാചരണം. കാരണം, അന്നം ദൈവത്തില്‍നിന്നും വരുന്നതും ജീവന്‍ നല്കുന്നതുമാണ്. ഈശോ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക: “സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നിറങ്ങിയ ജീവനുള്ള അപ്പം ഞാനാണ്. ആരെങ്കിലും ഈ അപ്പത്തില്‍നിന്നു ഭക്ഷിച്ചാല്‍ എന്നേയ്ക്കും ജീവിക്കും”. (യോഹ:6,51)

ക്രൈസ്തവന് ദൈവം അന്നദാതാവ് മാത്രമല്ല, ദൈവം അപ്പമായിത്തീരുന്നവനാണ്, അന്നം തന്നെയാണ്. അന്നത്തിലൂടെയാണ്, ദൈവത്തിലൂടെയാണ് ജീവന്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്; അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെയാണ്, പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിലൂടെയാണ് ജീവന്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നത്. “ഉതാശിതമുപഗച്ചന്തി മൃത്യുവ:” (കൊടുക്കാതെ ഭക്ഷിക്കുന്നവന്‍ മരണങ്ങള്‍ പ്രാപിക്കുന്നു. ഋഗ്വേദം 8-6-22) തനിയേ ഭക്ഷിക്കുന്നവന്‍ പാപത്തെ ഭുജിക്കുന്നുവെന്നാണ് മഹാഭാരതം പറയുന്നത്.

ദൈവം അപ്പമാകുന്ന വലിയ സംഭവത്തിന്റെ പുണ്യസ്മരണയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ക്രൈസ്തവരുടെ പെസഹാവ്യാഴ ദൈവശാസ്ത്രത്തെ മനസ്സിലാക്കുവാന്‍ ഭാരതമനസ്സിനു വളരെ എളുപ്പത്തില്‍ കഴിയുമെന്നത് ഈ ദിനത്തിന്റെ ഭംഗി വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവം അപ്പമാകുന്ന വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയുടെ ദൈവശാസ്ത്രം ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാണെന്നും, വിശുദ്ധ കുര്‍ബാന ക്രൈസ്തവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രാര്‍ത്ഥനയാണെന്നും പറയുമ്പോള്‍ അത് ഭാരതസംസ്കാരത്തോട് ചേര്‍ന്ന്‍ പോകുന്നതുതന്നെയാണ്. പ്രസിദ്ധ കവി മധുസൂദനന്‍ നായരുടെ “എച്ചില്‍” എന്ന കവിതയില്‍ അദ്ദേഹം പറയുന്നത്: “അന്നം ബ്രഹ്മമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ബ്രഹ്മജ്ഞനത് വേണ്ടയോ? യജ്ഞമെങ്ങന്നമില്ലാതെ? അന്നത്താല്‍ യജ്ഞവര്‍ധനം.” ദൈവം അപ്പമായി അവതരിച്ചിട്ടും ജ്ഞാനികള്‍ക്കുപോലും ആ ദൈവിക വെളിപാടി ലേക്ക് ഹൃദയം തുറക്കുവാനാകുന്നില്ലല്ലോയെന്നു കവി ആവലാതിപ്പെടുകയാണ്. എന്നാല്‍, ദൈവം അപ്പമാകുന്നതു ക്രൈസ്തവനു വലിയൊരു വെളിപാടും അപ്പമായ ദൈവം, വിശുദ്ധ കുര്‍ബാന, ക്രൈസ്തവനു ജീവന്‍ നിറഞ്ഞ ഔഷധവുമാണ്.

പെസഹാവ്യാഴാനുഭവം ക്രൈസ്തവന്‍ നെഞ്ചേറ്റുന്നത് ദൈവം അപ്പമായി ത്തീരുന്ന വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനാത്ഭുതത്തിന്റെ ഓര്‍മയിലാണ്. ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളില്‍ മുറിക്കപ്പെട്ടും ചിന്തപ്പെട്ടും വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയായിത്തീരാനാനുള്ള ആഹ്വാനമാണ് പെസഹാദിനാചരണങ്ങളിലൂടെ മുഴങ്ങുന്നത്. അതുകൊണ്ട്തന്നെ ക്രൈസ്തവന് വിശുദ്ധ കുര്‍ബാന ഒരു ദര്‍പ്പണമാണ് – പ്രപഞ്ചതാളലയങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനം കാട്ടുന്ന ഒരു മൊഴിക്കണ്ണാടി. സമസ്ത പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയും മനസ്സുണ്ടതില്‍; പെരുവഴിയില്‍ തളര്‍ന്നുവീഴുന്ന പാവപ്പെട്ടവന്റെ നിസ്വനമുണ്ടതില്‍; തെരുവില്‍ അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന ഭിക്ഷാടകരായ ആകാശപ്പറവകളുടെ നിസ്സഹായമായ ചിറകടിയുണ്ടതില്‍; എയിഡ്സ് രോഗികളുടെ, ബുദ്ധിവികസിക്കാത്തവരുടെ വിഹ്വലതയുണ്ടതില്‍; ലോകത്തിന്റെ ഇമ്പമാര്‍ന്ന സ്വരങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയാത്ത, മഴവില്ലിന്റെ മനോഹാരിത കാണാന്‍ കഴിയാത്ത മക്കളുടെ തേങ്ങലുകളുണ്ടതില്‍; മക്കളാല്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട മാതാപിതാക്കളുടെ, തകര്‍ന്ന കുടുംബങ്ങളുടെ മുറിപ്പാടുണ്ടതില്‍; ‘നാല്‍ക്കവലകളില്‍ വിശന്നു തളര്‍ന്നു വീഴുന്ന മക്കളുടെ ജീവനുവേണ്ടി കരങ്ങളുയര്‍ത്തുന്ന’ (വിലാപങ്ങള്‍ 2, 19) വൈദികന്റെ, സന്യാസിയുടെ പ്രാര്‍ഥനയുണ്ടതില്‍. അതുകൊണ്ടാണ് പെസഹാവ്യാഴാനുഭവം ക്രൈസ്തവ അസ്തിത്വത്തിന്റെ എല്ലാ അടരുകളെയും ചൂഴ്ന്നു നില്‍ക്കുന്ന മഹാസംഭവത്തിന്റെ അനുസ്മരണമാകുന്നത്.

ദൈവസ്നേഹം നിറഞ്ഞാടുന്ന ദിനമാണ് പെസഹാവ്യാഴം. വിശുദ്ധ കുര്‍ബാ നയിലെ ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ വിസ്പോടനം മനസ്സിലാക്കുവാന്‍ ക്രൈസ്തവന്‍ പരാജയപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍,  മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെ നറുംപാലൊഴുകുന്ന ദൈവകാരുണ്യത്തിലേക്ക് വളരുവാന്‍ അവള്‍ക്കു/അവനു സാധിക്കുകയില്ല. ഓര്‍ക്കുക, ദൈവം അപ്പമായിതീരുന്നുവെന്ന അറിവ് വ്യാഖ്യാനങ്ങളുടെ വൈവിധ്യംകൊണ്ട് സങ്കീര്‍ണമാകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അനുഭവങ്ങളുടെ ഊഷ്മളതകൊണ്ട് നമുക്കേറ്റവും ഹൃദ്യമാകുന്നത് അത് ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ ആഘോഷമാകുന്നതുകൊണ്ടാണ്; മനുഷ്യാസ്തിത്വവുമായി ചേര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്; സഹനത്തിന്റെ, വേദനയുടെ യാഗപുഷ്പങ്ങള്‍ സൗരഭ്യം പരത്തുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

സഹനമാണ് യാഗത്തിന് മനോഹാരിത നല്‍കുന്നതും അതിനെ രക്ഷാകരമാക്കുന്നതും. ജീവിതം ബുദ്ധിമുട്ടേറിയതാണ് എന്ന് സാമാന്യവത്ക്കരിക്കുന്നതിന്റെ ആധ്യാത്മിക വ്യാഖ്യാനമാണ് ജീവിതം ബലിയര്‍പ്പണമാണ് എന്ന് പറയുന്നത്. ബലിയര്‍പ്പണത്തിന്റെ അവശ്യഘടകം  ത്യാഗം തന്നെയാണ്. യാഗത്തില്‍ ത്യാഗമില്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ലേ,  മനുഷ്യജീവിത സാഹ്യചര്യങ്ങളില്‍ ക്രൈസ്തവര്‍ കുര്‍ബാനയാകാത്തത്? ഇത്രയും കുര്‍ബാനകള്‍ അര്‍പ്പിച്ചിട്ടും എന്തേ കുര്‍ബാനയുടെ ശരിയായ ചൈതന്യം ക്രൈസ്തവര്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല എന്നത് സങ്കടകരം തന്നെ.

ഈയിടെയുണ്ടായ ഒരു വിവാദം മനസ്സിലെത്തുന്നു. അത് കുര്‍ബാനപ്പണത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയെക്കുറിച്ചും, കുര്‍ബാനപ്പണത്തെക്കുറിച്ചും വിശുദ്ധിയോടെ,  കരുതലോടെ, ജാഗ്രതയോടെ, മുല്യബോധത്തോടെ നാം നിലപാടുകള്‍ കൈക്കൊള്ളെണ്ടതുണ്ട്.

 ത്യാഗമില്ലാത്ത, സഹനമില്ലാത്ത ബലിയര്‍പ്പണം സാധ്യമല്ലെന്നും, ത്യാഗമില്ലാത്ത, സഹനമില്ലാത്ത ബലിയര്‍പ്പണം അര്‍ത്ഥശൂന്യമാണെന്നും ആര്‍ക്കാണറിഞ്ഞുകൂടാത്തത്? പഴയനിയമത്തിലെ ഒരു സംഭവം ഇങ്ങനെയാണ്: ദൈവമായ കര്‍ത്താവിനെതിരെ ദാവീദ് രാജാവ് പാപം ചെയ്തപ്പോള്‍ പാപപ്പരിഹാരമായി ദഹനബലി അര്‍പ്പിക്കുവാന്‍ ദൈവം ദാവീദിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ജെബ്യൂസ്യനായ അരവ്നായുടെ മെതിക്കളത്തില്‍ചെന്ന് മെതിക്കളവും കാളകളും വാങ്ങുവാന്‍ ദാവീദും ഭൃത്യരും ചെന്നു. അരവ്നാ ദാവീദിനോടു പറഞ്ഞു: “യജമാനനെ, അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ബാലിയര്‍പ്പിച്ചാലും. ബലിപീഠത്തിലര്‍പ്പിക്കേണ്ടതിനു ഇതാ കാളകള്‍, വിറകിനു ഇതാ മെതിവണ്ടികളും നുകങ്ങളും…” ദാവീദ് അരവ്നായോടു പറഞ്ഞു: “ഇല്ല, വിലയ്ക്കു മാത്രമേ ഇത് ഞാന്‍ വാങ്ങൂ. എനിക്ക് ഒരു ചിലവുമില്ലാത്ത ദഹനബലി എന്റെ ദൈവമായ കര്‍ത്താവിനു ഞാന്‍ അര്‍പ്പിക്കുകയില്ല.” ദാവീദ് അമ്പത് ഷെക്കല്‍ വെള്ളി കൊടുത്ത് കളവും കാളകളും വാങ്ങി. അവിടെ ബലിപീഠം പണിതു ദാവീദ് കര്‍ത്താവിന് ദഹനബലികളും സമാധാനബലികളും അര്‍പ്പിച്ചു. (2സാമുവല്‍ 24, 18-25)

നമുക്ക് ഒരു ചിലവുമില്ലാത്ത, ഒരു വേദനയുമില്ലാത്ത ബലി എങ്ങനെയാണ് നാം അര്‍പ്പിക്കുക? കുര്‍ബാനപ്പണമെന്നത് ഈ ‘ചിലവി’ന്റെ ഒരു പ്രകടനമാണ്. അതൊരു നിശ്ചിത തുകയായി നിജപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് പ്രായോഗികമായി എളുപ്പമാക്കാനാണ്. അത് സഭയുടെ ശുശ്രൂഷകളോട് ചേര്‍ത്ത് വയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതിന്റെ മൂല്യം വര്‍ധിക്കുകയല്ലേ ചെയ്യുക? വൈദികന് അടിച്ചുപൊളിക്കാനുള്ളതാണെന്നും വീഞ്ഞുവാങ്ങി സുഖിയ്ക്കാനുള്ളതാണെന്നും പറഞ്ഞു അവഹേളിക്കാനുള്ളതാണോ അത്? അതിനെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്നതും ശരിയാണോ? ആധ്യാത്മിക കാര്യങ്ങളെ ഗൌരവത്തോടെ കാണാനും, വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയുടെ മൂല്യത്തെ സാമാന്യവത്ക്കരിക്കാതിരിക്കാനും നാമെല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായ വിശുദ്ധ കുര്‍ബാന കേവലം ഉപവി പ്രവര്‍ത്തികള്‍ക്കു പകരം വയ്ക്കുന്നത് എത്രയോ ബുദ്ധിശൂന്യമാണ്! വിശുദ്ധകുര്‍ബാനയെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ വെളിപാടുകള്‍ക്കായി ഒരുങ്ങാന്‍ പെസഹാവ്യാഴാഴ്ചകളെ സ്നേഹിക്കാന്‍ നമുക്കാകട്ടെ.

പെസഹാവ്യാഴാഴ്ച ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകരപദ്ധതി ദൈവം അപ്പമായിത്തീരുന്ന വിശുദ്ധകുര്‍ബാനയില്‍ കേന്ദ്രീകൃതമാണെന്നും, ആ  വിശുദ്ധ കുര്‍ബാന ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാണെന്നും നാം    വീണ്ടും ഓര്‍ക്കുകയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ അപ്പാവതാരചിന്തയില്‍ പെസഹാവ്യാഴം ധ്യാനാത്മകമാകണം. ഇന്‍ട്രിയപ്പത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയിലും പാലിന്റെ മാധുര്യത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും നമ്മില്‍ നിറയണം. അപ്പോള്‍ കുടുംബാoഗങ്ങളെല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നുള്ള പെസഹാഭക്ഷണം ദൈവകൃപയുടെ അമൃതാകും; ക്രൈസ്തവജീവിതം വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയാകും.

Fr Saju Pynadath MCBS
സാജു പൈനാടത്ത് MCBS

 

 

 

 

വിവാഹം എന്ന കൂദാശ – സഭാനിയമങ്ങള്‍

വിവാഹം എന്ന കൂദാശ – സഭാനിയമങ്ങള്‍

The Sacrament of Marriage – Church Laws (Canon Laws)

Jesus Bless Marriage

വിവാഹത്തിനുള്ള ഒരുക്കം

1. വിവാഹിതരാകുന്നവര്‍ക്ക് വേണ്ടത്ര ഒരുക്കമുണ്ടെന്ന് ഇടവക വികാരിമാര്‍ ഉറപ്പുവരുത്തുകയും അതിനാവശ്യമായ മാര്‍ഗ്ഗനിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ നല്‍കുകയും ചെയ്യണം.
2. വിവാഹത്തിനൊരുക്കമായ കോഴ്സില്‍ സംബന്ധിക്കുന്നതിനും ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസ സന്മാര്‍ഗ്ഗ സത്യങ്ങള്‍ പഠിക്കുന്നതിനും വേണ്ട ക്രമീകരണങ്ങള്‍ മാതാപിതാക്കള്‍ ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വം ചെയ്യേണ്ടതാണ്. വിദൂരസ്ഥലങ്ങളില്‍ പഠിക്കുകയോ ജോലി ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്ന മക്കളെ മുന്‍കൂട്ടി ഇക്കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്.
3. വിവാഹാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് ദാമ്പത്യജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ച് ആവശ്യമായ അറിവുണ്ടായിരിക്കണം. വിവാഹത്തിനൊരുക്കമായ കോഴ്സിന്‍റെ (Marriage Preparation Course) സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഉണ്ടായിരിക്കണം. പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ് വരെയുള്ള മതബോധനവും നടത്തിയിരിക്കണം. ഇവ ഇല്ലെങ്കില്‍ രൂപതാകച്ചേരിയില്‍ നിന്ന് പ്രത്യേകം അനുമതി വാങ്ങിയിരിക്കണം.
4. ക്രൈസ്തവ വിവാഹത്തിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം, പ്രത്യേകതകള്‍, ദമ്പതികള്‍ക്ക് പരസ്പരമുള്ള അവകാശങ്ങളും കടമകളും മക്കളുടെ ശിക്ഷണം എന്നിവയെക്കുറിച്ചും ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസ സത്യങ്ങള്‍, സന്മാര്‍ഗ്ഗമൂല്യങ്ങള്‍ എന്നിവയെക്കുറിച്ചും വിവാഹാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് അറിവുണ്ടെന്ന കാര്യം ബന്ധപ്പെട്ട വികാരിമാര്‍ ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടതാണ്.
5. വിവാഹം ആശീര്‍വദിക്കാന്‍ അവകാശമുള്ള വികാരി കാനോനിക തടസ്സങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് മുന്‍കൂട്ടി വേണ്ട അന്വേഷണങ്ങള്‍ നടത്തണം. വധൂവരന്മാര്‍ സ്വമനസ്സാലെയാണോ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചിട്ടുള്ളതെന്നും വല്ല തടസ്സവും ഉണ്ടോയെന്നും വികാരി അവരോട് തനിച്ച് വിവേകപൂര്‍വ്വം ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.
6. സ്ഥൈര്യലേപനം സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ലാത്തവര്‍ വിവാഹത്തിന് മുമ്പ് ഈ കൂദാശ സ്വീകരിച്ചിരിക്കണം.

വിവാഹത്തിനുള്ള അപേക്ഷാഫോറം

1. ശരിയായ ഒരുക്കത്തോടും സമ്മതത്തോടും അറിവോടും കൂടിയാണ് തങ്ങള്‍ വിവാഹബന്ധത്തിലേര്‍പ്പെടുന്നതെന്നു വ്യക്തമാക്കാനായി വിവാഹാര്‍ത്ഥികള്‍ മനസ്സമ്മതത്തിനു മുമ്പായി തങ്ങളുടെ ഇടവക വികാരിയുടെ മുമ്പില്‍ വെച്ച് നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അന്വേഷണഫോറം പൂരിപ്പിച്ച് നല്‍കേണ്ടതാണ് (PL Art. 160). ഫോറത്തിലെ എല്ലാ കോളങ്ങളും പൂരിപ്പിക്കാന്‍ വികാരിമാര്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. പ്രത്യേക അനുവാദങ്ങള്‍ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട് എങ്കില്‍ റിമാര്‍ക്ക് കോളത്തില്‍ എഴുതണം.
2. അന്വേഷണഫോറം പൂരിപ്പിച്ച് നല്‍കുന്നതോടൊപ്പം താഴെപ്പറയുന്ന സാഹചര്യങ്ങളില്‍ സ്വതന്ത്രാവസ്ഥ തെളിയിക്കുന്ന സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റും (Free State Certificate) ഹാജരാക്കേണ്ടതാണ്.
a) പ്രായപൂര്‍ത്തിയായവര്‍ ഒരു വര്‍ഷത്തില്‍ കൂടുതല്‍ പഠനത്തിനും ജോലിക്കും മറ്റുമായി രൂപതയ്ക്ക് പുറത്ത് താമസിച്ചിട്ടുള്ളവരാണെങ്കില്‍ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തെ ഇടവകവികാരിയില്‍ നിന്നും അവരുടെ സ്വതന്ത്രാവസ്ഥ തെളിയിക്കുന്ന സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് (Free State Certificate) കൊണ്ടുവരേണ്ടതാണ്.
b) പ്രായപൂര്‍ത്തിയായതിനുശേഷം ഒന്നിലേറെ സ്ഥലങ്ങളില്‍ താമസിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ ഒരു വര്‍ഷത്തിലേറെ എവിടെ താമസിച്ചോ അവിടുത്തെ വികാരിയില്‍ നിന്നും സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഹാജരാക്കേണ്ടതാണ്. കൂടാതെ മറ്റു സ്ഥലങ്ങളില്‍ താമസിച്ചിരിക്കെ വിവാഹബന്ധത്തിലേര്‍പ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്ന സത്യപ്രസ്താവനയും (Affidavit) നല്‍കേണ്ടതാണ്.
c) ഇപ്രകാരം വികാരിമാരുടെ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ലഭ്യമല്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങളില്‍ സിവില്‍ അധികാരികളുടെയോ വിശ്വസനീയരായ വ്യക്തികളുടെയോ സാക്ഷ്യം മതിയാവുന്നതാണ്.
d) ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഒഴിവു കൊടുക്കുവാന്‍ സ്ഥല മേലദ്ധ്യക്ഷനു മാത്രമേ അനുവാദമുള്ളൂ.

വിവാഹവാഗ്ദാനം

1. വിവാഹപരസ്യം നിയമാനുസൃതം നടത്തുന്നതിന് സമയം ലഭിക്കത്തക്കവിധത്തില്‍ വിവാഹത്തിന് മുമ്പായി വിവാഹ വാഗ്ദാനം നടത്തേണ്ടതാണ്. സ്ഥലത്തെ വൈദിക മേലദ്ധ്യക്ഷന്‍റെയോ, ഇടവക വികാരിയുടെയോ, ഇവരില്‍ ആരെങ്കിലും അധികാരപ്പെടുത്തുന്ന വൈദികന്‍റെയോ മുമ്പാകെ രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തില്‍ ഇടവകപ്പള്ളിയില്‍ വച്ചോ, വധൂവരന്മാര്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും പള്ളിയില്‍ വച്ചോ വിവാഹവാഗ്ദാനം നടത്താവുന്നതാണ്. വിവാഹവാഗ്ദാനം നടത്തേണ്ടത് പള്ളിയില്‍ വച്ചാണ്. മറ്റേതെങ്കിലും സ്ഥലത്തു വച്ച് വിവാഹ വാഗ്ദാനം നടത്തണമെങ്കില്‍ രൂപതാദ്ധ്യക്ഷന്‍റെ അനുവാദം വാങ്ങിയിരിക്കണം.
2. കുറിയോ (Form A) തത്തുല്യമായ രേഖകളോ ലഭിച്ചശേഷം മാത്രമേ വിവാഹവാഗ്ദാനം നടത്താവൂ.
3. വിവാഹവാഗ്ദാനം നടത്തിയ വിവരം വൈദികന്‍ അതിനുള്ള രജിസ്റ്ററില്‍ രേഖപ്പെടുത്തണം. കക്ഷികളും കാര്‍മ്മികനും രണ്ട് സാക്ഷികളും രജിസ്റ്ററില്‍ ഒപ്പിടണം.
4. വിവാഹവാഗ്ദാനത്തിനുശേഷം ഇക്കാര്യം മറ്റേക്കക്ഷിയുടെ ഇടവക വികാരിയെ കുറിയിലൂടെ (Form B) അറിയിക്കണം. ഈ കുറിയില്‍ ജനനതീയതിയും മാമ്മോദീസ തീയതിയും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കണം. 

5. ആരാധനാക്രമപുസ്തകത്തില്‍ നല്‍കിയിരിക്കുന്ന ക്രമമനുസരിച്ചാണ് വിവാഹവാഗ്ദാനം നടത്തേണ്ടത്.
6. അസാധാരണ സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ രേഖാമൂലം മനസ്സമ്മതം നടത്താന്‍ രൂപതാദ്ധ്യക്ഷന് അനുവദിക്കാവുന്നതാണ്. വരനും വധുവും രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തില്‍ അവരവരുടെ ഇടവകവികാരിയുടെ മുമ്പാകെ വിവാഹത്തിനുള്ള അവരുടെ സമ്മതം എഴുതി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇരുകൂട്ടരുടെയും സമ്മതം ഇടവക വികാരിമാര്‍ പരസ്പരം അറിയിക്കേണ്ടതാണ്. തുടര്‍ന്ന് മുറപ്രകാരം വിവാഹ പരസ്യം നടത്തേണ്ടതാണ്.
7. ഇരു കക്ഷികളും രേഖാമൂലം നല്‍കുന്ന ന്യായയുക്തവും ഗൗരവവുമായ കാരണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു കക്ഷിയുടെ രൂപതാദ്ധ്യക്ഷന് മനസ്സമ്മത കര്‍മ്മത്തില്‍ നിന്ന് ഒഴിവു നല്‍കാവുന്നതാണ്.
8. വിവാഹവാഗ്ദാനം നടത്തി വിവാഹം നടക്കാതെ ഒഴിവാകുമ്പോള്‍ ന്യായമായ നഷ്ടം ഇതരകക്ഷിക്കുകൊടുക്കുവാന്‍ ബാധ്യതയുണ്ട് . ഇതു സംബന്ധിച്ച് ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന തര്‍ക്കപരിഹാരത്തിന് ബന്ധപ്പെട്ട വികാരിമാരുടെ ശുപാര്‍ശയോടുകൂടി ഫൊറോനാവികാരിയെ സമീപിക്കേണ്ടതും അദ്ദഹത്തിന്‍റെ തീരുമാനത്തിന്മേല്‍ തര്‍ക്കമുണ്ടായാല്‍ രൂപതാ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ട്രൈബ്യൂണലിനെ സമീപിക്കാവുന്നതുമാണ്.
9. മനസ്സമ്മതത്തിനു മുമ്പുപോലും ഇരുകക്ഷികളുടെയും രേഖാമൂലമായ അപേക്ഷപ്രകാരം, ഏതെങ്കിലും ഒരു കക്ഷിയുടെ മേലദ്ധ്യക്ഷന് വിവാഹനിശ്ചയം പരസ്യപ്പെടുത്താനുള്ള അനുവാദം നല്‍കാവുന്നതാണ്.

വിവാഹകുറികള്‍

1. വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് വധൂവരന്മാരുടെ ഇടവകാവികാരിമാര്‍ തമ്മില്‍ താഴെപ്പറയുന്ന കുറികള്‍ കൈമാറേണ്ടതാണ്.
a) മനസമ്മതത്തിന് മുമ്പ് നല്‍കുന്ന മനസമ്മതക്കുറി (Form A)
b) മനസമ്മതത്തിന് ശേഷം വിവാഹതീയതിയും പരസ്യ തീയതിയും അറിയിക്കുന്ന കുറി (Form B)
c) വിവാഹ ആശീര്‍വാദത്തിന് അനുവദിക്കുന്ന കെട്ടു കുറി (Form C).
d) വിവാഹശേഷം നല്‍കുന്ന വിവാഹസാക്ഷ്യക്കുറി (Form D)
e) വധൂവരന്മാരുടെ ഇടവകകളിലെ വിവാഹരജിസ്റ്ററുകളിലും മാമ്മോദീസ നടന്ന സ്ഥലത്തെ രജിസ്റ്ററുകളിലും വിവാഹം നടന്ന കാര്യം രേഖപ്പെടുത്തിയെന്ന് വിവാഹാശീര്‍വാദം നടന്ന പള്ളിയിലെ വികാരിയെ അറിയിക്കുന്ന കുറി (Form E).

വിവാഹ പരസ്യം

1. വിവാഹത്തിന് കാനോനികമായി എന്തെങ്കിലും തടസ്സമുണ്ടെങ്കില്‍ അറിയുന്നതിനും കൂദാശയുടെ ഭദ്രതയ്ക്കാവശ്യമായ നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നതിനുള്ള അവസരം ലഭിക്കുന്നതിനും വേണ്ടിയാണ് വിവാഹപരസ്യം നടത്തുന്നത്. ആയതിനാല്‍ പരസ്യപ്പെടുത്തുന്ന വിവാഹത്തിന് എന്തെങ്കിലും തടസ്സമുണ്ടെന്ന് ബോധ്യമുള്ളവര്‍ക്ക് തത്സംബന്ധമായ വിവരം വികാരിയെ യഥാസമയം അറിയിക്കുവാന്‍ കടമയുണ്ട്.
2. വിവാഹം മൂന്ന് തുടര്‍ച്ചയായ കടമുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ പരസ്യം ചെയ്യേണ്ടതാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു തവണ പള്ളിയില്‍ പരസ്യപ്പെടുത്തിയശേഷം രണ്ടു കടമുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ പള്ളിയിലെ നോട്ടീസ്ബോര്‍ഡില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചാലും മതിയാകും. സിവില്‍ നിയമം ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ഒരു മാസത്തെ പരസ്യമാണ്. ഇതില്‍ നിന്നും ഒഴിവു നല്കാന്‍ ആര്‍ക്കും അധികാരമില്ല.
3. തക്കകാരണങ്ങളുണ്ടെങ്കില്‍ ഒരു വിവാഹപരസ്യത്തില്‍ നിന്ന് വികാരിക്കും രണ്ടെണ്ണത്തില്‍ നിന്ന് ഫൊറോനാവികാരിക്കും ഒഴിവ് നല്‍കാവുന്നതാണ്. പരസ്യങ്ങളൊന്നും കൂടാതെ വിവാഹം ആശീര്‍വ്വദിക്കുന്നതിനും, ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രം വിളിച്ചുചൊല്ലി അന്നുതന്നെ വിവാഹം ആശീര്‍വ്വദിക്കുന്നതിനും സ്ഥലമേലദ്ധ്യക്ഷന്‍റെ അനുവാദം ആവശ്യമാണ്. എന്നാല്‍ പരസ്യങ്ങള്‍ കൂടാതെയോ, പരസ്യം നടത്തി അന്നുതന്നെയോ വിവാഹം ആശീര്‍വ്വദിക്കാന്‍ സാധാരണ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ അനുവാദം നല്കാറില്ല. ഒരു തവണ മാത്രം പരസ്യം ചെയ്യുന്നുള്ളുവെങ്കില്‍ അതിനു ശേഷം അഞ്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞേ വിവാഹം നടത്താന്‍ പാടുള്ളു.
4. ഒന്നിലധികം വൈദികമേലദ്ധ്യക്ഷന്മാര്‍ക്ക് കീഴ്പ്പെട്ടവരുടെ കാര്യത്തില്‍ ഒഴിവുകൊടുക്കേണ്ടത് വിവാഹം നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തെ വൈദികമേലദ്ധ്യക്ഷനാണ്. എന്നാല്‍ വിവാഹം നടക്കുന്നത് ഇരുവരുടെയും രൂപതാതിര്‍ത്തിക്ക് പുറത്തുവച്ചാണെങ്കില്‍ വരന്‍റെ രൂപതാദ്ധ്യക്ഷനില്‍ നിന്നാണ് അനുവാദം വാങ്ങേണ്ടത്.
5. വിവാഹപരസ്യത്തിനുശേഷം ആറുമാസത്തിനകം വിവാഹം നടന്നിട്ടില്ലെങ്കില്‍ വീണ്ടും പരസ്യം ചെയ്യേണ്ടതാണ്. ഇക്കാര്യത്തില്‍ രൂപതാദ്ധ്യക്ഷന് ഇളവു നല്‍കാവുന്നതാണ്.
6. വിവാഹപരസ്യത്തിനിടയ്ക്കോ പിന്നീടോ, വിവാഹതടസ്സങ്ങള്‍ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെന്ന് സംശയം തോന്നിയാല്‍ വികാരി ഇതേപ്പറ്റി വിശദമായി അന്വേഷണം നടത്തണം. എന്തെങ്കിലും തടസ്സമുണ്ടെന്ന് ബോധ്യമായാല്‍ വിളിച്ചുചൊല്ലല്‍ നിര്‍ത്തി വയ്ക്കേണ്ടതാണ്. എന്നാല്‍ പരസ്യമായ തടസ്സമല്ലെങ്കില്‍ വിളിച്ചുചൊല്ലല്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാവുന്നതാണ്. പിന്നീട് രൂപതാദ്ധ്യക്ഷനെ വിവരമറിയിക്കുകയും തടസ്സം നീക്കിയശേഷം മാത്രം വിവാഹം നടത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടതാണ്.
7. വിവാഹവാഗ്ദാനത്തിനു ശേഷമാണ് പരസ്യം ചെയ്യേണ്ടത്. എന്നാല്‍ അനുവാദത്തോടെ വിവാഹവാഗ്ദാനത്തിനു മുമ്പും പരസ്യം നടത്താവുന്നതാണ്. ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍:
7.1 വിളിച്ചുചൊല്ലല്‍ വിവാഹവാഗ്ദാനത്തിനു മുമ്പു നടത്തുമ്പോള്‍, വിവാഹത്തിനു മുമ്പ് പരസ്യംചെയ്യല്‍ പൂര്‍ത്തിയായാല്‍ മതി. പക്ഷേ, വിളിച്ചുചൊല്ലല്‍ മൂന്നില്‍ കുറയാന്‍ പാടില്ല.
7.2 മതിയായ കാരണമുണ്ടെങ്കില്‍ ഏതു വിവാഹവും വിവാഹവാഗ്ദാനത്തിനു മുമ്പു പരസ്യം ചെയ്യാം. (കേരളത്തിനു വെളിയില്‍ ഉള്ളവര്‍ക്കു മാത്രമല്ല ഈ അനുവാദം).
7.3 കാരണം വ്യക്തമായി അപേക്ഷാഫോറത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കണം.

വിവാഹ സംഭാവന

1. വിവാഹ അവസരത്തില്‍ ദമ്പതികള്‍ നല്‍കേണ്ട വിവാഹ സംഭാവന രൂപതകള്‍ക്കനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കും. എന്നാല്‍ കുടുംബങ്ങളുടെ പരിതഃസ്ഥിതിയനുസരിച്ച് സംഭാവന മുഴുവനായും ഇളവു ചെയ്യുകയോ മേല്‍പ്പറഞ്ഞതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ തരുന്നെങ്കില്‍ വാങ്ങിക്കുകയോ ചെയ്യാവുന്നതാണ്. വിവാഹസംഭാവന ഏത് കാര്യത്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്നത് രൂപതയില്‍ നിന്നുള്ള നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരമാണ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.
2. വധൂവരന്മാര്‍ രണ്ടുപേരും ഒരേ ഇടവകയില്‍ പെട്ടവരാണെങ്കില്‍ ഓരോരുത്തരും വെവ്വേറെ വിവാഹ സംഭാവന നല്‍കേണ്ടതാണ്. ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം ഇടവകയില്‍ സംഭാവന നല്‍കണം.
3. പള്ളിയിലേക്ക് കുടിശിഖകള്‍ കൊടുക്കുവാനുണ്ടെങ്കില്‍ വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് അത് കൊടുത്തുതീര്‍ക്കേണ്ടതാണ്.

രൂപതാദ്ധ്യക്ഷന്‍റെ അനുവാദം കൂടാതെ നടത്താന്‍ പാടില്ലാത്ത വിവാഹങ്ങള്‍

1. സ്ഥിരമായ വാസസ്ഥലമില്ലാതെ ദേശാടനം പതിവാക്കിയിട്ടുള്ളവരുടെ വിവാഹം.
2. മൂന്നാം കക്ഷിയോട്, അതായത് നേരത്തെ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന സഖിയോടും മക്കളോടും സ്വാഭാവികമായ കടമകള്‍ നിറവേറ്റുവാന്‍ ബാധ്യസ്ഥരായിട്ടുള്ളവരുടെ വിവാഹം.
3. മാതാപിതാക്കന്മാരുടെ അറിവോടും സമ്മതത്തോടും കൂടിയല്ലാതെ നടത്തുന്ന വിവാഹം.
4. ഏതെങ്കിലും വ്യവസ്ഥകള്‍ പാലിച്ചതിനുശേഷമല്ലാതെ വിവാഹം പാടില്ലെന്ന് സഭാകോടതിവിധിപ്രകാരം മുടക്കിയിട്ടുള്ള വിവാഹം.
5. കത്തോലിക്കാവിശ്വാസം പരസ്യമായി ത്യജിച്ചിട്ടുള്ളവരുടെ വിവാഹം.

കാനോനികക്രമം

1. സ്ഥലമേലദ്ധ്യക്ഷനോ, കക്ഷികളുടെ ഇടവകവികാരിയോ അസ്തേന്തിയോ ഇവരിലാരെങ്കിലും ചുമതലപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റ് വൈദികനോ ആണ് വിവാഹത്തിന്‍റെ കാര്‍മ്മികന്‍. വിവാഹതിരുക്കര്‍മ്മസമയത്ത് വധൂവരന്മാര്‍ തങ്ങളുടെ വിവാഹസമ്മതം രണ്ട് സാക്ഷികളുടെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും കാര്‍മ്മികന്‍ അവരെ ആശീര്‍വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് വിവാഹത്തിന്‍റെ കാനോനികക്രമം.
2. CCEO c. 832- ല്‍ പറയുന്ന മരണാവസ്ഥ, വൈദികരില്ലാത്ത അവസ്ഥ എന്നീ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളില്‍ മാത്രമേ ഈ കാനോനികക്രമത്തില്‍ നിന്നും ഒഴിവുള്ളൂ.
3. പൗരസ്ത്യ കത്തോലിക്കാ സഭാംഗമായ ഒരാള്‍ പൗരസ്ത്യ അകത്തോലിക്ക സഭാംഗമായ ഒരാളുമായി വിവാഹത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടുമ്പോള്‍ കത്തോലിക്കാ കാനോനികക്രമം പാലിക്കപ്പെടാതിരുന്നാല്‍ ആ വിവാഹം സാധുവാണെങ്കിലും നിയമാനുസൃതമല്ല.
4. കത്തോലിക്ക കാനോനികക്രമത്തില്‍ നിന്നും ഒഴിവു നല്‍കുന്നതിന് ശ്ലൈഹികസിംഹാസനത്തിനോ, മേജര്‍ ആര്‍ച്ച്ബിഷപ്പിനോ മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ.
5. കത്തോലിക്കാസഭയും മലങ്കര സിറിയന്‍ ഓര്‍ത്തഡോക്സ് സഭയും (യാക്കോബായ/ ബാവകക്ഷി/ പാത്രിയാര്‍ക്കീസ് കക്ഷി) തമ്മില്‍ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള ധാരണ അനുസരിച്ച് കാനോനികക്രമത്തില്‍ നിന്ന് ഒഴിവു നല്‍കുവാന്‍ അതാത് രൂപതാദ്ധ്യക്ഷന് അധികാരമുണ്ട്.

സ്ഥലം, സമയം

1. നമ്മുടെ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ദമ്പതിമാരില്‍ ആരുടെയെങ്കിലും ഇടവകയില്‍വെച്ച് വിവാഹം ആശീര്‍വദിക്കാവുന്നതാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ വികാരിയുടെ അനുവാദത്തോടുകൂടി കക്ഷികള്‍ക്ക് സൗകര്യമായ ഏതെങ്കിലും ഇടവകയില്‍ വെച്ചും ആശീര്‍വദിക്കാവുന്നതാണ്. വിവാഹം എവിടെവെച്ച് ആശീര്‍വദിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന പരിഗണനയില്ലാതെ മറുകക്ഷിയുടെ വികാരിക്കാണ് കെട്ടുകുറി (Form C) നല്‍കേണ്ടത്. അദ്ദേഹം ആവശ്യമായ രേഖകള്‍ വിവാഹം ആശീര്‍വദിക്കപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്തെ വികാരിക്ക് നല്‍കേണ്ടതാണ്. വിവാഹം നടത്തിയത് കക്ഷിയുടെ ഇടവകയില്‍ വച്ചല്ലെങ്കില്‍ വിവാഹം നടത്തിയ പള്ളിയിലെ വികാരി ഇരുകക്ഷിയുടെയും വികാരിമാര്‍ക്ക് വിവാഹസര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് (Form D) നല്‍കേണ്ടതാണ്. അസാധാരണമായ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ഏതെങ്കിലും അനുയോജ്യമായ സ്ഥലത്തുവച്ച് വിവാഹം ആശീര്‍വദിക്കാന്‍ രൂപതാദ്ധ്യക്ഷന് അനുവാദം നല്‍കാവുന്നതാണ്.
2. സഭാനിയമമനുസരിച്ച് ആഗമനകാലത്തും വലിയ നോമ്പുകാലത്തും വിവാഹാഘോഷം മുടക്കമാണ്. എന്നാല്‍ മതിയായതും നീതിപൂര്‍വ്വകവുമായ കാരണങ്ങളുണ്ടെങ്കില്‍ കക്ഷികള്‍ ആരുടെയെങ്കിലും അപേക്ഷയിന്മേല്‍ ആഘോഷവും ആഡംബരവും ഒഴിവാക്കി വിവാഹം ആശീര്‍വദിക്കുന്നതിന് സ്ഥല മേലദ്ധ്യക്ഷന് അനുവാദം നല്‍കാവുന്നതാണ്. ഞായറാഴ്ചകളിലും കടമുള്ള ദിവസങ്ങളിലും വിവാഹാഘോഷങ്ങള്‍ സാധാരണഗതിയില്‍ അനുവദനീയമല്ല. എന്നാല്‍ പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തില്‍ രൂപതാകച്ചേരിയില്‍ നിന്നുള്ള അനുവാദത്തോടെ ദേവാലയത്തിലെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കും മതബോധനത്തിനും തടസ്സം വരാതെ നടത്താവുന്നതാണ്.

വിവാഹതടസ്സങ്ങള്‍

1. വയസ്സുകുറവ്
നിലവിലുള്ള കാനോന്‍ നിയമമനുസരിച്ച് പുരുഷന് പതിനാറു വയസ്സും സ്ത്രീക്ക് പതിനാലുവയസ്സും തികഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് സാധുവായ വിവാഹബന്ധത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടാവുന്നതാണ്. എന്നാല്‍ ഇന്ത്യന്‍ സിവില്‍ നിയമമനുസരിച്ച് പുരുഷന് ഇരുപത്തൊന്ന് വയസ്സും സ്ത്രീക്ക് പതിനെട്ട് വയസ്സും തികഞ്ഞിരിക്കണമെന്നത് ശിക്ഷയില്‍കീഴ് നിര്‍ബന്ധമാക്കിയിട്ടുള്ളതിനാല്‍ ആ വയസ്സ് തികഞ്ഞിട്ടേ വിവാഹം നടത്താവൂ. പതിനെട്ടിനും ഇരുപത്തൊന്നിനും മദ്ധ്യേ പ്രായമുള്ള ഒരു ആണ്‍കുട്ടി പതിനഞ്ചിനും പതിനെട്ടിനും മദ്ധ്യേ പ്രായമുള്ള ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ വിവാഹം ചെയ്താല്‍ പതിനഞ്ചുദിവസം തടവോ ആയിരം രൂപ പിഴയോ ശിക്ഷ വിധിക്കാം. ഇരുപത്തൊന്നിനുമേല്‍ പ്രായമുള്ള പുരുഷന്‍ നിശ്ചിതപ്രായം തികയാത്ത പെണ്‍കുട്ടിയെ വിവാഹം ചെയ്താല്‍ മൂന്നുമാസം തടവോ ആയിരം രൂപ പിഴയോ ആണ് ശിക്ഷ. പ്രായമെത്താത്തവരുടെ വിവാഹത്തിന് കാര്‍മ്മികത്വം വഹിക്കുന്നവര്‍ക്കും രക്ഷിതാക്കളാണ് വിവാഹം നടത്തിക്കുന്നതെങ്കില്‍ അവര്‍ക്കും മൂന്നുമാസം തടവോ ആയിരം രൂപ പിഴയോ ശിക്ഷ നല്‍കാം. ചിലപ്പോള്‍ ഈ കേസുകളില്‍ തടവും പിഴയും ഒന്നിച്ച് വിധിക്കാവുന്നതാണ്.
2. ലൈംഗികശേഷിക്കുറവ് (Impotency)
പുരുഷന്‍റെ ഭാഗത്തോ സ്ത്രീയുടെ ഭാഗത്തോ ഉള്ള കേവലമോ, ആപേക്ഷികമോ ആയ ലൈംഗികസംയോഗത്തിനുള്ള ശേഷിക്കുറവ് വിവാഹത്തിന് മുമ്പുള്ളതും ശാശ്വതവുമാണെങ്കില്‍ അതിന്‍റെ സ്വഭാവത്താല്‍തന്നെ വിവാഹത്തെ അസാധുവാക്കുന്നു. ഇതില്‍നിന്നും ഒഴിവുകൊടുക്കുവാന്‍ ആര്‍ക്കും അധികാരമില്ല.
3. രക്തബന്ധം (Consanguinity)
3.1 തായ്പരമ്പരയില്‍ (vertical or direct line) (ഉദാ : അപ്പന്‍, വല്യപ്പന്‍, മകന്‍, പേരക്കുട്ടി എന്നിവര്‍ തമ്മില്‍) ഒരിക്കലും വിവാഹം അനുവദനീയമല്ല. ഈ തടസ്സം ഒരിക്കലും ഒഴിവാക്കാനും അധികാരമില്ല.
3.2 ശാഖാപരമ്പരയില്‍ (collateral line) പൊതുകാരണവരെ ഒഴിവാക്കി ആകെ എത്രപേര്‍ ഉണ്ടെന്ന് നോക്കിയാണ് ഡിഗ്രി അഥവാ കരിന്തല കണക്കാക്കുക.
3.3 ശാഖാപരമ്പരയിലെ (collateral line) രണ്ടാം കരിന്തലയിലെ (ആങ്ങള – പെങ്ങള്‍ ബന്ധം) വ്യക്തികള്‍ക്ക് വിവാഹതടസ്സത്തില്‍ നിന്നും ഒഴിവ് (Dispensation) ഒരിക്കലും അനുവദിക്കുന്നതല്ല.
3.4 ശാഖാപരമ്പരയില്‍ നാലാം കരിന്തല ഉള്‍പ്പെടെ (ഉദാ: ജ്യേഷ്ഠന്‍-അനുജന്‍, ആങ്ങള-പെങ്ങള്‍, ചേച്ചി-അനുജത്തി, എന്നിവരും ഇവരുടെ മക്കള്‍ തമ്മിലും (first cousins) വിവാഹം തടസ്സമാണ്.
4. ചാര്‍ച്ചാബന്ധം (Affinity)
വാസ്തവമായി നടന്ന വിവാഹത്തിലെ ദമ്പതിമാരിലെ ഒരാളും മറ്റെയാളുടെ ബന്ധുക്കളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമാണ് ചാര്‍ച്ചാബന്ധം. തായ്പരമ്പരയിലെ എല്ലാവരുമായും (ഉദാ: ഭാര്യയ്ക്ക് മറ്റൊരു ഭര്‍ത്താവില്‍ നിന്നുള്ള മകള്‍), ശാഖാ പരമ്പരയിലെ രണ്ടാം കരിന്തല ഉള്‍പ്പെടെയും (ഉദാ : ഭാര്യയുടെ അനുജത്തി) ചാര്‍ച്ചാബന്ധത്താല്‍ വിവാഹം തടസ്സമായിരിക്കുന്നു. ലത്തീന്‍ നിയമമനുസരിച്ച് ചാര്‍ച്ചാബന്ധം വിവാഹ തടസ്സമല്ല.
5. നിലവിലുള്ള മുന്‍ വിവാഹബന്ധം
5.1 മുന്‍വിവാഹബന്ധം നിലനില്‍ക്കെ മറ്റൊരു വിവാഹം നടത്തുന്നത് അസാധുവായിരിക്കും.
5.2 ആദ്യവിവാഹം ഏതെങ്കിലും കാരണത്താല്‍ അസാധുവായിരിക്കുകയോ ബന്ധം വേര്‍പെടുത്തുകയോ ചെയ്തിരുന്നാല്‍ തന്നെയും ഒന്നാമത്തെ വിവാഹത്തിന്‍റെ അസാധുതയോ അല്ലെങ്കില്‍ വേര്‍പെടുത്തലോ നിയമപരമായും (സഭാപരമായും സിവില്‍പരമായും) നിശ്ചിതമായും സ്ഥാപിക്കപ്പെടാതെ മറ്റൊരു വിവാഹം നടത്തുന്നത് നിയമാനുസൃതമല്ല.
6. മതവ്യത്യാസം
മാമ്മോദീസ സ്വീകരിക്കാത്ത ഒരു വ്യക്തിയുമായി സാധുവായ വിവാഹബന്ധത്തിലേര്‍പ്പെടാന്‍ പാടില്ല.
7. ആത്മീയബന്ധം
മാമ്മോദീസായില്‍ തലതൊടുന്നവര്‍ക്ക്, മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ച വ്യക്തിയുമായോ, അയാളുടെ മാതാപിതാക്കളുമായോ വിവാഹബന്ധം പാടുള്ളതല്ല. ലത്തീന്‍ നിയമസംഹിതയില്‍ ഇത് വിവാഹതടസ്സമല്ല.
8. തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകല്‍
വിവാഹം നടത്തുവാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയോ കുറഞ്ഞപക്ഷം അധീനതയില്‍ വയ്ക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തിരിക്കുന്ന വ്യക്തിയുമായി സാധുവായി വിവാഹം നടത്താന്‍ സാധ്യമല്ല. അല്ലാത്തപക്ഷം പ്രസ്തുത വ്യക്തി അപഹര്‍ത്താവില്‍ നിന്നോ അധീനമാക്കിയ ആളില്‍ നിന്നോ മോചിക്കപ്പെട്ട് സുരക്ഷിതവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സ്ഥലത്തെത്തിയിരിക്കുകയും സ്വതന്ത്രമായി വിവാഹത്തിന് സമ്മതിക്കുകയും വേണം.
9. ദമ്പതിവധം
9.1 ഒരു നിശ്ചിതവ്യക്തിയുമായി വിവാഹത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടുവാനുള്ള ലക്ഷ്യത്തോടുകൂടി ആ വ്യക്തിയുടെ വിവാഹപങ്കാളിയുടെയോ, സ്വന്തം വിവാഹപങ്കാളിയുടെയോ മരണത്തിന് ഇടയാക്കുന്ന വ്യക്തി പ്രസ്തുത വിവാഹത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നത് അസാധുവായിരിക്കും.
9.2 ശാരീരികമോ ധാര്‍മ്മികമോ ആയ പരസ്പരസഹകരണത്തോടെ വിവാഹപങ്കാളിയെ അപായപ്പെടുത്തുന്നവര്‍ തമ്മില്‍ വിവാഹത്തിന് ശ്രമിക്കുന്നതും അസാധുവായിരിക്കും.
10. പൊതുമാന്യതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള തടസ്സം
അസാധുവായ വിവാഹത്തിനുശേഷമുള്ള കൂട്ടായ ജീവിതം വഴിയോ, കുപ്രസിദ്ധമോ, പരസ്യമോ ആയ ഉപസ്ത്രീ സഹവാസം വഴിയോ, നിയമം നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്ന കാനോനികക്രമമനുസരിച്ച് വിവാഹം നടത്തേണ്ട വ്യക്തികള്‍ അതിനു വിപരീതമായി ഒരു സിവില്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍റെയോ അകത്തോലിക്കാപുരോഹിതന്‍റെയോ മുമ്പാകെ വിവാഹം നടത്തിയതിനുശേഷം നയിക്കുന്ന കൂട്ടായജീവിതം വഴിയോ, പൊതുമാന്യതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വിവാഹതടസ്സം ഉളവാകുന്നു. ഈ വിവാഹതടസ്സം സ്ത്രീക്ക് പുരുഷന്‍റെയോ, പുരുഷന് സ്ത്രീയുടെയോ തായ്പരമ്പരയില്‍ ഒന്നാം കരിന്തലയില്‍ രക്തബന്ധം ഉള്ളവരുമായുള്ള വിവാഹബന്ധം അസാധുവാക്കുന്നു.
11. ദത്തെടുക്കല്‍
ദത്തെടുക്കലില്‍ നിന്നുളവാകുന്ന നിയമാനുസൃതബന്ധം വഴി തായ്പരമ്പരയിലോ ശാഖാപരമ്പരയിലെ രണ്ടാം കരിന്തലയിലോ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവര്‍ തമ്മില്‍ സാധുവായി വിവാഹത്തിലേര്‍പ്പെടുവാന്‍ സാധ്യമല്ല.
12. തിരുപ്പട്ടങ്ങള്‍
തിരുപ്പട്ടം സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ള വ്യക്തികള്‍ക്ക് സാധുവായി വിവാഹ ബന്ധത്തിലേര്‍പ്പെടുവാന്‍ കഴിയില്ല.
13. സന്യാസവ്രതം
ഒരു സമര്‍പ്പിതസമൂഹത്തില്‍ പരസ്യനിത്യബ്രഹ്മചര്യവ്രത വാഗ്ദാനം നടത്തിയിരിക്കുന്ന വ്യക്തികള്‍ക്ക് സാധുവായി വിവാഹം നടത്താന്‍ സാധിക്കുകയില്ല.

വിവാഹസമ്മതത്തിനുണ്ടാകുന്ന ന്യൂനതകള്‍

1. വിവാഹബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി സ്ത്രീയും പുരുഷനും അലംഘനീയമായ ഒരു ഉടമ്പടിവഴി പരസ്പരം നല്‍കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഇച്ഛാശക്തിയുടെ പ്രവൃത്തി (act of will) ആണ് വിവാഹസമ്മതം.
2. താഴെപറയുന്ന സാഹചര്യങ്ങള്‍ വിവാഹസമ്മതത്തെ അസാധുവാക്കുന്നു
a) മതിയായ ആലോചനാശക്തിയില്ലാത്തവര്‍ നല്‍കുന്ന വിവാഹ സമ്മതം.
b) മതിയായ വിവേചനാശക്തിയില്ലാത്തവര്‍ നല്‍കുന്ന വിവാഹ സമ്മതം.
c) മാനസികമായ കാരണങ്ങളാല്‍ വിവാഹജീവിതത്തിന്‍റെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുക്കുവാന്‍ പ്രാപ്തിയില്ലാത്തവര്‍ നല്‍കുന്ന വിവാഹസമ്മതം.
d) വിവാഹധര്‍മ്മത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അജ്ഞത ഉള്ളവര്‍ നല്‍കുന്ന വിവാഹസമ്മതം.
e) വ്യക്തി മാറിപോകുന്ന അവസ്ഥ.
f) ജീവിതപങ്കാളിയുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ ബാധിക്കുന്ന ഗുണവിശേഷങ്ങളിലുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണ.
g) ദാമ്പത്യ കൂട്ടായ്മയെ ദുഷ്കരമാക്കുന്ന വഞ്ചന.
h) വിവാഹത്തെതന്നെയോ അതിന്‍റെ കാതലായ ഏതെങ്കിലും ഘടകത്തെയോ സവിശേഷതകളെയോ മനഃപൂര്‍വ്വം വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുന്ന കപടസമ്മതം.
i) ബലപ്രയോഗം, ഭീഷണി എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ കൊടുക്കുന്ന സമ്മതം.
j) ഏതെങ്കിലും വ്യവസ്ഥയോടുകൂടി വിവാഹസമ്മതം

മിശ്രവിവാഹം (Mixed Marriage)

1. കത്തോലിക്കരും മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ള അകത്തോലിക്കരും തമ്മിലുള്ള വിവാഹത്തെയാണ് മിശ്രവിവാഹമെന്ന് പറയുന്നത്. ഇങ്ങനെയുള്ള വിവാഹത്തിന് രൂപതാദ്ധ്യക്ഷന്‍റെ അനുവാദം ആവശ്യമാണ്.
2. വ്യത്യസ്ത ക്രൈസ്തവ വിഭാഗത്തില്‍പ്പെടുന്നവര്‍ തമ്മിലുള്ള വിവാഹം കുടുംബഭദ്രതയേയും മക്കളുടെ വളര്‍ത്തലിനെയും ഭാര്യാഭര്‍ത്താക്കന്മാര്‍ തമ്മിലുള്ള മാനസിക ഐക്യത്തേയും വിശ്വാസ ജീവിതത്തെയും സാരമായി ബാധിക്കുവാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്. ആയതിനാല്‍ വ്യത്യസ്ത ക്രൈസ്തവ വിഭാഗത്തില്‍പ്പെടുന്നവരുമായി വിവാഹബന്ധത്തിലേര്‍പ്പെടുന്നത് വികാരിമാര്‍ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്.
3. കത്തോലിക്കാവിശ്വാസിയുമായി വിവാഹിതനാകാന്‍ പോകുന്ന അകത്തോലിക്കാ വ്യക്തി കത്തോലിക്കാവിശ്വാസം സ്വീകരിക്കാത്ത സാഹചര്യത്തില്‍ വിവാഹങ്ങള്‍ നടത്തുന്നതിന് താഴെ ചേര്‍ക്കുന്ന വ്യവസ്ഥകള്‍ പാലിക്കണം.
a) കത്തോലിക്കാവിശ്വാസി തന്‍റെ വിശ്വാസത്തിന് കോട്ടം വരുത്തിയേക്കാവുന്ന പ്രതികൂലസാഹചര്യങ്ങളെല്ലാം ഒഴിവാക്കുന്നതിന് തയ്യാറാണെന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നതോടൊപ്പം സന്താനങ്ങളെ കത്തോലിക്കാസഭയില്‍ മാമ്മോദീസായും ശിക്ഷണവും നല്‍കി വളര്‍ത്തുന്നതിനുവേണ്ട എല്ലാ ക്രമീകരണങ്ങളും തന്‍റെ കഴിവിന്‍റെ പരമാവധി ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് ആത്മാര്‍ത്ഥതയോടെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുക.
b) കത്തോലിക്കാവിശ്വാസി ചെയ്യേണ്ടതായ വാഗ്ദാനങ്ങളെയും തജ്ജന്യമായുണ്ടാകുന്ന കടമകളെയും സംബന്ധിച്ച് മറുഭാഗം പങ്കാളി ബോധവാനോ ബോധവതിയോ ആയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തുന്നതിലേക്ക് പ്രസ്തുത വാഗ്ദാനങ്ങളെപ്പറ്റി കഴിയും വേഗം പ്രസ്തുത വ്യക്തിയെ ധരിപ്പിക്കുക.
c) വിവാഹത്തിന്‍റെ സാരവത്തായ ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യങ്ങളെയും ഗുണലക്ഷണങ്ങളെയും സംബന്ധിച്ച് ഇരുവരെയും വേണ്ടവിധം ബോധവത്ക്കരിക്കണം.
d) മേല്‍പ്പറഞ്ഞ വ്യവസ്ഥകളില്‍ വിഭാവനം ചെയ്തിട്ടുള്ള വാഗ്ദാനവും ഉറപ്പും വധൂവരന്മാര്‍ രേഖാമൂലം നല്‍കണമെന്നാണ് കാനന്‍നിയമം അനുശാസിക്കുന്നത്. ആയതിനാല്‍ മിശ്രവിവാഹം നടത്തുന്നതിന് ആധാരമായ കാരണങ്ങളും പ്രസ്തുത വിവാഹം സംബന്ധിച്ച് നല്‍കുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങളും ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് രൂപതാദ്ധ്യക്ഷന്‍റെ അനുവാദത്തിനായി കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസി ഒപ്പിട്ട് സമര്‍പ്പിക്കണം.
e) കത്തോലിക്കരും അകത്തോലിക്കരും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം കത്തോലിക്കാപ്പള്ളിയില്‍ വച്ചാണ് നടത്തേണ്ടത്.
f) മേല്‍പ്പറഞ്ഞ വ്യവസ്ഥകള്‍ പാലിക്കാത്തപക്ഷം കത്തോലിക്കാവിശ്വാസിക്ക് ഇടവകവികാരി മാമ്മോദീസാക്കുറി ഒഴികെ യാതൊരുവിധ കുറിയും സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റും കൊടുക്കുവാന്‍ പാടുള്ളതല്ല. സഭാനിയമങ്ങള്‍ക്ക് വിരുദ്ധമായി വിശ്വാസികള്‍ ആരെങ്കിലും വിവാഹം നടത്തിയാല്‍ ആ വിവരം ഇടവകവികാരി രൂപതാകച്ചേരിയില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യേണ്ടതാണ്. സഭയ്ക്ക് പുറത്ത് വിവാഹിതരാകുന്നവരും പ്രസ്തുത വിവാഹത്തോട് സഹകരിക്കുന്നവരും ശിക്ഷാര്‍ഹരാണ്.

1. കത്തോലിക്കരും സിറിയന്‍ ഓര്‍ത്തഡോക്സുകാരും (യാക്കോബായ / ബാവകക്ഷി / പാത്രീയര്‍ക്കീസ് കക്ഷി) നടത്തുന്ന വിവാഹങ്ങള്‍

1. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഇരുസഭകളിലുമുള്ള യുവതീയുവാക്കള്‍ മിശ്രവിവാഹത്തിനായി അപേക്ഷ സമര്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍ താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.
a) കുടുംബത്തിന്‍റെ സന്തുഷ്ടിക്കും കുട്ടികളുടെ വളര്‍ത്തലിനും അതാതുസഭകളില്‍ത്തന്നെയുള്ള വിവാഹമാണ് ഏറ്റം അനുയോജ്യമായിട്ടുള്ളത് എന്ന് അവരെ ധരിപ്പിക്കുക.
b) അവര്‍ മിശ്രവിവാഹം നടത്തുക എന്ന തീരുമാനത്തില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കുകയാണെങ്കില്‍ മലങ്കര സിറിയന്‍ ഓര്‍ത്തഡോക്സ് സഭയും കത്തോലിക്കാസഭയും തമ്മില്‍ ഇക്കാര്യത്തിലുണ്ടായിട്ടുള്ള ധാരണയെ സംബന്ധിച്ച് അവര്‍ക്കു വ്യക്തമായ അറിവു നല്‍കുക.
c) ഓരോ പങ്കാളിയും തങ്ങളുടെ സഭാവിശ്വാസത്തെ പരമ പ്രധാനമായി കണക്കാക്കുന്നതോടൊപ്പംതന്നെ പങ്കാളിയുടെ സഭാവിശ്വാസത്തെ ആദരിക്കേണ്ടതാണെന്ന കാര്യം ഊന്നിപ്പറയേണ്ടതാണ്.
d) വിവാഹത്തിന് ഒരുക്കമായുള്ള കോഴ്സും കൗണ്‍സിലിംഗും നിര്‍ബന്ധമായി ശുപാര്‍ശ ചെയ്യണം.
e) വരന്‍/വധു വിവാഹത്തിനു യോഗ്യതയുള്ള വ്യക്തിയാണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തണം.
f) വരന്‍/വധു മാമ്മോദീസ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഹാജരാക്കേണ്ടതാണ്.
g) വരന്‍/വധു സഭാപാരമ്പര്യം അനുസരിച്ചു പള്ളിക്ക് നല്‍കേണ്ട വിഹിതം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടതാണ്.
h) വരനും വധുവും പരസ്പരമുള്ള ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കുശേഷം ഏതു പള്ളിയില്‍വെച്ചാണ് വിവാഹം നടത്തേണ്ടത് എന്നു തീരുമാനിക്കേണ്ടതാണ്.
i) വരനും വധുവും മിശ്രവിവാഹത്തിനുള്ള അനുവാദം അവരവരുടെ മെത്രാനില്‍ നിന്നും രേഖാമൂലം വാങ്ങിച്ചിരിക്കേണ്ടതാണ്.
j) അവരവരുടെ പള്ളിയില്‍ ഈ വിവാഹങ്ങള്‍ വിളിച്ചുചൊല്ലുകയും മിശ്രവിവാഹമാണെന്ന കാര്യം അറിയിക്കുകയും വേണം.
k) മെത്രാനില്‍ നിന്നും ആവശ്യമായ അനുവാദം ലഭിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ വിവാഹം നടത്തുന്നതിനാവശ്യമായ രേഖകള്‍ ഇടവക വികാരിമാര്‍ നല്‍കേണ്ടതാണ്.

2. മിശ്രവിവാഹ കര്‍മ്മങ്ങള്‍

മിശ്രവിവാഹം നടത്തുമ്പോള്‍ താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.
a) കാര്‍മ്മികന്‍, വിവാഹം നടക്കുന്ന പള്ളിയുടെ വികാരിയോ അദ്ദേഹം അധികാരപ്പെടുത്തിയ അതേ സഭാസമൂഹത്തില്‍പ്പെട്ട മറ്റൊരു വൈദികനോ ആയിരിക്കണം.
b) രണ്ടു സഭകളുടെയും വൈദികര്‍ ഒന്നിച്ച് കൂദാശ പരികര്‍മ്മം നടത്തുവാന്‍ പാടില്ല. വിവാഹം ആശീര്‍വദിക്കേണ്ടത് കത്തോലിക്കാ സഭയിലെയോ സിറിയന്‍ ഓര്‍ത്തഡോക്സ് സഭയിലെയോ വൈദികനായിരിക്കണം. എന്നാല്‍ ഇതര സഭയിലെ വൈദികന്‍ വേദപുസ്തകം വായിക്കുക, പ്രസംഗം പറയുക മുതലായ രീതികളില്‍ വിവാഹകര്‍മ്മത്തില്‍ പങ്കാളിത്തം വഹിക്കാവുന്നതാണ്.
c) പള്ളി രജിസ്റ്ററുകളില്‍ ആവശ്യമായ വിവരങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തുകയും ഇതര പള്ളിയിലെ രജിസ്റ്ററില്‍ രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിനുവേണ്ടി വിവാഹസര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് നല്‍കുകയും ചെയ്യേണ്ടതാണ്.

3. മിശ്രവിവാഹകുടുംബങ്ങളുടെ അജപാലനത്തില്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടവ

1. സാധിക്കുന്നിടത്തോളം പങ്കാളിയുടെ സമ്മതത്തോടെ തങ്ങളുടെ കുട്ടികള്‍ക്ക് ശരിയായ കത്തോലിക്കാപരിശീലനം നല്‍കുന്നതില്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിനു തങ്ങള്‍ക്ക് ഗൗരവമായ ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ടെന്നു കത്തോലിക്കാ പങ്കാളികളെ അജപാലകര്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. ഈ പരിശീലനം അവര്‍ അംഗമായിരിക്കുന്ന കത്തോലിക്കാ പാരമ്പര്യവുമായി പൂര്‍ണ്ണമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടിരിക്കണം.
2. മിശ്രവിവാഹ കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് അവരുടെ വിശുദ്ധിയും ഐക്യവും പൊരുത്തവും പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ അജപാലന സൗകര്യങ്ങള്‍ നല്‍കുവാന്‍ ഇരുസഭകളുടെയും വികാരിമാര്‍ മനഃസ്സാക്ഷിയില്‍ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
3. ഓരോ പങ്കാളിയും തങ്ങളുടെ സഭയിലെ ആരാധനാക്രമങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കേണ്ടതാണ്. എന്നാല്‍, പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളില്‍ വി. കുര്‍ബാനയില്‍ ഒന്നിച്ച് പങ്കെടുക്കേണ്ടത് സാമൂഹ്യ ആവശ്യമായി വരുന്ന സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ അപ്രകാരം ചെയ്യാവുന്നതാണ്.
4. വിവാഹത്തിന്‍റെ സാധുതയെപ്പറ്റിയുള്ള കേസുകളില്‍ രണ്ടു സഭകളിലെയും മെത്രാന്മാരുടെ അനുവാദത്തോടെ മാത്രമേ തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കാവൂ.

മതാന്തരവിവാഹം (Inter-religious Marriage)

1. കത്തോലിക്കരും മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ലാത്തവരും തമ്മിലുള്ള വിവാഹത്തിന് മതാന്തരവിവാഹമെന്ന് പറയുന്നു. ഇപ്രകാരമുള്ള വിവാഹത്തിന് വളരെ അത്യാവശ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ മാത്രമേ രൂപതാദ്ധ്യക്ഷന്‍ അനുവാദം നല്‍കുകയുള്ളൂ. ഇത്തരം വിവാഹങ്ങള്‍ കൗദാശികമല്ല. ഇത്തരം വിവാഹത്തിന് മതാന്തരവിവാഹത്തിനുള്ള നടപടിക്രമങ്ങള്‍ പാലിക്കേണ്ടതാണ്. ഇത്തരം വിവാഹങ്ങള്‍ വി. കുര്‍ബാനയോടുകൂടി നടത്തപ്പെടാന്‍ പാടില്ല.
2. വൈദികന്‍റെ സാന്നിധ്യത്തിലും ആശീര്‍വാദത്തോടുംകൂടി രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ മുമ്പാകെ പരസ്പരം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന വിവാഹ സമ്മതം ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഏതെങ്കിലുമൊരു കര്‍മ്മക്രമം സ്വീകരിക്കാവുന്നതാണ്.

വിവാഹകേസും സഭാകോടതിയും

1. മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ള ഏതൊരു വ്യക്തിയുടെയും വിവാഹ സംബന്ധമായ എല്ലാ കേസുകളും കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ സഭയ്ക്ക് അധികാരമുണ്ട്. എന്നാല്‍ വിവാഹത്തിന്‍റെ സിവില്‍ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് മാത്രമുള്ള കേസാണെങ്കില്‍ അവ സിവില്‍ കോടതിയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടത്.
2. വിവാഹത്തിന്‍റെ പരിശുദ്ധിയും ദമ്പതികളുടെ നന്മയും പരിപാലിക്കുക എന്നതാണ് വിവാഹകോടതിയുടെ ലക്ഷ്യം. വിവാഹക്കേസ്സുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സഭാകോടതികളില്‍ പ്രധാനമായും താഴെപറയുന്ന കാര്യങ്ങളിലുള്ള അന്വേഷണമാണ് നടക്കാറുള്ളത്.
a) അനുരഞ്ജന ശ്രമം
b) ദമ്പതികളുടെ സഹവാസം വേര്‍പെടുത്തല്‍.
c) മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അനുമാനം.
d) കാനോനികക്രമത്തിന്‍റെ പോരായ്കയാല്‍ വിവാഹം അസാധുവായി പ്രഖ്യാപിക്കല്‍.
e) വിവാഹതടസ്സമുള്ളതിനാല്‍ വിവാഹം അസാധുവായി പ്രഖ്യാപിക്കല്‍.
f) പൗളിന്‍ ആനുകൂല്യം.
g) വിശ്വാസാനുകൂല്യം.
h) ദാമ്പത്യസംയോഗം നടക്കാത്ത വിവാഹബന്ധം ഒഴിവാക്കല്‍.
i) വിവാഹസമ്മതത്തിന്‍റെ പോരായ്മയുള്ള വിവാഹം അസാധുവായി പ്രഖ്യാപിക്കല്‍.
3. വിവാഹം അസാധുവായി പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് പരാതി സമര്‍പ്പിക്കുന്ന ദമ്പതി, പരാതിയുടെ 2 കോപ്പി സഹിതം ബഹു. വികാരിയുടെ സാക്ഷിപത്രത്തോടെ അധികാരമുള്ള രൂപതാ കോടതിയില്‍ അപേക്ഷ സമര്‍പ്പിക്കണം.

✍️– Noble Thomas Parackal

വി. യൗസേപ്പ്: ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിലേക്കുള്ള ഒരു ചോദ്യം

St. Joseph

വി. യൗസേപ്പ് : ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിലേക്കുള്ള ഒരു ചോദ്യം

ഫാ. ഷെബിൻ ചീരംവേലിൽ MCBS

 

ഒരു ചെറു വീടിന്റെ സ്വപ്‍നം മുഴുവൻ തന്റെ തോളിലേറ്റി, അതിൽ ഉള്ളവർക്കുവേണ്ടി മറുകര കണ്ടേ പറ്റൂ എന്ന ഉറച്ച ബോധ്യത്തോടുകൂടി ജീവിച്ച വ്യക്തിയാണ് വി. യൗസേപ്പ്. തന്റെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളുടെ തിരകഥകൾക്കു ജീവിതംകൊണ്ട് അടിക്കുറിപ്പുകൾ സമ്മാനിച്ചപ്പോൾ യൗസേപ്പിതാവിനെ 1870 ൽ
സാർവത്രിക സഭയുടെ മധ്യസ്ഥനായും പിന്നീട് Pious XII മൻ പാപ്പാ തൊഴിലാളികളുടെ മധ്യസ്ഥനായും വാഴ്ത്തിപ്പാടി. ദാവീദിന്റെ വംശത്തിൽ പിറന്നവൻ, ബെത്ലഹേമിൽ നിന്നുള്ളവൻ, നസ്രത്തിൽ താമസിക്കുന്നവൻ എന്ന ഓമനപ്പേരുകളോടൊപ്പംതന്നെ ദാവീദിന്റെ വിശിഷ്ട സന്താനം, ഗോത്രപിതാക്കളുടെ പ്രകാശം, കന്യാവ്രതക്കാരുടെ കാവൽക്കാരൻ,
ദൈവജനനിയുടെഭർത്താവ്, ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ സ്നേഹിതൻ, വേലക്കാരുടെ ദൃഷ്ടാന്തം, കുടുംബങ്ങളുടെ ആധാരം, രോഗികളുടെ ആശ്രയം, നന്മരണ മധ്യസ്ഥൻ എന്നീ സംജ്ഞകൾ കൂടി ചേർത്തുവയ്ക്കുന്നതു മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല… He had a quality… നീതി…

ദൈവവഴികളിൽ ചരിക്കുന്നവനെയും, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുന്നവനെയും, ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നവനെയും നീതിമാൻ എന്നു വിളിക്കാം. എന്നാൽ പഴയനിയമത്തിലെ നീതിമാൻ വചനം അനുസരിച്ചു ജീവുക്കുന്നവനാണ്. നിയമ 22, 22-37 ഭാര്യ താൻ അറിയാതെ ഗർഭിണിയായാൽ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലുക എന്ന നിയമം നിലനിന്നിരുന്ന കാലം. പഴയ നിയമ നീതിബോധചിന്തകൾക്കു ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ സുഗന്ധം നൽകുന്നു വി. യൗസേപ്പ്. കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലമായിരിന്നിട്ടും അവളെ അപമാനിക്കാൻ മനസുവരാത്ത നീതിബോധം കല്ലെറിയാൻ വിട്ടുകൊടുക്കാതെ രഹസ്യമായി ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. സ്ത്രീത്വത്തിനു നേരെ പണവും മാധ്യമങ്ങളും പദവിയുംകൊണ്ട് വിലപറയുന്ന നീതിബോധത്തിന്റെ അന്ധതകൾക്കു മുന്നിൽ ഒരു ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ ഉത്തരമാണ്, തന്റെ പെണ്ണിന്റെ ജീവനുവേണ്ടി മാനത്തിനുവേണ്ടി സ്വന്തം ജീവിതം നിശബ്ദമാക്കുന്ന വി. യൗസേപ്പ്. “അസമയം ” എന്ന ലേബലിനുള്ളിൽ സ്ത്രീയെ തളച്ചിടുന്ന നവയുഗപുരുഷ കേസരിമാർ തിരിത്തരിയണം എല്ലാം നല്ല സമയം ആണെന്നും, അസമയം എന്നുള്ളത് സ്ത്രീക്ക് ഇല്ലെന്നും ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ ഉത്തവാദിത്തമാണെന്നും. സംരക്ഷിക്കുക, പരിപാലിക്കുക എന്നുള്ളത് എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയുക.

യൗസേപ്പ് എന്ന നാമത്തിന്റെ അർത്ഥം – വളർത്തുന്നവൻ. തന്റെ പേരിന്റെ അർത്ഥം ജീവിതം കൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തി വി. യൗസേപ്പ്. ദൈവത്തെ സ്വപ്‍നം കാണുന്നവൻ. കണ്ട സ്വപ്നങ്ങൾ യാഥാർത്യമാകാൻ പിന്നീടുള്ള ഉറക്കം മുഴുവൻ വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുന്ന യൗസേപ്പിതാവ്, നിന്നെ ഉറങ്ങാൻ അനുവദിക്കാത്തതാണ് സ്വപ്‍നം എന്ന ചിന്തയുടെ (അബ്‌ദുൾ കലാം ) മുന്നാസ്വാദനം തന്നെയാണ്. വളർത്തുക എന്ന ജീവിതത്വരയുടെ ഉൾക്കാമ്പു ചിന്തകൾ ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ അന്ഗ്നിയായി യൗസേപ്പിതാവിൽ ആളിക്കത്തിയപ്പോൾ, യേശുവെന്ന പേരുകൊടുത്തു. വളർത്തുമകന്റെ കരം പിടിച്ചു സിനഗോഗുകളിൽ സഞ്ചരിച്ചു പൈതൃകത്തിന്റെ പാരമ്പര്യ ചിന്തകൾ പകർന്നുനൽകി. യേശുവിന്റെ 12 ആം വയസ്സിന്റെ അപക്വതയിൽ നിന്നും ജീവിതം മുറിച്ചു നൽകുന്ന കുർബാനയുടെ പക്വതയിലേക്കു വളർത്തിയെടുത്തു. ക്രിസ്തു ജീവിതത്തിന്റെ പ്രഥമ കളരിയായി ഈ പാറാവുകാരൻ. മറ്റുള്ളരെ വളർത്തുക എന്നുള്ളത് എന്റെ ജീവിത ഉത്തരവാദിത്തം ആണ്. ജീവിതത്തിൽ നിന്നതല്ല, ദൈവം എന്നെ നിറുത്തിയതാണെന്നും, ഞാൻ നേടിയതല്ല ദൈവം എനിക്ക് നല്കിയതാണെന്നും എന്ന അവബോധം ആണ് യൗസേപ്പിതാവിനു ഇതിനു പ്രേരകം ആയിരിക്കുക .

ഒരുവന്റെ ജീവിതം call of duty യും call of beauty യും തമ്മിലുള്ള ഒരു യുദ്ധം തന്നെയാണ്. കാത്തിരിക്കുന്ന കടമകളുടെയും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുടെയും ഗൗരവം എല്ലാം മറന്നു വഴിയോര കാഴച്ചകളിൽ മുഴുകാനുള്ള വ്യഥ – അമിത്തായുടെ പുത്രൻ യോനയെ പോലെ, ദാവീദിനെ പോലെ, സോളമെനെപോലെ, അനനിയ -സഫിറ ദമ്പതികളെ പോലെ. ഈ call of duty എന്നു പറയുന്നത് – ദീർഘകാല സന്തോഷങ്ങൾക്കും സാധ്യതകൾക്കും ഞാൻ എന്റെ കാലിക സന്തോഷങ്ങളെ വേണ്ടാന്നു വയ്ക്കുന്നതാണ്. ക്രിക്കറ്റ്‌ (or ഫുട്ബോൾ )ഉം പരീക്ഷയും എന്റെ മുന്നിലുണ്ട്,. ക്രിക്കറ്റും ഫുട്ബോളും മനോഹരം തന്നെ.എന്നാൽ എനിക്ക് എന്റെ കടമകളും പ്രതിജ്ഞകളും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും ഉണ്ട്. അതിനാൽ ഞാൻ പഠനം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു എന്ന ബോധ്യം പോലെ. ഇതിനു വേണ്ടത് ഒരു mind of quality ആണ്. call of beauty യുടെ പുറകെ call of duty മറന്നു പോകുന്നവർ വ്യർത്ഥവിഗ്രഗങ്ങളുടെ പുറകെ പോകുന്നവരാണ് ( ref.യോനാ 2, 8). ഒരു പിടി മണ്ണിനുവേണ്ടി, ചന്തമുള്ള ഒരു പെണ്ണിന് വേണ്ടി, ഒരു നുള്ള് പൊന്നിന് വേണ്ടി ചിതലരിക്കുന്ന നോട്ടിനുവേണ്ടി, പാഞ്ഞുപോകാൻ വാഹനത്തിനു വേണ്ടി ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെ മറക്കുന്നവരാണ് നാം. പണക്കാരന്റെ കൂടെ ധൂർത്തിനും, പ്രശസ്തന്റെ ക്കൂടെ ആർഭാടത്തിനും, നേതാവിന്റെ കൂടെ അധികാരം കയ്യിട്ടു വരാനും, പെണ്ണിന്റെ കൂടെ തൃഷ്ണകൾക്കു ശമനമേകാനും, ആഘോഷങ്ങളുടെകൂടെ ലഹരിയിൽ മതിമറക്കാനും ഇറങ്ങി പുറപ്പെടുമ്പോൾ ജീവിതത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളെ മറക്കുന്നു. കാശുണ്ടാക്കാൻ ഓടിനടക്കുമ്പോൾ മക്കളെ വളർത്താനും സ്നേഹിക്കാനും മറന്നുപോകുന്ന വിരുദ്ധഭാസം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുക ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ മറക്കുമ്പോളാണ്. തൊട്ടടുത്തു കിടക്കുന്ന ഭാര്യക്കും ഭർത്താവിനും ഇടയിൽ പ്രകാശവർഷത്തേക്കാൾ വലിയ അകലങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അതിന്റെ അർത്ഥം – പരിഗണിക്കുക, മനസിലാക്കുക, കേൾക്കുക, പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, സ്നേഹിക്കുക എന്നീ കുടുംബാഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ അവർക്കിടയിൽ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. മക്കളും കൂട്ടുകാരുമൊക്കെ inbox disease (ഇടയ്ക്കു ഇടയ്ക്കു message നോക്കുന്നത്) ന്റെയും നോമോഫോബിയ ( fear of losing your  cell signal) യുടെയും പുറകെ നടന്നു അടുത്തള്ളവരെ അകലെയാക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അടുത്തുള്ളവരെ കണ്ണ് തുറന്നു കാണുക എന്ന ഉത്തരവാദിത്വത്തെ മറന്നു പോകുന്നവരാണ്. ഉത്തരവാദിത്വത്തെ മറക്കുന്നവർ ചിറകുകരിച്ച പക്ഷിയെ പോലെയാണ്. ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളെ മറക്കുന്നവർ ശവകുടീരമനശാസ്ത്രത്തിന്റെ വക്താക്കളായി സ്വയം മരണ സംസ്‌കൃതിയുടെ തീട്ടൂരങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവരാണ്. ഇഷ്ടവസന്തങ്ങൾക്കു പുറകെപോയി ജീവിതത്തെ നഷ്ടവസന്തമാക്കാതെ, ഉത്തരവാദിത്വവസന്തങ്ങൾക്കു പുറകെപോയി ജീവിതത്തിന്റെ സ്നേഹസന്തോഷങ്ങളെ തിരികെ പിടിക്കാം. വി. യൗസേപ്പിനെ എന്നും എന്റെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുടെ പൂർണതക്കു മാതൃകയാക്കാം. നമ്മുടെ കൂടെയുള്ളവരെ നമ്മളു സംരക്ഷിച്ചാൽ മുകളിലുള്ളവൻ നമ്മെയും സംരക്ഷിക്കും…..

പുരോഹിതരിൽ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുന്നുവോ?

പുരോഹിതരിൽ  വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുന്നുവോ????
ഓരോ ക്രൈസ്തനിയും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ചില സത്യങ്ങൾ!!!
ബെന്നി പുന്നത്തറ എഴുതുന്നു…

Benny Punnathara
Benny Punnathara

വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ വേദനകളുമായി വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ഒരു യുവാവ് എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു. ആ നാളുകളിൽ കേരളത്തിലെങ്ങും കോളിളക്കം സൃഷ്ടിച്ച ഒരു സംഭവം നടന്നിരുന്നു. അതിന് കാരണക്കാരൻ ഒരു വൈദികനും. ഇതാണ് ആ യുവാവിന്റെ വിശ്വാസം തകരാൻ കാരണം. വൈദികരെ ബഹുമാനിക്കാനും സ്‌നേഹിക്കാനും കഴിയുന്നില്ല. ഇങ്ങനെയുള്ള വൈദികരുടെയടുത്ത് കുമ്പസാരിച്ചിട്ടെന്തു കാര്യം? ഇത്തരം പുരോഹിതരർപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യബലിക്ക് വല്ല ശക്തിയുമുണ്ടോ? ഇതൊക്കെയായിരുന്നു ആ യുവാവിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ.

ഇത്തരം അസ്വസ്ഥതകളുമായി കഴിയുന്ന അനേകരെ പിന്നീടും ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടുണ്ട്. മദ്യപിക്കുന്ന വൈദികന്റെയടുത്ത് മദ്യപാനിയായ ഞാൻ കുമ്പസാരിച്ചാൽ എന്തുപ്രയോജനം കിട്ടാനാണ്; അശുദ്ധിയിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു പുരോഹിതൻ അർപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യബലി എങ്ങനെ വിശുദ്ധനായ ദൈവത്തിന്റെ മുന്നിൽ സ്വീകാര്യമാകും; അതിൽ പങ്കുചേരുന്ന ജനത്തിന് ആ ദിവ്യബലികൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനമുണ്ടോ?

സമർപ്പിതരുടെ ജീവിതത്തിലെ കുറവുകളുടെ പേരിൽ ദൈവത്തോടും സഭയോടും പുറംതിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അനേകർക്കായ് ഞാൻ ഈ വരികൾ കുറിക്കട്ടെ. ഒരിക്കൽ പെരുവണ്ണാമൂഴിയിൽനിന്ന് കോഴിക്കോട്ടേക്ക് പോവുകയായിരുന്നു ഞാൻ. ടൗണിലെത്തിയപ്പോൾ ജംഗ്ഷനിലെ ട്രാഫിക് ഐലന്റിനുമുന്നിൽ അൽപ്പസമയം കാത്തുകിടക്കേണ്ടി വന്നു. ആ സമയത്താണ് ഈ ചിന്തകൾ എനിക്കുണ്ടായത്. ഈ ട്രാഫിക് പൊലീസുകാരൻ എന്നേപ്പോലെതന്നെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യനാണ്. എന്നിട്ടും അയാൾ നിൽക്കാനുള്ള സിഗ്‌നൽ കാണിക്കുമ്പോൾ വണ്ടികളെല്ലാം നിർത്തുന്നു. പോകാൻ സിഗ്‌നൽ കൊടുക്കുമ്പോൾ വണ്ടികളെല്ലാം പോകുന്നു.

ഒരുപക്ഷേ ഈ വണ്ടികളിൽ ഇരിക്കുന്നവർ ആ പൊലീസുകാരനേക്കാളും വലിയ ഉദ്യോഗമുള്ളവരായിരിക്കും. വലിയ തറവാടുകളിൽ ജനിച്ചവരായിരിക്കും. ധാരാളം പണവും പ്രതാപവും ഉള്ളവരായിരിക്കും. എങ്കിലും ആ ട്രാഫിക് പൊലീസുകാരൻ പറയുന്നതനനുസരിച്ചേ അവർ വാഹനങ്ങൾ ഓടിക്കുകയുള്ളൂ. ഒരുപക്ഷേ, ആ പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥന്റെ വ്യക്തിപരമായ ജീവിതം വളരെ കുറവുകൾ ഉള്ളതായിരിക്കും. അദ്ദേഹത്തേക്കാൾ വിശുദ്ധിയും സ്‌നേഹവും ജ്ഞാനവും മാന്യതയും നിങ്ങൾക്കായിരിക്കാം. എങ്കിലും നിങ്ങൾപോലും ആ പൊലീസുകാരൻ പറയുന്നത് അനുസരിക്കണം. എന്തുകൊണ്ടാണിത്?

പൊലീസ്‌സേനയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു എന്നതും ട്രാഫിക് നിയന്ത്രണത്തിനായി ദേശത്തിലെ നിയമപ്രകാരം മേലധികാരികൾ അയാളെ നിയോഗിച്ചു എന്നതുമാണ് അയാളുടെ ശക്തി. അയാളുടെ സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിലെ കുറവുകൾ ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിലെ അധികാരത്തിനോ ശക്തിക്കോ യാതൊരുവിധ ന്യൂനതയും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല. ഒരുപക്ഷേ, ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് അയാൾ പോകുന്നത് മദ്യഷാപ്പിലേക്കായിരിക്കാം. എങ്കിലും പിറ്റേന്ന് അയാൾ വീണ്ടും ട്രാഫിക് ഐലന്റിൽ കയറിനിന്ന് സ്റ്റോപ് സിഗ്‌നൽ കാണിക്കുമ്പോൾ ഡ്രൈവർമാർ വാഹനം നിർത്തും. കാരണം അത് ദേശത്തിന്റെ ട്രാഫിക് നിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന ശക്തിയാണ്. ഒരിക്കലും വ്യക്തിയുടെ യോഗ്യതയുമായി ആ നിയമം ബന്ധപ്പെടുന്നില്ല.

ഒരു ജഡ്ജിയുടെ കാര്യമെടുക്കുക. അദ്ദേഹവും നമ്മേപ്പോലൊരുവനാണ്. പക്ഷേ, നമുക്കൊരാളെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു കുറ്റവാളിയെ വധശിക്ഷയ്ക്കുവരെ വിധേയനാക്കാം. എന്തുകൊണ്ടാണിത്? ഒരുപക്ഷേ ഈ ജഡ്ജി കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്നവനാകും. എങ്കിലും കൈക്കൂലി വാങ്ങിയ ഒരു വ്യക്തിയെ ശിക്ഷിക്കാനുള്ള അധികാരം ജഡ്ജിയായിരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്. അതുപോലെതന്നെ രാജ്യത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾക്കു വിധേയനായി ഒരു കുറ്റവാളിയോട് ദയ കാണിച്ചുകൊണ്ട് ശിക്ഷ ഇളവുചെയ്യാനും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിക്കും.

ന്യായാധിപൻ വെറുതെവിടാൻ വിധിച്ചാൽ മാത്രമേ ഒരു പ്രതിക്ക് സ്വതന്ത്രമായി ജീവിക്കാൻ അനുവാദം കിട്ടൂ. അതിനുപകരം ഞാനോ നിങ്ങളോ അയാളോട് ദയവുതോന്നി നിങ്ങളെ വെറുതെ വിട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞാൽ അയാളും ലോകവും ചിരിക്കും. കാരണം, ദേശത്തിലെ നിയമം നമുക്കതിനുള്ള അധികാരം തന്നിട്ടില്ല. ന്യായാധിപസ്ഥാനത്തേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും ദേശത്തിന്റെ അധികാരിയാൽ നിയമനം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്ത വ്യക്തിക്കുമാത്രമേ, കുറ്റാരോപിതനായ വ്യക്തിയെ മോചിപ്പിക്കാൻ അധികാരമുള്ളൂ.

ഇതുപോലെ സഭയും ദൈവികമായ ഒരു സംവിധാനമാണ്. സഭയിൽ കൂദാശകൾ പരികർമം ചെയ്യുന്ന വ്യക്തികൾ നമ്മെപ്പോലെയോ ഒരുപക്ഷേ നമ്മേക്കാളധികമോ കുറവുകളുള്ളവരാകാം. എങ്കിലും അവരുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പും നിയോഗവുംവഴി അവർക്ക് സവിശേഷമായി കിട്ടിയിരിക്കുന്ന ആത്മാവിന്റെ അഭിഷേകംമൂലം അവർ പരികർമം ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കൂദാശകളും മൂല്യമുള്ളതായിത്തീരും. പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥരും ജഡ്ജിയും മദ്യപാനിയോ ദുർമാർഗിയോ ആകരുത്. അവർ എല്ലാവർക്കും മാതൃകയുമാകണം. എങ്കിലും അവർ മദ്യപിച്ചതിന്റെ പേരിൽ പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥനോ ജഡ്ജിയോ അല്ലാതാകുകയില്ല. നാം അവരെ അവരുടെ ഔദ്യോഗിക നിലയിൽ കാണുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യും.

ഇതുപോലെതന്നെ സ്വകാര്യജീവിതത്തിലെ കുറവുകളെയും അവഗണിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ പുരോഹിതരെ നാം ആദരിക്കണം, അംഗീകരിക്കണം. സഭയുടെ നിയമങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഒരാൾ വൈദികനോ ബഷപ്പോ ആയി വാഴിക്കപ്പെട്ടാൽ, വ്യക്തിപരമായ യാതൊരു കുറവുകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിഷേകത്തിന്റെ ശക്തിയെ കുറക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ, വ്യക്തിപരമായ കുറവുമൂലം അഭിഷേകത്തിന്റെ ശക്തി മനസ്സിലാക്കാനും ഉപയോഗിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിക്കാതെ വരാം. എന്നാൽ, വിശ്വാസികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ കുറവുകൾ അവർക്ക് ബാധകമല്ല.

ഇക്കാരണത്താൽ പാപിയായ വൈദികനും പാപമോചനം നൽകാനാകും. അയോഗ്യനായ വൈദികൻ അർപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യബലിക്കും അയോഗ്യതയുമുണ്ടാവില്ല. ബലഹീനരായ മനുഷ്യരിലേക്കല്ല, പ്രത്യുത ബലഹീനരെ തിരഞ്ഞെടുത്തുപയോഗിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അപരിമേയമായ കാരുണ്യത്തിലേക്കും ജ്ഞാനത്തിലേക്കുമാണ് നാം നോക്കേണ്ടത്. സഭ, ദൈവികമായ ഒരു സംവിധാനമാണെങ്കിലും അതിനൊരു ഭൗതിക വശമുണ്ട്. ഈ ഭൗതികവശം ഭൗതികമായ നിയമങ്ങളാലും ബലഹീനരായ മനുഷ്യരാലുമാണ് നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഇവിടെ പ്രശ്‌നങ്ങളും ക്രമക്കേടുകളും ധാരാളമായിട്ടുണ്ട്. ആദിമ നൂറ്റാണ്ടുമുതലേ ഉടലെടുത്ത മാനുഷികമായ ഈ കുറവുകൾ കർത്താവിന്റെ പുനരാഗമനംവരെ നീണ്ടുനിന്നേക്കാം. എന്നാൽ, സഭ ചരിത്രത്തിലൂടെ നയിക്കപ്പെടുകയും നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നത് ദൈവികമായ നിയമങ്ങളാലാണ്. ഉപരിതലത്തിൽ വലിയ തിരമാലകൾ ഇളകിമറിയുമ്പോഴും കടലിന്റെ അടിത്തട്ട് ശാന്തമായിരിക്കുന്നതുപോലെ സഭയുടെ ആത്മീയതലം ശാന്തഗംഭീരമായിത്തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ ആന്തരികതലത്തെ ദർശിക്കാൻ കഴിയാത്തവർക്ക് സഭ വെറുമൊരു സംഘടനയാണ്; സഭയുടെ അധികാരികൾ വെറും നേതാക്കന്മാരും. മാത്രമല്ല, സഭയുടെ മാനുഷിക തലത്തിലെ വൈകല്യങ്ങൾമൂലം അവർ സഭയെ വെറുക്കും, എതിർക്കും. വലിയൊരു അബദ്ധമാണിത്.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭയ്ക്ക് തീർച്ചയായും ഒരു ഹൃദയമുണ്ട്. ആ ഹൃദയം കണ്ടെത്തിയാൽ, പിന്നൊരിക്കലും അതിനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതൊന്നും ചെയ്യാൻ നമുക്കാവില്ല. സഭയുടെ ആന്തരികശോഭ ദർശിക്കുന്നവർക്ക് ബാഹ്യതലത്തിലെ വൈകല്യങ്ങളെ ക്ഷമയോടെ ഉൾക്കൊള്ളാനാകും. സഭയെ അതിന്റെ പൂർണതയിൽ ദർശിക്കാൻ ദൈവം നമുക്ക് കൃപ തരട്ടെ. അപ്പോൾ കൂദാശകളുടെ അമൂല്യതയും ദൈവവിളിയുടെ ശ്രേഷ്ഠതയും മനസ്സിലാകും. സഭയിലെ പ്രശ്‌നങ്ങൾ പക്വതയോടെ കാണാനും സഭയെ പണിതുയർത്തുന്നവിധം പ്രതികരിക്കാനും നമുക്കു സാധിക്കും.

പാപത്തിന്‍റെ ശിക്ഷ, ശാപം, ദൈവസ്നേഹം

പാപത്തിന്‍റെ ശിക്ഷ, ശാപം, ദൈവസ്നേഹം
(കത്തോലിക്കാപ്രബോധനങ്ങള്‍)

Love of God

“എവിടെ പാപങ്ങളുണ്ടോ, അവിടെ വിഭജനങ്ങളും ശീശ്മകളും പാഷണ്ഡതകളും തര്‍ക്കങ്ങളുമുണ്ടാകും. എവിടെ സുകൃതമുണ്ടോ അവിടെ യോജിപ്പും ഐക്യവുമുണ്ടാകും. അവയില്‍ നിന്ന് എല്ലാ വിശ്വാസികളുടേതുമായ ഏകഹൃദയവും ഏകാത്മാവും ഉടലെടുക്കും” – ഒരിജന്‍

അണക്കര ധ്യാനകേന്ദ്രത്തിലെ ബഹുമാനപ്പെട്ട ഡൊമിനിക് വാളമ്നാലച്ചന്‍റെ വചനപ്രഘോഷണങ്ങളും സന്ദേശങ്ങളും കത്തോലിക്കാവിശ്വാസത്തെ അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തില്‍ പ്രചരിക്കുന്നതിന്‍റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഈ ലേഖനം. ഡൊമിനിക്ക് അച്ചന്‍ ദിവസങ്ങള്‍ നീണ്ടു നില്‍ക്കുന്ന തന്‍റെ ധ്യാന-കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ പ്രോഗ്രാമുകളുടെ ഇടക്ക് പറഞ്ഞ ഏതാനും മിനിറ്റുകള്‍ ദൈര്‍ഘ്യമുള്ള വീഡിയോ വച്ചുകൊണ്ട് അച്ചനെ വിധിക്കുകയും വിലയിരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് അപകടകരമാണ്. അത് യഥാര്‍ത്ഥ കത്തോലിക്കാവിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് ജനങ്ങള്‍ക്കിടില്‍ സംശയങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കും. എന്നാല്‍, സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളില്‍ പ്രചരിക്കുന്ന വീഡിയോയില്‍ അച്ചന്‍ നല്കുന്ന സന്ദേശത്തെ കത്തോലിക്കാസഭയുടെ പ്രബോധനങ്ങളുടെയും പഠനങ്ങളുടെയും വിശ്വാസത്തിന്‍റെയും അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വിലയിരുത്തേണ്ടത് സഭയിലെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരും അധികാരികളുമാണ്. വിവാദമാകുന്ന ഈ വിഷയങ്ങളില്‍ കത്തോലിക്കാവിശ്വാസവും പ്രബോധനവും എന്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു എന്നതു മാത്രമാണ് ഇവിടെ പ്രദിപാദിക്കുന്നത്.

പാപവും ശിക്ഷയും

പുണ്യത്തിന് അനുഗ്രഹവും പാപത്തിന് ശിക്ഷയും ലഭിക്കുമെന്നത് സഭയുടെ വിശ്വാസത്തിന്‍റെ ആധാരശിലകളിലൊന്നാണ്. എന്നാല്‍ പാപത്തിന്‍റെ ശിക്ഷ എന്താണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതിലും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിലും സഭക്ക് വ്യക്തമായ കാഴ്ചപ്പാടുള്ളപ്പോഴും വ്യക്തിപരമായ അനുഭവങ്ങളുടെയും മറ്റും പശ്ചാത്തലത്തില്‍ വേറിട്ട വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ പലരും നല്കുന്നത് കാണാറുണ്ട്. പാപത്തിന് ശിക്ഷ ലഭിക്കുമെന്നത് തന്നെയാണ് വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം നല്കുന്ന സന്ദേശവും സഭയുടെ പ്രബോധനവും. എന്നാല്‍ പാപത്തിന്‍റെ ശിക്ഷ പാപം തന്നെയാണ് എന്ന് ദൈവശാസ്ത്രപരമായി പറയാം. പാപം വഴി പാപിക്ക് ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ദൈവത്തെ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനേക്കാള്‍ വലിയ ശിക്ഷ ലഭിക്കാനില്ല. നിത്യമായി പാപത്തില്‍ തുടരുന്നവര്‍ക്ക് നരകമാണ് പ്രതിഫലമെന്ന പഠനം പോലും പാപത്തിന്‍റെ ബാഹ്യമാത്രമായ ശിക്ഷയെയല്ല സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ദൈവത്തെ നഷ്ടപ്പെടുന്നതില്‍ മനുഷ്യാത്മാവിനനുഭവപ്പെടുന്ന തീവ്രമായ വേദനയും വ്യഥയുമാണ് നരകമെന്ന് തിരുസ്സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പാപത്തിന്‍റെ ഫലങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയാണ് എന്ന് തിരുസ്സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്

1. ദൈവച്ഛായയില്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യന് അത് നഷ്ടപ്പെടുന്നു. അവന്‍റെ മനുഷ്യത്വത്തിന്‍റെ സൗന്ദര്യമായ ദൈവച്ഛായ നഷ്ടമാകുന്നതിലൂടെ പാപവും മരണവും അവനെ വികൃതനാക്കുന്നു. ഇത് ദൈവികകൃപാവരത്തെക്കുറിച്ചാണ്, ബാഹ്യമായ വൈരൂപ്യത്തെക്കുറിച്ചല്ല. (കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം, നം.705).
2. ക്രിസ്തുവിന്‍റെ ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്ന മുറിവുകള്‍ക്ക് പാപം കാരണമായിട്ടുണ്ട്. പാഷണ്ഡത, മതത്യാഗം, ശീശ്മകള്‍ എന്നിവയാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നത്. (കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം, നം.817).
3. മനുഷ്യര്‍ പാപത്താല്‍ ചിതറിക്കപ്പെടുകയും വഴിതെറ്റിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. സത്യത്തിന്‍റെ കൂട്ടായ്മയിലും പ്രബോധനത്തിലും നിന്ന് അവര്‍ അകന്നുപോകുന്നു (കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം, നം.845).
4. വിശുദ്ധരുടെ ഐക്യത്തില്‍ നിന്ന് പാപം മൂലം സ്വയം പുറത്താകുന്നതിനാല്‍ പുണ്യവാന്മാരുടെ ഐക്യത്തിന് ക്ഷതം സംഭവിക്കുന്നു (കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം, നം.953).
5. മരണം പാപത്തിന്‍റെ ഫലമാണ്. പാപം മൂലമാണ് മരണം ലോകത്തില്‍ പ്രവേശിച്ചതെന്ന് കത്തോലിക്കാസഭയുടെ വിശ്വാസം പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു (കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം, നം.1008).
6. മാരകപാപം ദൈവവുമായുള്ള നമ്മുടെ ഐക്യത്തെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നു. അതിനാല്‍ അത് നമ്മെ നിത്യജീവന് യോഗ്യതയില്ലാത്തവരാക്കിത്തീര്‍ക്കുന്നു. (കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം, നം.1472)
സ്നേഹത്തിന്‍റെ നഷ്ടപ്പെടുത്തലും വിശുദ്ധീകരണകൃപാവരത്തിന്‍റെ അസാന്നിദ്ധ്യവുമാണ് അതിന്‍റെ അന്ത്യഫലം (കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം, നം.1861).
7. ലഘുപാപം സ്നേഹത്തെ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തുന്നു. സൃഷ്ടവസ്തുക്കളോട് ക്രമരഹിതമായ ആസക്തി ജനിപ്പിക്കുന്നു. സുകൃതങ്ങളുടെയും ധാര്‍മ്മികനന്മകളുടെയും പരിശീലനത്തിലുള്ള പുരോഗതി തടയുന്നു (കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം, നം.1863).

പാപവും ശാപവും

പാപത്തിന്‍റെ ശിക്ഷയെ ശാപത്തില്‍ നിന്ന് വേര്‍തിരിച്ചു കാണണം. പാപത്തിന്‍റെ ഫലമായി പാപി അനുഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന ശിക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ് ശാപത്തിന്‍റെ രൂപത്തില്‍ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. അവയെല്ലാം നിറവേറിയവയാകണമെന്നില്ല. കാരണം, പാപഫലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പുകള്‍ പാപത്തെക്കുറിച്ച് അനുതപിക്കാനുള്ള ക്ഷണമാണ് വിശ്വാസിക്ക് നല്കുന്നത്. പഴയനിയമഭാഗങ്ങളില്‍ ശാപവചനങ്ങള്‍ നാം കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും പുതിയ നിയമത്തില്‍ അത് വളരെ കുറവാണ്. അതിനു കാരണം വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലെ വെളിപാടുകള്‍ക്കുള്ള പ്രോഗ്രസ്സീവ് പ്രകൃതമാണ്. ദൈവികവെളിപാട് കാലഘട്ടങ്ങളിലൂടെ നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ മനുഷ്യന് വെളിപ്പെട്ടു കിട്ടുകയും നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ പിന്നിടുന്തോറും ആ വെളിപാടുകളെ കൂടുതല്‍ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയും വിധം അവരുടെ ദൈവാനുഭവങ്ങള്‍ വര്‍ദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ മിശിഹായില്‍ പൂര്‍ണ്ണാകുന്ന ദൈവികവെളിപാടുകളെ പഴയനിയമത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ഒന്നോ രണ്ടോ വചനങ്ങളുടെയോ പശ്ചാത്തലങ്ങളുടെയോ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വ്യാഖ്യാനിക്കാന്‍ പാടില്ല. അത് മിശിഹായുടെ തിരുവചനങ്ങളുമുള്‍പ്പെടുന്ന പുതിയനിയമത്തിന്‍റെയും മുഴുവന്‍ പാരന്പര്യത്തിന്‍റെയും സഭാപ്രബോധനങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തില്‍ കൂടി വേണം വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടത്.

പുതിയനിയമത്തില്‍ ശാപവും ശാപത്തിന്‍റെ ബന്ധനങ്ങളും നിലനില്ക്കുന്നില്ല

ദൈവത്തില്‍ നിന്ന് അകന്നു കഴിയുന്ന (പാപം ചെയ്യുന്ന) ഒരുവനില്‍ സംജാതമാകുന്ന പൈശാചികസ്വാധീനമോ ശക്തിയോ ആണ് (അത്ര ഗൗരവമേറിയതും സ്ഥിരമായതും ദൈവദൂഷണപരവുമൊക്കെയായ പാപങ്ങളിലാണ് ഇത് ദൃശ്യമാകുന്നത്) ശപിക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥ എന്നു പറയുന്നത്. ഈശോയുടെ മരണം ഇത്തരത്തിലുള്ള ശാപത്തിന്‍റെ ബന്ധനങ്ങളില്‍ നിന്ന് മനുഷ്യനെ രക്ഷിച്ചു എന്നാണ് വി. പൗലോസ് പഠിപ്പിക്കുന്നത് (റോമ 8,2). ക്രിസ്തു നമ്മെ പ്രതി ശപിക്കപ്പെട്ടവനായിത്തീര്‍ന്നുകൊണ്ട് പാപത്തിന്‍റെ ശാപത്തില്‍ നിന്ന് നമ്മെ രക്ഷിച്ചു (ഗലാ 3,13). അതിനാല്‍ ഈശോയില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ആര്‍ക്കും നിയമത്തിലെ ശാപങ്ങളൊന്നും ബാധകമല്ല (കൊളോ. 2,14).

പാപവും ശാപവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ ദൈവവചനം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല എന്നു കണ്ടു. എങ്കിലും കുടുംബങ്ങളിലെ തകര്‍ച്ചകള്‍, സാന്പത്തികപരാജയങ്ങള്‍, രോഗങ്ങള്‍ എന്നിവയെ ഈ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ഇന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് നാം കാണാറുണ്ട്. അതില്‍ കാവ്യനീതിയുടേതെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന യുക്തിയുമുണ്ട്. പക്ഷേ ഇവക്കൊന്നും തന്നെ ദൈവശാസ്ത്രപരമോ ക്രൈസ്തവവിശ്വാസപരമോ ആയ യാതൊരു ന്യായീകരണവുമില്ല എന്നതാണ് സത്യം.

ശാപത്തെയും ശിക്ഷയെയും കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലുകള്‍ എന്തിന്?

മാനസാന്തരം ഉണ്ടാകാന്‍ എന്ന് ഒറ്റവാക്കില്‍ പറയാം. മാനസാന്തരം ഉണ്ടാകാന്‍ പാപത്തെപ്പറ്റിയുള്ള പശ്ചാത്താപം ആവശ്യമാണ്. അതില്‍ മനസ്സാക്ഷിയുടെ ആന്തരികവിധിതീര്‍പ്പ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. (കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം, നം.1848). ശിക്ഷയെയും പാപത്തെയും കുറിച്ച് പഴയനിയമത്തില്‍ പിതാക്കന്മാരും പ്രവാചകന്മാരും ഇന്ന് മിശിഹായുടെ അജഗണം ഭരമേത്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പുരോഹിതരും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നത് അവരെ അനുതാപത്തിലേക്ക് നയിച്ച് മിശിഹാ സാധിതമാക്കിയ രക്ഷയില്‍ അവരെ പങ്കുചേര്‍ക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ്. അതൊരിക്കലും പക്ഷേ അജഗണങ്ങളില്‍ ഭീതിയോ ആശങ്കകളോ ജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാകരുത് എന്നത് അവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം. പാപത്തിന്‍റെ ശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് പറയുന്പോള്‍ അത് ദൈവം നല്കുന്നതാണ് എന്ന രീതിയില്‍ പഠിപ്പിക്കാതിരിക്കാനും അവര്‍ക്ക് കഴിയണം. കാരണം പാപത്തിന്‍റെ ശിക്ഷ പാപം തന്നെയാണ്. അത് ആ പ്രവൃത്തിയാല്‍ത്തന്നെ രൂപപ്പെടുന്നതാണ്. മനുഷ്യന്‍റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്‍റെ ഫലമാണ്. ദൈവം അവന് നല്കുന്നതല്ല.

പാപിയോടുള്ള ദൈവത്തിന്‍റെ ബന്ധം

ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വ്യാഖ്യാനം ലൂക്കാ സുവിശേഷകന്‍ നല്കുന്ന ധൂര്‍ത്തപുത്രന്‍റെ പിതാവിന്‍റെ ചിത്രമാണ്. പടിയിറങ്ങിപ്പോയ പുത്രനെ കാത്തിരിക്കുന്ന സ്നേഹധനനായ പിതാവ്. പാപത്തെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കാതെ അവഗണിച്ചിറങ്ങിപ്പോയവനെ സ്നേഹിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്ന നല്ല അപ്പന്‍. കരുണയുടെ അസാധാരണ ജൂബിലി പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് മാര്‍പാപ്പ നല്കിയ കല്പനയില്‍ ഈ ചിത്രം നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നുണ്ട്.

1. പാപത്തിന്‍റെ ഗൗരവത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചപ്പോള്‍ കാരുണ്യത്തിന്‍റെ പൂര്‍ണ്ണത കൊണ്ട് ദൈവം പ്രത്യുത്തരിച്ചു. കാരുണ്യം ഏതു പാപത്തേക്കാളും വലുതായിരിക്കും (കാരുണ്യത്തിന്‍റെ മുഖം, നം.3).
2. രണ്ടാം വത്തിക്കാന്‍ സൂനഹദോസിന്‍റെ ഉദ്ഘാടനപ്രസംഗത്തില്‍ ജോണ്‍ ഇരുപത്തിമൂന്നാമന്‍ മാര്‍പാപ്പ പറഞ്ഞ വാക്കുകളെ ഫ്രാന്‍സിസ് പാപ്പാ വീണ്ടും അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. കാഠിന്യത്തിന്‍റെ കരവാളെടുക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ കാരുണ്യത്തിന്‍റെ ഔഷധം പ്രയോഗിക്കാനാണ് ക്രിസ്തുവിന്‍റെ മണവാട്ടി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് (കാരുണ്യത്തിന്‍റെ മുഖം, നം.4).
3. കര്‍ത്താവിന്‍റെ കാരുണ്യം ഒരു അമൂര്‍ത്ത ആശയമല്ല. മറിച്ച്, തന്‍റെ കുഞ്ഞിനോുള്ള സ്നേഹത്തെപ്രതി ആഴങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന ഒരു മാതാവിന്‍റെയോ പിതാവിന്‍റെയോ സ്നേഹം പോലെയുള്ള തന്‍റെ സ്നേഹം അവിടുന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന സമൂര്‍ത്ത യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ് (കാരുണ്യത്തിന്‍റെ മുഖം, നം. 6).
4. കാരുണ്യമാണ് സഭയുടെ ജീവിതത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനം . . . അവളുടെ പ്രഘോഷണങ്ങളില്‍ യാതൊന്നും കാരുണ്യരഹിതമായിക്കൂടാ. (കാരുണ്യത്തിന്‍റെ മുഖം, നം. 10)

കാരുണ്യവര്‍ഷത്തിന്‍റെ സമാപനം കുറിച്ചുകൊണ്ട് പരിശുദ്ധപിതാവ് എഴുതിയ കത്തിലും കാരുണ്യം നിറഞ്ഞ ദൈവസ്നേഹത്തെ പ്രകടമാക്കുന്ന ഒരു ചിത്രമുണ്ട്. വ്യഭിചാരത്തില്‍ പിടിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീയുടേതാണത് (യോഹ 8,1-11). പാപിയെ കണ്ടുമുട്ടുന്ന ദൈവസ്നേഹത്തിന്‍റെ രഹസ്യം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന സന്ദര്‍ഭമായിട്ടാണ് ഈ വചനത്തെ പാപ്പാ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. (കരുണയും കരുണാര്‍ഹയും, നം.1). ഈ തിരുവെഴുത്തിന്‍റെ സമാപനത്തില്‍ പാപത്തെയും പാപിയെയും അവന് ദൈവത്തോടും സഭയോടുമുള്ള ബന്ധത്തെയും മനോഹരമായി മാര്‍പാപ്പാ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

ഓരോ വ്യക്തിയെ സംബന്ധിച്ചും ഇത് കാരുണ്യത്തിന്‍റെ സമയമാണ്. എന്തെന്നാല്‍ ദൈവത്തിന്‍റെ അവഗാഢമായ അടുപ്പത്തില്‍ നിന്നും താന്‍ വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു ചിന്തിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും കഴിയുകയില്ല . . . ഇത് കാരുണ്യത്തിന്‍റെ സമയമാണ്. എന്തെന്നാല്‍, ഒരു പാപിയും ക്ഷമ ചോദിച്ചു മടുക്കാന്‍ പാടില്ല. എല്ലാവര്‍ക്കും പിതാവിന്‍റെ സ്വീകരിക്കുന്ന ആശ്ലേഷം അനുഭവിക്കാന്‍ കഴിയണം (കരുണയും കരുണാര്‍ഹയും, നം.21).

സമാപനം

ഡൊമിനിക് അച്ചന്‍റെ സന്ദേശം സഭാപരമായ വിശലകലനങ്ങള്‍ക്ക് വിശകലനമാകേണ്ടതുണ്ട്. എങ്കിലും അത് നല്കപ്പെട്ടത് വിശ്വാസികളുടെ ഒരു സമൂഹത്തിനാണ്. അഴുക്കും ദുര്‍ഗന്ധവുമുള്ള സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളുടെ ഓവുചാലില്‍ അത് നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടത് ആശാസ്യമല്ല. വൈദികരും സന്യസ്തരും (എത്ര ഉന്നതരാണെങ്കിലും) വര്‍ത്തമാനകാലലോകത്തെയും അതിന്‍റെ മാറ്റങ്ങളെയും സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളുടെ അതിവേഗതയിലുള്ള വിവരകൈമാറ്റശേഷിയെയും കാര്യബോധത്തോടെ പരിഗണിക്കുകയും അതനുസരിച്ച് ജീവിതക്രമവും ശുശ്രൂഷാരീതികളും ചിട്ടപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണം. കത്തോലിക്കാവിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓരോ പ്രബോധനവും സത്യസഭയോട് ചേര്‍ന്നു നിന്നുകൊണ്ടു തന്നെ നടത്തുകയും വേണം. അല്ലെങ്കില്‍ തെരുവുപട്ടികള്‍ക്ക് കടികൂടാനിട്ടുകൊടുക്കുന്ന എല്ലിന്‍കഷണങ്ങളായി വാക്കുകളും പ്രഘോഷണങ്ങളും ശുശ്രൂഷകളും അധപതിക്കും.

സഹായകഗ്രന്ഥങ്ങള്‍

1. കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം, (പി.ഒ.സി,,2006)
2. ഡോ. കുര്യാക്കോസ് മുണ്ടാടന്‍, എഡി., വഴിതെറ്റുന്ന വിശ്വാസം, നവസഭാവിഭാഗങ്ങളും തിരുസ്സഭാപഠനങ്ങളും (എസ്.എച്ച്. ലീഗ്, ആലുവ), 2010.
3. ഡോ. വിന്‍സെന്‍റ് കുണ്ടുകുളം, എഡി., ജനകീയ ആത്മീയപ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍, സത്യവും മിഥ്യയും (എസ്.എച്ച്. ലീഗ്, ആലുവ), 2013.
4.ഡോ. ജോസഫ് പാംപ്ലാനി, വിശ്വാസവും വ്യാഖ്യാനവും (ആല്‍ഫാ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്, തലശ്ശേരി) 2012.
5. Karl Rahner, ed., Encyclopedia of Theology (St. Pauls, Mumbai) 2004, pp1589-1593.
6. ഫ്രാന്‍സിസ് പാപ്പാ, കരുണയും കരുണാര്‍ഹയും (പി.ഒ.സി., കൊച്ചി) 2016.
7. ഫ്രാന്‍സിസ് പാപ്പാ, കാരുണ്യത്തിന്‍റെ മുഖം (കാര്‍മ്മല്‍, തിരുവനന്തപുരം) 2015.

✍️Noble Thomas Parackal

മരണവും മരണാനന്തരചടങ്ങുകളും

മരണവും മരണാനന്തരചടങ്ങുകളും നസ്രാണിപാരന്പര്യത്തില്‍

Love Alone.jpg
“In the Evening of the Life We will be Judged on Love Alone” St. John of the Cross

ഫാ. റോബര്‍ട്ട് ചവറനാനിക്കല്‍ വി. സി.

വിശ്വാസികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരണം എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ഈ ലോകത്തിലെ സുഖദുഖങ്ങളോട് ശ്വാശ്വതമായി വിടപറഞ്ഞ് നിത്യജീവിതത്തിലേയ്ക്കു പ്രവേശിക്കാനുള്ള വാതിലാണ്. നാമെല്ലാം സുനിശ്ചിതമായി അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ട ഈ ഈ നിമിഷങ്ങള്‍ ഏറ്റവും അനുഗ്രഹപ്രദമാക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്ന നിരവധി ഘടകങ്ങള്‍ മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണികളുടെ പാരമ്പര്യത്തിലുണ്ട്. അവയുടെ ചൈതന്യം മനസിലാക്കുകയും പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മരണനിമിഷങ്ങളിലും അതിനുശേഷവും ഉചിതമായി അവരെ യാത്രയയ്ക്കുകയും ചെയ്യുകയെന്നത് വിശ്വാസികളായ നമ്മുടെ കടമയാണ്. വിശ്വാസികളുടെ മരണത്തോടനുബന്ധിച്ച് നാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളാണ് ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

A. മരണത്തിനൊരുക്കം

1. രോഗീലേപനം

രോഗിക്ക് രോഗസൗഖ്യം ലഭിക്കാനും രോഗത്തിന്‍റെ അസ്വസ്ഥതകളെ ശാന്തമായി സ്വീകരിക്കാനും പാപങ്ങള്‍ക്കു മോചനം ലഭിക്കാനും രോഗീലേപനം എന്ന കൂദാശ സഹായിക്കുന്നു. രോഗീലേപനാവസരത്തില്‍ രോഗിക്കു സുബോധമുണ്ടെങ്കില്‍ അനുരഞ്ജനകൂദാശ പരികര്‍മ്മം ചെയ്യുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ രോഗീലേപനം പരികര്‍മ്മം ചെയ്ത് വിശുദ്ധ കുര്‍ബാന നല്കുന്നു. (വൈദികന്‍ രോഗിലേപനത്തിനായി വരുമ്പോള്‍) സാധാരണ രോഗി കിടക്കുന്ന മുറിയിലല്ല വി. കുര്‍ബാന വയ്ക്കുവാന്‍ സൗകര്യം ഒരുക്കേണ്ടത്. വീടിന്‍റെ പ്രധാനമുറിയില്‍ ഒരു മേശമേല്‍ വെള്ളത്തുണി വിരിച്ച് സ്ലീവായും വി. ഗ്രന്ഥവും കത്തിച്ച തിരികളും തയ്യാറാക്കി വയ്ക്കുക. പുഷ്പങ്ങള്‍ വയ്ക്കുന്നതും ഉചിതമാണ്. വൈദികന്‍ വി. കുര്‍ബാനയും വി. തൈലവുമായി ഭവനത്തില്‍ പ്രവേശിക്കുമ്പോള്‍ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ ഉചിതമായിനിന്ന് ഈശോയെ ഭവനത്തിലേയ്ക്കു സ്വീകരിക്കുന്നു. രോഗിയെ കുമ്പസാരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ ആ സമയത്ത് കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയുടെ മുമ്പില്‍ ആയിരിക്കുന്നത് ഉചിതമാണ്.

2. ചെകിട്ടോര്‍മ്മ (നന്മരണത്തിനുള്ള ഒരുക്കം)

മരണം സ്വര്‍ഗത്തിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രയായതിനാല്‍ മരണസമയത്ത് യാത്ര പുറപ്പെടുന്നതുപോലെ മരിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ ആത്മീയമായി ഒരുക്കണം. രോഗിയുടെ ചെവിയില്‍ ഈശോ മറിയം യൗസേപ്പേ, ഈ ആത്മാവിന് കൂട്ടായിരിക്കണമേയെന്ന് അടുത്തിരുന്ന് ചൊല്ലി ക്കൊടുക്കും. ഇതിനെയാണ് ചെകിട്ടോര്‍മ്മچ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. അതൊരു പ്രാര്‍ത്ഥനാ മന്ത്രമായി രോഗിയുടെ അബോധ, ഉപബോധ, ബോധമനസുകളില്‍ നിലനില്ക്കും.

B. മരണാനന്തരം

1. മരിച്ചയുടന്‍ ചെയ്യേണ്ടത്

ഒരു വ്യക്തി മരിച്ചാലുടന്‍ സ്ലീവാ ചുംബിപ്പിക്കുന്നു. തുടര്‍ന്ന് വാ അടപ്പിച്ച് വെള്ളത്തുണികൊണ്ട് തലയും താടിയും ചേര്‍ത്തുകെട്ടും. കണ്ണു തിരുമ്മി അടയ്ക്കണം. കാലുകള്‍ നിവര്‍ത്തി ചേര്‍ത്തുവയ്ക്കണം. കൈകള്‍ നിവര്‍ത്തി കൂട്ടിപ്പിടിപ്പിക്കണം. ശരീരത്തിലെ ചൂട് പിരിയുന്നതിനുമുമ്പ് ഇതെല്ലാം ചെയ്യണം.

ഒരു വിശ്വാസി മരിച്ചാല്‍ ആദ്യം അറിയിക്കേണ്ടത് ഇടവകകൂട്ടായ്മയുടെ പിതാവായ വികാരിയച്ചനെയാണ്. ഇടവക കൂട്ടായ്മയിലെ ഒരു വിശ്വാസി സ്വര്‍ഗത്തിലേയ്ക്കു കടന്നുപോയി എന്നറിയിക്കാന്‍ ദേവാലയമണി മുഴക്കും. അപ്പോള്‍ മരിച്ച വിശ്വാസിക്കുവേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ വിശ്വാസികളെല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കണം. തുടര്‍ന്ന് വികാരിയച്ചനോട് ആലോചിച്ച് മൃതസംസ്ക്കാര സമയം നിശ്ചയിക്കുകയും അടക്കാനുള്ള കല്ലറ നിശ്ചയിച്ച് തയ്യാറാക്കുകയും വേണം.

2. മൃതശരീരം ക്രമീകരിക്കുന്ന വിധം

മരിച്ചയുടനെ മൃതശരീരത്തില്‍നിന്ന് ആഭരണങ്ങളെല്ലാം മാറ്റി പടിഞ്ഞാറ് തല വച്ച് കിഴക്ക് ദര്‍ശനം വരത്തക്ക വിധത്തില്‍ വെള്ള വിരിച്ച കട്ടിലില്‍ കിടത്തി, വെള്ള വസ്ത്രം പുതപ്പിക്കും. സ്ലീവാ കൈയില്‍ പിടിപ്പിക്കും. ആ സ്ലീവാ ദര്‍ശിച്ചാണ് മരിച്ച വ്യക്തി കിടക്കുന്നത്. കിഴക്കുനിന്നും വരുന്ന മിശിഹായെ ദര്‍ശിക്കുന്നതിന്‍റെ പ്രതീകമാണത്. ജപമാല കൈയിലും വെന്തിങ്ങ കഴുത്തിലും ധരിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഇപ്പോഴുണ്ട്.

മൃതദേഹത്തിന്‍റെ തലയുടെ പിന്‍ഭാഗത്ത് പീഠത്തിന്മേല്‍ സ്ലീവായും തിരികളും ക്രമീകരിക്കണം. ഊറാറയും മരിച്ചവര്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനാ പുസ്തകവും ഹന്നാന്‍ വെള്ളവും പള്ളിയില്‍നിന്ന് സ്വീകരിച്ച് ഈ പീഠത്തിന്മേല്‍ വച്ചിരിക്കണം. മൃതദേഹത്തിന്‍റെ ശിരസില്‍ അണിയിക്കാനുള്ള പുഷ്പമുടിയും ആശീര്‍വദിക്കാനുള്ള പനിനീരും അവിടെ ക്രമീകരിക്കണം. കുടുംബാംഗങ്ങളും അയല്‍ക്കാരുമെല്ലാം പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ ചൊല്ലിക്കൊണ്ട് മൃതദേഹത്തിനു സമീപത്തുണ്ടാകണം. കുടുംബകൂട്ടായ്മാ അംഗങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ച് യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ ചൊല്ലുന്നതും ഉചിതമായ കാര്യമാണ്. യാക്കോബായ, ഓര്‍ത്തഡോക്സ്, മലങ്കര സഭകളില്‍ വൈദികരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ മൃതദേഹത്തിനു സമീപം ഏഴുനേര യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകളും ചൊല്ലുന്ന പാരമ്പര്യം ഇപ്പോഴും നിലനില്ക്കുന്നുണ്ട്. മരിച്ച വ്യക്തിക്ക് സഭയുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ സമൃദ്ധമായുണ്ടാകണമെന്ന ചിന്തയാണ് അതിനു പിറകിലുള്ളത്.

അയല്‍വാസികളോ ചാര്‍ച്ചക്കാരോ ആണ് മരിച്ചയാളെ കുളിപ്പിച്ച് വൃത്തിയാക്കുന്നത്. മക്കള്‍ കുളിപ്പിക്കാറില്ല. തുടര്‍ന്ന് വെള്ളവസ്ത്രം ധരിപ്പിക്കുന്നു. മാമ്മോദീസായിലും വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയിലുമെല്ലാം വെള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന വിശ്വാസികള്‍ സ്വര്‍ഗയാത്രയിലും വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ച് തങ്ങള്‍ പ്രകാശത്തിന്‍റെ മക്കളും വിശുദ്ധരുമാണെന്ന് പ്രഘോഷിക്കുകയാണ്. അയല്‍ ക്കാരുംചാര്‍ച്ചക്കാരും ചേര്‍ന്നാണ് മൃതദേഹം പെട്ടിയിലേയ്ക്കു മാറ്റുന്നത്. മൃതദേഹം പന്തലില്‍ കിഴക്കോട്ട് ദര്‍ശനമായി ക്രമീകരിക്കുന്നു.

വിവാഹിതരായ സ്ത്രീകളുടെ വാഴ്ത്തിയ താലി മാത്രം കുറുകിയ രീതിയില്‍ ചരടില്‍ ധരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. മൃതദേഹം പള്ളിയില്‍നിന്ന് എടുക്കുമ്പോള്‍ താലി ദേവാലയഭണ്ഡാരത്തില്‍ നിക്ഷേപിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇങ്ങനെ നിക്ഷേപിക്ക പ്പെടുന്ന താലികൊണ്ടാണ് തിരുശരീരരക്തങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന കാസയും പീലാസയും പള്ളിയിലെ മറ്റു തിരുപാത്രങ്ങളും പൂശിയിരുന്നത്.

3. കച്ച ഇടല്‍

ഈശോയുടെ മൃതദേഹം പരിമളസസ്യങ്ങളും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുമുപയോഗിച്ച് പൊതിഞ്ഞതിന്‍റെ ഓര്‍മ്മയിലാണ് മൃതദേഹത്തില്‍ കച്ച ഇടുന്നത്. പുനരുത്ഥാനം പ്രതീക്ഷിച്ചു കഴിയുന്ന ശരീരത്തോടുള്ള ബഹുമാനസൂച കമായിട്ടാണ് കച്ച ഇടുന്നത്. നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തില്‍ കച്ച ഇടുന്നത് ബന്ധുക്കളുടെ അവകാശമാണ്. മക്കളുടെ ജീവിതപങ്കാളിയുടെ അപ്പന്‍, അമ്മ, വല്യപ്പന്‍, വല്യമ്മ മുതലായവര്‍ മരിക്കുമ്പോഴാണ് കച്ച ഇടുന്നത്. കല്യാണസമയത്ത് വരന്‍ അമ്മായിയമ്മയ്ക്കു കൊടുത്തിരുന്ന അഞ്ചുമീറ്റര്‍ നീളമുള്ള വെള്ളത്തുണിയാണ് കച്ച (പുടവ). അതിനു പകരമായി മകളുടെയോ മകന്‍റെയോ അമ്മായിയപ്പനോ അമ്മായിയമ്മയോ മരിക്കുമ്പോള്‍ തിരിച്ചു നല്കുന്നതാണ് പട്ട്. ബന്ധുക്കളല്ലാത്തവര്‍ പുഷ്പങ്ങളാണ് മൃതദേഹത്തില്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നത്.

4. മൃതസംസ്ക്കാര ശുശ്രൂഷ

ഭവനത്തില്‍ വൈദികന്‍റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഔദ്യോഗികമായ മൃതസംസ്ക്കാരശുശ്രഷകള്‍ കഴിയുമ്പോള്‍ മൃതദേഹം പള്ളിയിലേയ്ക്ക് സംവഹിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് കുടുംബാംഗങ്ങളും ബന്ധുക്കളും ചാര്‍ച്ചക്കാരും പ്രായമനുസരിച്ചും സ്ഥാനക്രമമനുസരിച്ചും അന്ത്യോപചാരം അര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട് മൃതദേഹം ചുംബിക്കുന്നു. വീട്ടില്‍നിന്ന് മൃതദേഹം എടുത്താല്‍പിന്നെ അതു സഭയുടെതാണ്. അത് ഉയിര്‍പ്പിക്കപ്പെടേണ്ട ശരീരമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് വൈദികര്‍ വീട്ടില്‍വന്ന് മുടി ധരിപ്പിച്ച് തിരുനാള്‍ പ്രദക്ഷിണത്തിലെന്നതുപോലെ മൃതദേഹം പള്ളിയിലേയ്ക്കു കൊണ്ടു പോകുന്നത്. അതു പള്ളിയുടെതായതുകൊണ്ടാണ് പള്ളിയില്‍ നിന്ന് ഔദ്യോഗികമായി വികാരിയച്ചനോ ഉത്തരവാദിത്വപ്പെട്ടവരോ വന്നിട്ടുമാത്രം വീട്ടിലെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ആരംഭിക്കുന്നത്.

പള്ളിയിലേയ്ക്കു സംവഹിക്കുമ്പോള്‍ പള്ളിയിലേക്കു യാത്ര ചെയ്യുന്നതിന്‍റെ പ്രതീകമായി മൃതശരീരത്തിന്‍റെ കാല് മുമ്പിലും തല പുറകിലുമായാണ് നീങ്ങുന്നത്. വാഹനത്തില്‍ മൃതദേഹം പള്ളിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുമ്പോഴും ഇപ്രകാരമാണ് വയ്ക്കേണ്ടത്. പള്ളിയില്‍ മൃതദേഹം വയ്ക്കുമ്പോള്‍, മരിച്ചയാള്‍ ബലിപീഠത്തിലേയ്ക്കുനോക്കി കിടക്കുന്ന രീതിയില്‍ കാല്‍ മുമ്പില്‍ വരത്തക്ക രീതിയില്‍ കിടത്തണം. പള്ളിയില്‍നിന്ന് പുറത്തേയ്ക്കു സംവഹിക്കുമ്പോള്‍ മൃതശരീരത്തിന്‍റെ കാല് മുമ്പിലും തല പിമ്പിലുമായാണ് പിടിക്കേണ്ടത്.

5. മുഖം മൂടല്‍

സിമിത്തേരിയില്‍ മൃതശരീരത്തിന്‍റെ മുഖം മൂടിയ തിനുശേഷം ചുംബിക്കുന്നതിന് ആരോഗ്യപരമായ കാരണങ്ങളേക്കാള്‍ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ മാനമാണുള്ളത്. മാമ്മോദീസായും മറ്റു കൂദാശകളും സ്വീകരിച്ച് വിശുദ്ധമായ ഈ ശരീരം പൂജ്യമായി കരുതപ്പെടേണ്ടതാണ്. അതിനാല്‍ ഇന്നു കാണുന്നതുപോലെ ഓരോരുത്തരും തൂവാലയിട്ട് ചുംബിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ അര്‍ത്ഥവത്തായ രീതി സ്ലീവായുടെ അടയാളമുള്ള ഒരു തൂവാലകൊണ്ട് വികാരിയച്ചനോ മരിച്ചയാളുടെ മൂത്തമകനോ അല്ലെങ്കില്‍ മുതിര്‍ന്ന ആരെങ്കിലുമോ മൃതശരീരത്തിന്‍റെ മുഖം മൂടുകയും ഉത്ഥാനത്തിലുള്ള പ്രത്യാശയോടെ ആ സ്ലീവാമേല്‍ ബന്ധുക്കളെല്ലാം ചുംബിക്കുകയും ചെയ്യുകയെന്നതാണ്. കല്ലറയില്‍ കിടത്തുന്നതും പടിഞ്ഞാറ് തലവച്ച് കിഴക്കോട്ടു ദര്‍ശനമായിട്ടാണ്.

6. മൃതസംസ്ക്കാരത്തിനു ശേഷം

മൃതസംസ്ക്കാരത്തിനുശേഷം നാളോത്ത്, പഷ്ണി (പട്ടിണി) കഞ്ഞി ഭക്ഷിക്കല്‍ എന്നി രണ്ടു കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചിലയിടങ്ങളില്‍ നടത്താറുണ്ട്. മൃതസംസ്ക്കാരത്തിനുശേഷം അന്നുതന്നെ വൈദികന്‍റെ നേതൃത്വത്തില്‍ മരിച്ചയാളുടെ ആത്മശാന്തിക്കായും ഭവനത്തിന്‍റെ വിശുദ്ധീകരണത്തിനായും ഭവനത്തില്‍ നടത്തുന്ന കര്‍മ്മമാണ് നാളോത്ത്. നാളോത്ത് പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്കുശേഷം വീട്ടില്‍ അടുപ്പില്‍ തീ പിടിപ്പിച്ച് കട്ടന്‍കാപ്പി തയ്യാറാക്കി എല്ലാവര്‍ക്കും കൊടുത്തിരുന്നു. അതുപോലെ മൃതസംസ്ക്കാരത്തിനുശേഷം വീട്ടില്‍വന്ന് കഞ്ഞി തയ്യാറാക്കി എല്ലാവരും ഭക്ഷിക്കുന്നു. മുന്‍കാലങ്ങളില്‍ മരണശേഷം 24 മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ മൃതസംസ്ക്കാരം നടത്തിയിരുന്നു. അതിനാല്‍ കുടുംബാംഗങ്ങളെല്ലാവരും വെള്ളം മാത്രം കുടിച്ച് ആ ദിവസം ഉപവസിക്കുകയായിരുന്നു പതിവ്. അതുകൊണ്ടാണ് മൃതസംസ്ക്കാര ത്തിനുശേഷം തയ്യാറാക്കുന്ന കഞ്ഞിക്ക് പഷ്ണി (പട്ടിണി) കഞ്ഞി എന്ന പേരുവന്നത്.

7. മരണാനന്തര കര്‍മ്മങ്ങള്‍

മന്ത്രാവരെ മരിച്ച വ്യക്തിയുടെ കട്ടിലില്‍ ആരും ഇരിക്കുകയോ കിടക്കുകയോ ചെയ്യാറില്ല. മരിച്ച വ്യക്തിയോടുള്ള ബഹുമാനസൂചകമായിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്. കട്ടിലില്‍ വെള്ള വിരിയിട്ട് മൃതദേഹത്തിന്‍റെ കൈയില്‍ പിടിപ്പിച്ചിരുന്ന സ്ലീവാ അയാളുടെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കായി ആ കട്ടിലില്‍ വയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ 7-ാം ദിവസമോ (പ്രഭാ. 22,12) 41-ാം ദിവസമോ (ഈശോ ഉത്ഥാനശേഷം നാല്പതാംദിവസം സ്വര്‍ഗാരോഹണം ചെയ്തതിന്‍റെ ഓര്‍മ്മ) ആണ് വീട്ടിലെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ നടത്തുന്നത്.

വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥപ്രകാരം മരണം പിതാക്കന്മാരോടുചേരലാണ്. അതിനാല്‍ കുടുംബത്തില്‍ പിതാക്കന്മാര്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ മക്കള്‍ മരിച്ചാല്‍ പള്ളിയിലെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ മാത്രമേ നടത്താറുള്ളു. വീട്ടിലെ കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ വീടുവെഞ്ചരി പ്പുമാത്രമേ നടത്തുകയുള്ളു. പിതാക്കന്മാരുടെ മരണശേഷം മരിച്ചുപോയ മക്കള്‍ക്കായി വീട്ടില്‍ ചരമവാര്‍ഷികത്തിന്‍റെ ചടങ്ങുകള്‍ നടത്താ വുന്നതാണ്.

8. ഏഴാം/നാല്പത്തിയൊന്നാം ചരമദിനത്തിന്‍റെ ആചരണം

വീട്ടിലെ ചടങ്ങുകള്‍ നടത്തുന്നതുവരെ കുടുംബാംഗങ്ങളും അടുത്ത ബന്ധുക്കളും സസ്യാഹാരം മാത്രം കഴിച്ച് നോമ്പു നോക്കണം. പുരുഷന്മാര്‍ ദീക്ഷ നീട്ടാറുണ്ട്. എല്ലാ ദിവസവും പള്ളിയില്‍പോയി വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയില്‍ പങ്കെടുത്ത് കബറിടത്തിങ്കല്‍ പോയി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

ഏഴാം ചരമദിനത്തിലെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ ഭവനത്തില്‍വച്ചു മാത്രമേ നടത്താറുള്ളു. എന്നാല്‍ ഏഴിന് വീട് വെഞ്ചരിച്ചതാണെങ്കില്‍ 41 ആചരണം പാരീഷ് ഹാളില്‍വച്ചു വേണമെങ്കിലും നടത്താം. പള്ളിയിലെ വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയും സിമിത്തേരിയിലെ പ്രാര്‍ത്ഥനകളും കഴിഞ്ഞാണ് വീട്ടിലെ പുലയടിയന്തിര പ്രാര്‍ത്ഥന. അതിനുവേണ്ടി വെള്ളതുണിയിട്ട മേശയില്‍ സ്ലീവായും തിരികളും വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥവും തയ്യാറാക്കി വയ്ക്കുക. ഒപ്പം ഒരു പാത്രത്തില്‍ ജീരകവും മറ്റൊരു പാത്രത്തില്‍ നെയ്യപ്പവും മറ്റൊന്നില്‍ പഴവും വയ്ക്കുക. കൂടാതെ സ്തോത്രക്കാഴ്ച്ചയിടുന്നതിന് വേറൊരു പാത്രവും തയ്യാറാക്കി വയ്ക്കുക. വിവാഹിതരായ പെണ്‍മക്കള്‍ നെയ്യപ്പവും ആണ്‍മക്കള്‍ പഴവും കൊണ്ടുവരണം.

പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ക്കുശേഷം കാര്‍മ്മികന്‍ ഒന്നില്‍ കൂടുതല്‍ പഴവും കൈനിറയെ അപ്പവും എടുത്ത് മൂത്ത മകനു കൊടുക്കുന്നു. സമൃദ്ധിയുണ്ടാകട്ടെ എന്നതാണ് ഇതിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം. പിന്നീട് ഒരോ പഴവും മൂന്ന് അപ്പവും വീതം കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും കൊടുക്കുന്നു. ആദ്യം പഴവും പിന്നീട് അപ്പവുമാണ് നല്കേണ്ടത്. പഴയനിയമത്തില്‍ പഴത്തിനാല്‍ പറുദീസ നഷ്ടപ്പെട്ട മനുഷ്യന് പുതിയ നിയമത്തില്‍ വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയാകുന്ന അപ്പത്തിനാല്‍ അതു വീണ്ടും ലഭിച്ചു എന്ന വലിയ ദൈവശാസ്ത്രചിന്തയാണ് അതിനു പിറകിലുള്ളത്. അതിനാല്‍ തുടര്‍ന്നു ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവര്‍ക്കു ഭക്ഷണം വിളമ്പുമ്പോഴും ആദ്യം ഒരു പഴവും പിന്നീട് മൂന്ന് അപ്പവുമാണ് വിളമ്പേണ്ടത്. കാര്‍മ്മികന്‍ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ക്കു പഴവും അപ്പവും കൊടുത്ത തിനുശേഷം എല്ലാവരും സ്ലീവാ ചുംബിച്ച് സ്തോത്രക്കാഴ്ചയിട്ട് ജീരകമെടുത്ത് ഭക്ഷണത്തിനായി തയ്യാറാകുന്നു. അവിടെ ലഭിക്കുന്ന സ്തോത്രക്കാഴ്ചയുടെ പകുതി മരിച്ചയാളുടെ ആത്മശാന്തിക്കു വേണ്ടി വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയര്‍പ്പിക്കുന്നതിനും ബാക്കി ജീവകാരുണ്യ പ്രവൃത്തികള്‍ക്കുവേണ്ടിയുമുള്ളതാണ്.

(നസ്രാണി പാരമ്പര്യത്തിലെ മരിച്ചവര്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഭക്താനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍, ഉപവാസം, പ്രാര്‍ത്ഥന, ദാനധര്‍മ്മം, Compiled and edited by Nazrani Research Centre, Nallathanny. സഹായകഗ്രന്ഥം ‘നസ്രാണികളുടെ ആചാരങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളും’)

(“ദര്‍ശകന്‍” മാസികയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ ലേഖനം പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കി പുനപ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. ദര്‍ശകനോട് കടപ്പാട്)

വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനക്ക് വിലയിടാമോ?

വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനക്ക് വിലയിടാമോ?
കൂദാശകള്‍ക്ക് കാശുവാങ്ങാമോ?

കുര്‍ബാനധര്‍മ്മത്തിന്‍റെ നിരക്കുകള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന പള്ളികളിലെ ബോര്‍ഡുകള്‍ വിശ്വാസികള്‍ക്കിടയില്‍ത്തന്നെ വിവാദവിഷയമാകുന്ന കാലമാണിപ്പോള്‍. എന്തിനാണ് വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനക്ക് വിലയിട്ടിരിക്കുന്നത്? ഇത്രയും വരുമാനമുള്ള ഈ ദേവാലയത്തില്‍ ഇനിയും എന്തിനാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള പിരിവുതന്ത്രങ്ങള്‍? വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനക്ക് എന്തിനാണ് പല തരത്തിലുള്ള നിരക്കുകള്‍? ഇതെല്ലാം കച്ചവടവത്കരണത്തിന്‍റെ ഭാഗമല്ലേ? കൂദാശകള്‍ പരികര്‍മ്മം ചെയ്യുന്നതിന് വൈദികര്‍ പണം വാങ്ങേണ്ടതുണ്ടോ? എന്നിങ്ങനെ ആയിരം ചോദ്യങ്ങളാണ് ഈ ബോര്‍ഡുകളുടെ ഫോട്ടോകളോടൊപ്പം വിശ്വാസികളും അല്ലാത്തവരും ചോദിക്കുന്നത്. വിമര്‍ശകരും നിരീശ്വരവാദികളും വിശ്വാസത്തെ പ്രഹരിക്കാനുള്ള ശക്തമായ ഒരായുധമായും ഇതിനെക്കാണുന്നു.

“രണ്ടു തുട്ടിട്ടാല്‍ ചുണ്ടില്‍ച്ചിരി വരും
തെണ്ടിയല്ലേ മതം തീര്‍ത്ത ദൈവം”
ചങ്ങന്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ഈ രൂക്ഷവിമര്‍ശനത്തിന്‍റെ ഭാഷാന്തരങ്ങളാണ് ഇതെല്ലാം. ദേവാലയങ്ങളിലെ ശുശ്രൂഷകളെയും വിശ്വാസികള്‍ നല്കുന്ന സാന്പത്തികസംഭാവനകളെയും സഹായങ്ങളെയും അത്ര വിശുദ്ധമല്ലാത്ത വിധത്തില്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാനാരംഭിച്ചത് നിരീശ്വരവാദികളുടെയും വിമര്‍ശകരുടെയും അല്പജ്ഞാനമായിരുന്നു. സഭാവിശ്വാസത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇക്കൂട്ടര്‍ വെറും നിരീക്ഷകര്‍ മാത്രമാണ്. തങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടിക്ക് ഗോചരമായ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ അറിവിന്‍റെയും അനുഭവത്തിന്‍റെയും ഇത്തിരിവെട്ടത്തില്‍ വ്യാഖ്യാനിക്കുക മാത്രമാണവര്‍ ചെയ്യുന്നത്. കാലക്രമേണ, വിശ്വാസജീവിതത്തിന്‍റെ അര്‍ത്ഥമറിയാതെ അനുഷ്ഠാനബദ്ധമോ ആചാരപരമോ മാത്രമായ വിശ്വാസജീവിതം നയിക്കുന്ന വിശ്വാസികളും ഈ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുത്തു തുടങ്ങി. തിരുസ്സഭ കൂദാശകളുടെയും കൂദാശാനുകരണങ്ങളുടെയും പരികര്‍മ്മത്തിന് നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന തിരുക്കര്‍മ്മധര്‍മ്മത്തിന്‍റെ (പടിസാധനത്തിന്‍റെ) കാര്യകാരണങ്ങള്‍ ചുരുക്കത്തില്‍

കുര്‍ബാനധര്‍മ്മം/ തിരുക്കര്‍മ്മധര്‍മ്മം എന്ത്, എന്തിന്?

വിശ്വാസികളുടെ നിയോഗാര്‍ത്ഥം വി. കുര്‍ബാന അര്‍പ്പിക്കുന്നതിനും കൂദാശകള്‍ പരികര്‍മ്മം ചെയ്യുന്നതിനും അവര്‍ വൈദികര്‍ക്കു നല്കുന്ന പണമാണ് കുര്‍ബാനധര്‍മ്മവും തിരുക്കര്‍മ്മധര്‍മ്മവും. ഇവ സഭയുടെ പാരന്പര്യത്തില്‍ രൂപപ്പെട്ടതിന് പലവിധ കാരണങ്ങളുണ്ട്

1. തന്‍റെ പ്രത്യേകനിയോഗത്തിന് വേണ്ടി അര്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്ന പരിശുദ്ധ കുര്‍ബാനക്കോ കൂദാശാ-കൂദാശാനുകരണങ്ങളുടെ പരികര്‍മ്മത്തിനോ വരുന്ന ഭൗതികചിലവുകളും കൂടി വഹിച്ചുകൊണ്ട് അതില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും പങ്കുചേരുന്ന വിശ്വാസിയുടെ ആനന്ദമാണ് ഇതിലൂടെ പ്രകടമാകുന്നത്.

2. ഈശോയുടെ ത്യാഗപൂര്‍ണ്ണമായ കുരിശിലെ ബലിയുടെ അനുസ്മരണമാണ് കൂദാശകളിലൂടെയും കൂദാശാനുകരണങ്ങളിലൂടെയും ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്നത്. ഈശോയുടെ ത്യാഗത്തില്‍ പങ്കുചേരാനുള്ള സന്നദ്ധതയാണ് ഒരു ചെറിയ തുക തനിക്കുവേണ്ടി പ്രത്യേകം പരികര്‍മ്മം ചെയ്യപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ക്കായി നല്കുന്നതിലൂടെ വിശ്വാസി പ്രഘോഷിക്കുന്നത്.

3. ബലിയര്‍പ്പണത്തോടും മറ്റ് കൂദാശാപരികര്‍മ്മങ്ങളോടും ചേര്‍ത്ത് തങ്ങളെത്തന്നെ അര്‍പ്പിക്കുന്നതിന്‍റെ ഭാഗമായി പുരാതനകാലത്ത് ജനങ്ങള്‍ കാഴ്ച നല്കിയിരുന്നതിന്‍റെ തുടര്‍ച്ചയായും ഇതിനെ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്. കുര്‍ബാന ചൊല്ലിക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ ആത്മസമര്‍പ്പണത്തിന്‍റെ ബാഹ്യമായ അടയാളം കൂടിയാണത്.

4. വിശുദ്ധ കൂദാശകളുടെ പരികര്‍മ്മത്തിനായി ജീവിതം നീക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന വൈദികരുടെ ഉപജീവനോപാധിയും കൂടിയാണ് കുര്‍ബാനധര്‍മ്മവും തിരുക്കര്‍മ്മധര്‍മ്മവും (വൈദികര്‍ക്ക് മാസ അലവന്‍സ് ലഭിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചു വര്‍ഷങ്ങളേ ആയിട്ടുള്ളൂ)

കുര്‍ബാനധര്‍മ്മവും തിരുക്കര്‍മ്മധര്‍മ്മവും കൂദാശകളുടെ വിലയാണോ?

ഒരിക്കലുമല്ല. പരിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയും കൂദാശകളും കൂദാശാനുകരണങ്ങളും വിലയും മൂല്യവും നിശ്ചയിക്കാനാവാത്തവിധം മഹത്തരവും ദൈവികവുമാണ്. അവക്ക് വിലയിടാനോ വിലയ്ക്ക് വാങ്ങാനോ സാധിക്കുകയില്ല. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതുപോലും ദൈവദൂഷണപരമായ പാപമാണ്. പക്ഷേ, അതിനായി നല്കുന്ന തുകയെ ആ വാക്കു തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ധര്‍മ്മമായോ അവയുടെ ഭൗതികസംവിധാനങ്ങളൊരുക്കുന്നതിനുള്ള ചിലവിന്‍റെ ഭാഗമായോ തങ്ങളുടെ ആത്മസമര്‍പ്പണത്തിന്‍റെ അടയാളമായോ കാണാവുന്നതാണ്. ധര്‍മ്മം, ചിലവിന്‍റെ ഭാഗം, അടയാളം, കാഴ്ച, നേര്‍ച്ച, സംഭാവന . . . ഇപ്രകാരമുള്ള വാക്കുകളാണ് ഈ തുകകള്‍ സൂചിപ്പിക്കാന്‍ സഭയുടെ പാരന്പര്യം ഉപയോഗിച്ചുപോരുന്നത്. ഇതില്‍ നിന്നുതന്നെ ഉദ്ദേശവും വ്യക്തമാണല്ലോ.

എന്തിനാണ് നിശ്ചിതതുക വച്ചിരിക്കുന്നത് വിശ്വാസികള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് നല്കിയാല്‍ പോരെ?

തിരുസ്സഭയുടെ നടപടിക്രമങ്ങളുടെയും അച്ചടക്കത്തിന്‍റെയും വിശ്വാസപരമായ കാര്യങ്ങളിലുണ്ടാകേണ്ട ഐക്യരൂപത്തിന്‍റെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് നിശ്ചിതതുകകള്‍ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചിലപ്പോള്‍ രൂപതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാകാമെങ്കിലും ഒരു രൂപതയില്‍ ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം പൊതുവായി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. മെത്രാന്മാര്‍ ഇക്കാര്യങ്ങള്‍ കാലാകാലങ്ങളില്‍ വിശ്വാസികളെ അറിയിക്കുന്നുമുണ്ട്. കുര്‍ബാനധര്‍മ്മവും തിരുക്കര്‍മ്മധര്‍മ്മവും വിശ്വാസികള്‍ വൈദികര്‍ക്ക് നല്കുന്പോള്‍ “അച്ചാ എത്രയായി, എത്ര തരണം” എന്നിങ്ങനെ ചോദിക്കാന്‍ വിശ്വാസികള്‍ക്കുള്ള മടിയും പറയാന്‍ വൈദികര്‍ക്കുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകളും പരിഗണിച്ചും ഒപ്പം ന്യായമായ രീതിയില്‍ ചിലവുകള്‍ നടത്താനും അതേസമയം വിശ്വാസികള്‍ക്ക് വലിയ തുകകള്‍ ബാദ്ധ്യതയാകാതിരിക്കാനുമായിട്ടെല്ലാമാണ് നിശ്ചിതതുകകള്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതും കാലാകാലങ്ങളില്‍ നവീകരിക്കുന്നതും.

ഈ തുകകള്‍ നല്കാതെ കൂദാശകളുടെയും കൂദാശാനുകരണങ്ങളുടെയും പരികര്‍മ്മം സാധ്യമല്ലേ?

വലിയൊരു തെറ്റിദ്ധാരണ ഇക്കാര്യത്തില്‍ വിശ്വാസികള്‍ക്കിടയില്‍ നിലനില്ക്കുന്നുണ്ട്. പണം നല്കി ആവശ്യപ്പെട്ടാല്‍ മാത്രമേ പുരോഹിതര്‍ തങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയുള്ളു, ബലിയര്‍പ്പിക്കുകയുള്ളു എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകള്‍ രൂപപ്പെടാന്‍ കുര്‍ബാനധര്‍മ്മത്തിന്‍റെയും പടിസാധനത്തിന്‍റെയും നിശ്ചിതനിരക്കുകളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം കാരണമായിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ സഭയുടെ നിയമമനുസരിച്ച് അര്‍ഹരും യോഗ്യരുമായവര്‍ക്ക് (പാവപ്പെട്ടവരും കാര്യങ്ങള്‍ ക്രമീകരിക്കാന്‍ കഴിവില്ലാത്തവരും) കുര്‍ബാനധര്‍മ്മവും പടിസാധനവും ഇല്ലാതെ തന്നെ വൈദികര്‍ കുര്‍ബാനയര്‍പ്പിച്ചും കൂദാശാ-കൂദാശാനുകരണങ്ങള്‍ പരികര്‍മ്മം ചെയ്തും കൊടുക്കേണ്ടതാണ്. കൂദാശകളുടെ പരികര്‍മ്മവും വിശ്വാസികള്‍ നല്കുന്ന തുകകളും തമ്മില്‍ സത്താപരമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല എന്നതു തന്നെയാണ് ഇതിനു കാരണം.

കുര്‍ബാനകളുടെ പണം മുഴുവന്‍ വൈദികര്‍ കൊണ്ടുപോവുകയല്ലേ?

ഒരു വൈദികന്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഒരു ദിവസം 10 കുര്‍ബാന വച്ച് ഒരു മാസം 300 കുര്‍ബാനക്കുള്ള ധര്‍മ്മം സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടാവാം. വലിയ സാന്പത്തികലാഭം വൈദികന് ലഭിക്കുന്നില്ലേ എന്നൊരു സംശയവും വിശ്വാസികള്‍ക്കിടയിലുണ്ട്. എന്നാല്‍, വൈദികന്‍ ഒരു ദിവസം എത്ര കുര്‍ബാന ചൊല്ലിയാലും ഒരു കുര്‍ബാനയുടെ ധര്‍മ്മം മാത്രമേ എടുക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് അവകാശമുള്ളു. അങ്ങനെ മാസത്തില്‍ 30 കുര്‍ബാനകളുടെ ധര്‍മ്മം (100 രൂപ വച്ച് കണക്കാക്കിയാല്‍ പരമാവധി 3000 രൂപ. എന്നാല്‍ ഇടവകക്കു വേണ്ടി ചൊല്ലുന്ന വികാരിക്കുര്‍ബാന, സ്വന്തം നിയോഗങ്ങള്‍ക്കായി ചൊല്ലുന്ന തനതു കുര്‍ബാനകള്‍, മരിച്ചുപോയ വൈദികര്‍ക്കുവേണ്ടി ചൊല്ലുന്നത്, രൂപതയുടെയും സഭയുടെയും പൊതു നിയോഗങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി ചൊല്ലുന്നത്, കുടുംബക്കാര്‍ക്കുവേണ്ടി ചൊല്ലുന്നത് എന്നിങ്ങനെ ഒരു കുര്‍ബാനക്കും വൈദികന് ധര്‍മ്മം എടുക്കാന്‍ പറ്റില്ല. ഫലത്തില്‍ ഒരു മാസം പോലും 3000 രൂപ തികച്ച് ഒരു വൈദികന് ഈവിധം ലഭിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം)

ബാക്കി വരുന്ന കുര്‍ബാനധര്‍മ്മം എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു?

ഒരുദിവസത്തേക്ക് പത്തു നിയോഗങ്ങള്‍ വൈദികന്‍ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ആ നിയോഗാര്‍ത്ഥം ബലിയര്‍പ്പിക്കുന്ന പത്തുപേര്‍ക്കും വേണ്ടി അന്നേദിവസം വൈദികന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും ഓരോരുത്തരും നല്കിയ കുര്‍ബാനധര്‍മ്മത്തില്‍ ഒരെണ്ണം മാത്രം സ്വീകരിച്ച് ബാക്കി വരുന്നതെല്ലാം തന്‍റെ കുര്‍ബാനയുടെ കണക്കുപുസ്തകത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തി വൈദികന്‍ രൂപതാകേന്ദ്രത്തില്‍ എത്തിക്കുന്നു. 100 കുര്‍ബാനധര്‍മ്മത്തില്‍ കൂടുതല്‍ കൈവശം വക്കാന്‍ വൈദികര്‍ക്ക് അനുവാദമില്ല. ഇപ്രകാരം ലഭിക്കുന്ന കുര്‍ബാനധര്‍മ്മം രൂപതാകേന്ദ്രത്തില്‍ നിന്ന് കുര്‍ബാനധര്‍മ്മം ഇല്ലാത്തവരും വിശ്രമജീവിതം നയിക്കുന്നവരും മിഷന്‍പ്രദേശങ്ങളില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുമൊക്കെയായ വൈദികര്‍ക്ക് നല്കുന്നു. അങ്ങനെ ഫലത്തില്‍ വൈദികശുശ്രൂഷകരുടെ ഉപജീവനത്തിനായി കാര്യക്ഷമമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ ഓരോ വിശ്വാസിയുടെയും നിയോഗാര്‍ത്ഥം ബലികള്‍ കൃത്യമായി അര്‍പ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന കാര്യക്ഷമമായ സംവിധാനമമാണ് ഇന്ന് തിരുസ്സഭയില്‍ നിലനില്ക്കുന്നത്.

നിരക്കുകള്‍ ബോര്‍ഡില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നത്

വലിയ ദേവാലയങ്ങളിലും തീര്‍ത്ഥാടനകേന്ദ്രങ്ങളിലും തിരുക്കര്‍മ്മധര്‍മ്മം (നിരക്കുകള്‍) ബോര്‍ഡില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കും. വലിയ തിരുക്കുകള്‍ ഉള്ള സ്ഥലങ്ങളില്‍ വിശ്വാസികളുടെ സൗകര്യത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമാണ് തിരുക്കര്‍മ്മധര്‍മ്മം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നത്. അല്ലാതെ അതൊരു കച്ചവടസ്ഥാപനത്തില്‍ വച്ചിരിക്കുന്ന വിലവിവരപ്പട്ടികയല്ല.

വിമര്‍ശകരുടെ ലക്ഷ്യം

തിരുസ്സഭയെ ഇപ്രകാരമുള്ള വസ്തുതകളുടെ പേരില്‍ വിമര്‍ശിക്കുന്നവര്‍ സഭയുടെ വിശ്വാസപാരന്പര്യത്തെയോ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളെയോ അതിന്‍റെ ആദ്ധ്യാത്മികതയെയോ പറ്റി അശ്ശേഷം അറിവില്ലാത്തവരായിരിക്കും. വെറുപ്പിന്‍റെയും മുന്‍വിധികളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തില്‍ എന്തിലും ഏതിലും കുറ്റം മാത്രം കാണുന്ന ദോഷൈകദൃക്കുകള്‍ വിശ്വാസികളുടെ വിശുദ്ധവികാരങ്ങളെയാണ് ഇത്തരം ദുഷ്പ്രചരണങ്ങളിലൂടെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്.

കത്തോലിക്കാസമുദായവും കത്തോലിക്കാവൈദികരും അന്തസ്സോടെ സമൂഹത്തില്‍ വ്യാപരിക്കുന്നവരും ജീവിക്കുന്നവരുമാണ്. സാന്പത്തികമായ ഉന്നമനം കത്തോലിക്കരുടെ സാമുദായികമായ നേട്ടമാണ്. അതില്‍ അസൂയ പൂണ്ടവരുടെ കുപ്രചരണങ്ങളില്‍ വിശ്വാസികള്‍ അസ്വസ്ഥരാകേണ്ടതില്ല. തിരുസ്സഭയോടും അതിന്‍റെ പാരന്പര്യങ്ങളോടും പ്രബോധനങ്ങളോടും ചേര്‍ന്നുനില്ക്കുന്പോള്‍ വിമര്‍ശകരും നിരീശ്വരവാദികളും താനേ അപ്രത്യക്ഷരാകും.

✍Noble Thomas Parackal

ഒരു കോഴി പറഞ്ഞ കഥ….

“അവസാനത്തെ അത്താഴം”

ഒരു കോഴി പറഞ്ഞ കഥ….

ഇരുട്ട് കനംവെച്ച് തുടങ്ങിയപ്പോൾ അമ്മ മക്കളെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

ആറുപേരും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

മക്കളെ, ഇന്ന് നമ്മൾ ഒന്നിച്ചുള്ള അവസാന രാത്രിയാണ്, നാളെ ഞാൻ നിങ്ങളെ വിട്ട് മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് യാത്രയാവും.

അനിവാര്യമായ മടക്കയാത്ര.
നിങ്ങൾ സങ്കടപ്പെടരുത്. അവിടെ എന്നെയും കാത്ത് നിങ്ങളുടെ അഛനുണ്ടാവും.

ഒരമ്മ എന്ന നിലയിൽ എന്റെ ജീവിതം വിജയമോ പരാജയമോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ ഒന്നറിയാം, ഒരു കോഴി എന്ന നിലയിൽ നമുക്ക് അന്നം തന്നവർക്ക് അന്നമാവേണ്ട കടമ എനിക്കുണ്ട്.
അത് തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ജീവിതവും.
അമ്മയുടെ വാക്കുകളെ നിർവ്വികാരമായ് കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന മക്കൾക്ക് നേരേ നോക്കി അമ്മ തുടർന്നു….

നിങ്ങൾ സ്വന്തമായി കൊത്തി തിന്നാൻ പാകത്തിൽ വളർന്നിരിക്കുന്നു. മുട്ട വിരിഞ്ഞ നാൾ മുതൽ നിങ്ങളെ കാക്കക്കും കുവ്വക്കും കൊടുക്കാതെ ഞാൻ പോറ്റി വളർത്തി. ഇന്ന് നിങ്ങൾ സ്വന്തമായി ചിക്കി തിന്നാൻ തുടങ്ങി. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ അല്ലാതെ ജീവിക്കാൻ ഒരു അമ്മയുടെ ആവശ്യമില്ല.
എന്റെ ചിറകിന്റെ ചൂടും തണലും ഇന്നു രാത്രിയോടെ തീരുകയായി.
നിങ്ങൾ പരസ്പരം പിണങ്ങരുത്, തല്ല് കൂടരുത്, കാരണം നിങ്ങൾക്ക് ഇനി നിങ്ങളെ ഉള്ളൂ ഞാ…. ബാക്കി പറയാൻ ആ കോഴിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല ….

നിശബ്ദതയുടെ നിമിഷങ്ങൾ…

കൂടിന്റെ വാതിലിനോട് ചേർത്തടിച്ച കമ്പി വലയുടെ ഇടയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിനെ നോക്കി കോഴി ഇരുന്നു… ചുറ്റിലും മക്കളും…

…..നാളെ? …..എന്റെ മക്കൾ?

ചിന്തകൾ കണ്ണുകളിലൂടെ നീർച്ചാലുകളായി ഒഴുകി തുടങ്ങി…

നീണ്ട മൗനത്തെ അവസാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മഴ തുള്ളി തുള്ളിയായ് പെയ്തു തുടങ്ങി. മഴ ശക്തമായി.
വൈകാതെ തണുപ്പും തുടങ്ങി.
കുഞ്ഞുങ്ങൾ അമ്മയുടെ ചിറകിനടിയിൽ അഭയം തേടി..
ഈ ചൂട് ഇനി എത്രനേരം?

കോഴിയുടെ മുമ്പിൽ തന്റെ ഇന്നലെകൾ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ബാല്യം, കൗമാരം, യൗവ്വനം അങ്ങനെയങ്ങനെയീ നിമിഷം വരെ…

നാളെ?

മഴ തോരാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ കണ്ണീരിൽ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞ് മഴ വെറും ഒരാർത്തനാദമായ് മാറുന്നതായി കോഴിക്ക് തോന്നി.

പ്രഭാതത്തിന്റെ വരവറിയിച്ചുകൊണ്ട് അടുത്ത വീട്ടിലെ കൂടുകളിൽ നിന്നും കൂവലുകൾ തുടങ്ങി.. തന്റെ കൂട്ടിൽ മാത്രം ……..

അധികം വൈകിയില്ല. രണ്ട് കൈകൾ കൂടിന്റെ വാതിലിനിടയിലൂടെ വന്ന് കോഴിയെ പൊക്കിയെടുത്തു.
കുതറിയോടാനോ, രക്ഷപെടാനോ അവൾ ശ്രമിച്ചില്ല. എങ്കിലും ചിറകിനടിയിലെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കി അവൾ ഒരു വട്ടം കരഞ്ഞു. കൂട്ടിലെ കൂട്ട കരച്ചിലുകൾ നിലാക്കാതെ തുടർന്നു.

പിന്നെ കുറേ നേരത്തേക്ക് മക്കൾ അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ടില്ല. അല്ല, ആ കോഴി കരഞ്ഞില്ല…

അൽപം കഴിഞ്ഞ് കഴുത്തിലേക്കാണ്ടിറങ്ങുന്ന കത്തിക്ക് മുമ്പിൽ ആ കോഴിക്കു പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
രക്തം വാർന്നൊഴുകുമ്പൊഴും കണ്ണിലേക്ക് ഈ ലോകത്തിന്റെ അവസാന കാഴ്ച്ചകൾ മങ്ങി അലിയുന്നവരേയും കൂട്ടിലേക്ക് നോക്കി അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു..

ആത്മാവ് ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് പോകുന്ന നിമിഷം…

ഒരു പിടച്ചിൽ കൂടി പിടഞ്ഞ് കോഴി ലോകത്തോട് യാത്രയായി…….

അന്ന് കൂടുവിട്ട് ആരും പുറത്ത് പോയില്ല. അമ്മയുടെ ചൂടും മണവും തങ്ങിനിൽക്കുന്ന കൂട്ടിൽ തേങ്ങലോടെ അവർ ഇരുന്നു.

വേർപാടെന്ന ഞെരിപ്പോടിന് മുമ്പിൽ വിശപ്പിന്റെ വിളികൾ അലിഞ്ഞില്ലാതായി..

സൂര്യൻ അതിന്റെ താണ്ഡവം കഴിഞ്ഞ് അറബിക്കടലിന്റെ ഓരത്തേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി..

വീട്ടിലെ വിരുന്നും ബഹളവും അടങ്ങി.
കോഴിയിറച്ചി കഴിച്ചവർ പല്ലിന്റെ ഇടയിൽ നിന്ന് കുത്തിയെടുത്ത ഇറച്ചി കഷ്ണം വെച്ച് കോഴിയുടെ വയസ്സളന്നു കൊണ്ട് പിടയിറങ്ങി തുടങ്ങി..

അധികം വൈകാതെ കൂടിന്റെ പുറത്ത് നിന്ന് ഒരു കൈ ഉള്ളിലേക്ക് വന്നു. അതിൽ ഒരു പ്ലേറ്റും,
എച്ചിൽ അടങ്ങിയ ഒരു പിടി ചോറും…

പെറ്റമ്മയുടെ കത്തിക്കരിഞ്ഞ എല്ലും മാംസവും ചേർത്ത ഭക്ഷണം…

മാതൃസ്നേഹത്തിന് മുമ്പിൽ വിശപ്പ് വീണ്ടും നോക്കുകുത്തിയായി..

കൂട്ടിന്റെ ഒരു കോണിലേക്ക് നിറഞ്ഞ മിഴികളുമായി അവർ ചേർന്ന് നിന്നു….

ആപ്പോഴേക്കും ഇരുട്ട് വീണ്ടും കനം വെച്ചു തുടങ്ങി……. മഴ വീണ്ടും പെയ്യാൻ തുടങ്ങി…….

വഴികാട്ടിയ നക്ഷത്രങ്ങൾ

*_🛣വഴികാട്ടിയ നക്ഷത്രങ്ങൾ…✨_*
*””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””*

*🍗 കുട്ടി വലിച്ചെറിഞ്ഞ ഫ്രൈഡ് ചിക്കന്‍റെ കഷണം വന്നു വീണത്‌ വൈകിട്ട് ഓഫീസില്‍ നിന്ന് വന്നു കയറുന്ന പിതാവിന്‍റെ കാല്‍ക്കീഴിലായിരുന്നു…* *അയാളത് കുനിഞ്ഞെടുത്തപ്പോഴേക്കും അവന്‍ ഓടിവന്നയാളെ കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്നു…*
*“എന്താ മോനേ, ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നില്ലേ..?”* *അവന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെ വിരലുകളോടിച്ചു കൊണ്ടയാള്‍ സൌമ്യനായി ചോദിച്ചു…*
*“എനിക്ക് വേണ്ട പപ്പാ, ഒരു ടെയ്സ്റ്റുമില്ല.”*
*അയാള്‍ ഭാര്യയുടെ നേരെ നോക്കി…*
*“ഇവന്‍ പറഞ്ഞിട്ട് പട്ടണത്തിലെ ഏറ്റവും മുന്തിയ ഫ്രൈഡ് ചിക്കന്‍ ഔട്ട്‌ലെറ്റില്‍ നിന്ന് ഡ്രൈവറെ പറഞ്ഞയച്ചു വാങ്ങിയതാണ്” ഭാര്യ നിസ്സഹായയായി പറഞ്ഞു…* *അയാളാ ചിക്കന്‍ കഷണം ഡൈനിംഗ് ടേബിളിലെ പാത്രത്തില്‍ നിക്ഷേപിച്ച ശേഷം അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു…* *“അഞ്ചു മിനിറ്റ് , പപ്പാ കുളിച്ചു വരുമ്പോഴേക്കും മോന്‍ റെഡിയായിരിക്കണം…* *നമ്മളിന്നൊരു ഔട്ടിങ്ങിനു പോകുന്നു…* *പപ്പയും മോനും മാത്രം..!*
*“യാഹൂ”* *അമ്മയെ നോക്കി കോക്കിരി കാട്ടിക്കൊണ്ടവന്‍ റെഡിയാവനായി ഡ്രസിംഗ് റൂമിലേക്കോടി…*
*കാര്‍ നഗരാതിര്‍ത്തി കടന്നു ലോക്കല്‍ റോഡിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോള്‍ അയാള്‍ കാറിന്‍റെ ഓട്ടോമാറ്റിക് റൂഫ് താഴ്ത്തി…* *സമയം സന്ധ്യയോടടുത്തിരുന്നു…* *ഇരുവശത്തും വിളഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന നെല്‍പ്പാടങ്ങളെ സ്വര്‍ണ്ണവര്‍ണ്ണമണിയിച്ചു കൊണ്ട് അസ്തമയ സൂര്യന്‍റെ ഓറഞ്ചു നിറം ചക്രവാളത്തില്‍ വ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു…*
*“നമ്മളെങ്ങോട്ടാ പപ്പാ പോകുന്നെ..?”*
*കാറ്റില്‍ പാറിപ്പറന്ന മുടിയിഴകളെ ഒരുകൈകൊണ്ട് ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് മകന്‍ ചോദിച്ചു…*
*അയാള്‍ മറുപടി പറയാതെ അവനെ നോക്കി മന്ദഹസിച്ചതെയുള്ളൂ…*
*കാറിപ്പോള്‍ ടാര്‍ റോഡ്‌ പിന്നിട്ട് ഒരു ചെമ്മണ്‍പാതയിലേക്ക് കടന്നിരിക്കുന്നു…* *റോഡിലെ നിരപ്പില്ലായ്മ കുലുക്കങ്ങളായി കാറിനെ ആട്ടിയുലച്ചപ്പോള്‍ അയാള്‍ പരമാവധി വേഗത കുറച്ചു. റോഡിന്‍റെ ഇടതുവശത്തായി വേലികെട്ടിത്തിരിച്ച ഒരു കോമ്പൌണ്ടിലേക്ക് കാര്‍ പ്രവേശിച്ചു. പെയിന്‍റ് പൊളിഞ്ഞിളകിയ നരച്ചൊരു പഴഞ്ചന്‍ കെട്ടിടത്തിനു മുന്നില്‍ കാര്‍ നിന്നപ്പോള്‍ ഇരുള്‍ മുഴുവനായും ഭൂമിയെ വിഴുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു…*
*“ഇറങ്ങൂ”* *തന്നെ പപ്പ എങ്ങോട്ടാണ് കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്നയാതെ അന്തം വിട്ടിരിക്കുന്ന മകനെ അയാള്‍ വിളിച്ചു. കാറിന്‍റെ ശബ്ദം കേട്ട് ഓടിയെത്തിയ പന്ത്രണ്ടോളം വരുന്ന ആണ്‍കുട്ടികള്‍ അതിശയം നിറഞ്ഞ നോട്ടങ്ങളോടെ വരാന്തയില്‍ നിരന്നു നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…*
*“ഗുഡ് ഈവനിംഗ്”*
*വരാന്തയിലേക്ക്‌ കയറുമ്പോള്‍ അയാള്‍ പറഞ്ഞു…*
*“ഗുഡ് ഈവനിംഗ്”*
*കുട്ടികള്‍ അല്‍പ്പം സംശയിച്ചാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്…*
*“ജോണങ്കിള്‍ എത്തിയില്ലേ കുട്ടികളേ..?”* *അയാള്‍ ചോദിച്ചു…*
*“ഇല്ല, എത്താന്‍ സമയമാകുന്നു” അകലെ പാതയിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ട് കൂട്ടത്തില്‍ ഏറ്റവും മുതിര്‍ന്നതെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന കുട്ടി പറഞ്ഞു…*
*“വരൂ”* *ചിരപരിചിതനെപ്പോലെ മകന്‍റെ കൈപിടിച്ച് കുട്ടികളുടെ കൂടെ വീടിനകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ സംശയത്തോടെ പിന്നാലെ നടന്ന കുട്ടികള്‍ പരസ്പരം കുശുകുശുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അയാളുടെ മകന്‍ അസ്വസ്ഥതയോടെ പപ്പയുടെ കൈയില്‍ അല്‍പ്പം മുറുകെപ്പിടിച്ചു. കാരണം അവര്‍ മുറുമുറുത്തു കൊണ്ടിരുന്നത് അവന്‍ ധരിച്ചിരുന്ന പളപളാ മിന്നുന്ന ഉടുപ്പിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. അവന്‍ ആ കുട്ടികളെയോന്നു പാളി നോക്കി. അവരില്‍ പലരുടെയും കുപ്പായങ്ങളില്‍ കാലപ്പഴക്കം തുന്നലുകളുടെ രൂപത്തില്‍ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു…*
*അവര്‍ പ്രവേശിച്ച ഹാളിനു നടുവില്‍ ചതുരന്‍ മേശക്കു ചുറ്റുമുള്ള കസേരകളിലൊന്നില്‍ മകനെ മടിയില്‍ ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തി അയാളിരുന്നു. ആ മേശമേല്‍ ചളുങ്ങിയ പന്ത്രണ്ടു വെള്ളപ്പിഞ്ഞാണങ്ങളില്‍ പാത്രത്തിന്‍റെ ഏകദേശം കാല്‍ഭാഗം ഗോതമ്പ്കഞ്ഞി പകര്‍ന്നു വച്ചിരുന്നു. അപ്പോള്‍ പുറത്തൊരു സൈക്കിളിന്‍റെ മണിനാദം കേട്ടു. “ജോണങ്കിള്‍” എന്നാര്‍ത്തു കൊണ്ട് കുട്ടികളെല്ലാവരും പുറത്തേക്കോടി…*
*വ്യാസമുള്ള കൂര്‍ത്തൊരു പഴഞ്ചന്‍ തൊപ്പി ധരിച്ചൊരു വൃദ്ധന്‍ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അയാള്‍ക്ക്‌ നീണ്ട പഞ്ഞിക്കെട്ടു പോലെയുള്ള താടിരോമങ്ങളും വായ്‌മൂടിക്കിടക്കുന്ന തരം വെളുത്ത മീശയുമുണ്ടായിരുന്നു. ഏകദേശം അഞ്ചടിയില്‍ത്താഴെ മാത്രം ഉയരം തോന്നിക്കുന്ന അയാള്‍ക്കു പിന്നില്‍ രണ്ടു കുട്ടികള്‍ സൈക്കിളിന്‍റെ കാരിയറില്‍ തൂക്കിയിടുന്ന രണ്ടു ബാസ്ക്കറ്റുകളുമായി പ്രവേശിച്ചു…*
*“സൈമണ്‍” ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് അമ്പരപ്പോടെ നോക്കി ആലോചിച്ചു നിന്ന ശേഷം അയാളെ തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍ വൃദ്ധന്‍റെ ശബ്ദം അസാധാരണമാം വിധം ഉയര്‍ന്നിരുന്നു. പപ്പക്ക് ഹസ്തദാനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ അയാളുടെ ചുക്കിച്ചുളുങ്ങിയ പീളകെട്ടിയ കണ്ണുകളില്‍ നനവ്‌ പടരുന്നത്‌ അവന്‍ വ്യക്തമായി കണ്ടു…*
*“ഇതാരാ നിന്‍റെ മോനാ..?”* *വൃദ്ധന്‍ അത് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് വാത്സല്യത്തോടെ തന്‍റെ ചുക്കിച്ചുളിഞ്ഞ കൈനീട്ടി തലയില്‍ തൊടാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ അറപ്പോടെ ഒഴിഞ്ഞു മാറി പിതാവിന്‍റെ പിന്നിലൊളിച്ചു. “ഹും, ഇത്ര വലിയ ഉദ്യോഗസ്ഥനായ എന്‍റെ പപ്പയെ ഇവനെന്നു വിളിക്കാന്‍ ഇയാളാര്” എന്നൊരു പുച്ഛഭാവം അവന്‍റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു…*
*കുട്ടികള്‍ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ബാസ്ക്കറ്റുകളില്‍ ചുമന്നു കൊണ്ടുവന്ന സാധനങ്ങള്‍ ഓരോ പിഞ്ഞാണങ്ങളിലായി വിളമ്പുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. കുട്ടി ഒരു പിഞ്ഞാണത്തിലേക്ക് തെല്ലാകാംക്ഷയോടെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി – ഒരു നിമിഷം അവന് ഓക്കാനം വന്നു…*
*“പപ്പാ, ആരോ കഴിച്ച ഫ്രൈഡ് ചിക്കന്‍റെ വേയ്സ്റ്റ് !” പപ്പയെ തോണ്ടി വിളിച്ച് അവനതു പറയുമ്പോള്‍ ജിജ്ഞാസ കൊണ്ട് അവന്‍റെ ശബ്ദം ഒരല്‍പ്പമുയര്‍ന്നത് പപ്പയെ തെല്ലസ്വസ്ഥനാക്കി…*
*പക്ഷെ ആവേശത്തിമിര്‍പ്പില്‍ കേള്‍ക്കാവുന്നത്ര ഉച്ചത്തിലായിരുന്നിട്ടുകൂടി കുട്ടികളൊന്നും അത് കേട്ട മട്ടില്ല, അവര്‍ തങ്ങളുടെ കൈകളിലിരിക്കുന്ന ചിക്കന്‍ കാലുകളില്‍ പറ്റിയിരുന്ന മാംസം സ്വാദോടെ കടിച്ചു വലിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. വൃദ്ധന്‍റെ പ്രതികരണം ഒരു പുഞ്ചിരിയിലോതുങ്ങിയതെയുള്ളൂ…*
*ഏകദേശം ഒരുമണിക്കൂര്‍ അവിടെ ചെലവഴിച്ച ശേഷം യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങാന്‍ നേരം പപ്പാ പലതവണ നിര്‍ബന്ധിച്ച് പോക്കറ്റിലേക്കു തിരുകി വെക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച പണം കിഴവന്‍ നിരസിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോള്‍ കുട്ടിയുടെ മനസ്സില്‍ കിഴവനോടുള്ള അറപ്പ് ഒന്നുകൂടി വര്‍ദ്ധിച്ചു. ഒടുവില്‍ കിഴവന്‍റെ പിടിവാശിക്ക്‌ മുന്നില്‍ തോല്‍വി സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്ന പപ്പാ പണം പര്‍സിലേക്ക് തിരികെ വച്ച് വണ്ടിയില്‍ കയറി സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു. വണ്ടി നീങ്ങുമ്പോള്‍ കുട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. കാഴ്ചയില്‍ നിന്ന് മറയും വരെ കുട്ടികളും കിഴവനും പിന്നില്‍ നിന്ന് കൈവീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു.*
*“ആരാ പപ്പാ അവരൊക്കെ..? എന്തിനാ നമ്മളവിടെ പോയത്..?” കുട്ടി ചോദിച്ചു…* *അയാളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. അയാളുടെ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോള്‍ ഗഹനമായ എന്തോ ചിന്തകളില്‍ മുഴുകിയിരിക്കുകയാണ് അയാളെന്നവന് തോന്നി…*

*❗“വൃത്തികെട്ട പിള്ളേര്‍, ആരോ കഴിച്ച എച്ചില്‍ തിന്നാന്‍ അവറ്റക്ക്‌ നാണമില്ലേ..?” ആത്മഗതം പോലെ അവന്‍ പറഞ്ഞു…❗*

*പെട്ടെന്നയാളുടെ കാല്‍ ബ്രേക്കില്‍ അമര്‍ന്നു. റോഡില്‍ പൊടിപടലങ്ങള്‍ പറത്തിക്കൊണ്ടു കാര്‍ ഏതാനും അടി ഉരഞ്ഞു നിന്നു. സീറ്റ്ബെല്‍റ്റ്‌ ധരിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ടുമാത്രം കുട്ടിയുടെ മുഖം ഡാഷ് ബോര്‍ഡില്‍ ഇടിച്ചില്ല..!!*
*ഒരുനിമിഷം മൗനമായിരുന്ന ശേഷം പപ്പ അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു..?*
*“ഏതാണാ സ്ഥലമെന്നു നിനക്കറിയണോ..?”*
*അവന്‍ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല…*
*“നീ ആ വീട്ടില്‍ക്കണ്ട അനാഥപ്പിള്ളേരില്ലേ…*
*വൃത്തികെട്ട, എച്ചില്‍ തിന്നുന്നവരെന്നു നീ പരിഹസിച്ചവർ..?* *ചെറുപ്പത്തില്‍ നിന്‍റെ പപ്പയും അവരിലൊരാളായിരുന്നു..!* *പട്ടണത്തിലെ റെസ്സ്റ്റോറന്‍റ്കളില്‍ നിന്നും ജോണങ്കിള്‍ ശേഖരിച്ചു കൊണ്ട് വരുന്ന, കഴിക്കാന്‍ പറ്റാതാകുമ്പോള്‍ ആരൊക്കെയോ ഔദാര്യം പോലെ കുപ്പത്തോട്ടികളിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ ഇറച്ചിക്കഷണങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി കാത്തുകാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ബാല്യം പപ്പക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ നിന്ന് പപ്പാ പഠിച്ചു വലുതായി. ദൈവാനുഗ്രഹം കൊണ്ട് പപ്പാ വളര്‍ന്ന്‍ വലിയ ഒരാളായി. പക്ഷെ ഇന്നും പപ്പയുടെ ശരീരത്തില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ ആരോ കഴിച്ച് എച്ചിലാക്കിയ ആ ചിക്കന്‍ കഷണങ്ങളുടെ ഗന്ധമുണ്ടായിരിക്കും..”*
*ഏതാനും നിമിഷങ്ങളുടെ നിശബ്ദതക്കു ശേഷം കാര്‍ വീണ്ടും സ്റ്റാര്‍ട്ടായി മുന്നോട്ടു നീങ്ങി…*
*അവരിരുവരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല…*
*അയാളവന്റെ നേരെ നോക്കിയതുമില്ല. സ്റ്റിയറിംഗില്‍ ഇരുകൈകളും കൊരുത്തിട്ട് റോഡിന്‍റെ അവസാനം തിരയും പോലെ നിര്‍വ്വികാരമായ കണ്ണുകളോടെ അയാള്‍ ഡ്രൈവ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു…*
👕🏃🍗👨‍✈🚘👨‍✈🍗🏃👕

*കാര്‍ പട്ടണത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരുന്നു…*
*“പപ്പാ, പ്ലീസ് ഒന്ന് നിര്‍ത്തൂ” പെട്ടെന്ന് മകന്‍ പറഞ്ഞു…*
*അയാള്‍ കാര്‍ റോഡരികിലേക്ക് നീക്കി പാര്‍ക്ക് ചെയ്തു…*
*“പപ്പാ, ഞാനൊരു കാര്യമാവശ്യപ്പെട്ടാല്‍ സാധിച്ചു തരണം. ഇനിയൊരിക്കലും അനാവശ്യമായ ഒരു കാര്യത്തിനും ഞാന്‍ പപ്പയെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കില്ല” അതുപറയുമ്പോള്‍ അവന്‍റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ അയാള്‍ കണ്ടു…*
*“ഉം” പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടിക്കൊണ്ടയാള്‍ മൂളി…*
*“വാ പപ്പാ” ഡോര്‍ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങിക്കൊണ്ട് അവന്‍ വിളിച്ചു. അയാളുടെ കൈപിടിച്ച് കൊണ്ട് അവന്‍ ഒരു കടക്കുള്ളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു. അതൊരു റെഡിമെയ്ഡ് വസ്ത്രങ്ങള്‍ വില്‍ക്കുന്ന കടയായിരുന്നു…*
*ആണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കുള്ള പന്ത്രണ്ടു ജോഡിയും, മുതിര്‍ന്ന ആള്‍ക്കുള്ള ഒരു ജോഡിയും കുപ്പായങ്ങള്‍ അവന്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധയോടെ തെരഞ്ഞെടുത്തു…*
*“കൊള്ളാമോ പപ്പാ..?”*
*അവന്‍ ചോദിച്ചു…*
*“ഉം” അയാള്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലകുലുക്കി…*
*പണമടച്ച് ഉടുപ്പ് പാക്കറ്റുകളുമായി കാറിലേക്ക് കയറുമ്പോള്‍ അപേക്ഷയുടെ ശബ്ദത്തില്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞു…* *“ഒന്നുകൂടി നമുക്കവിടെ പോയി വരാം പപ്പാ..?”*
*അയാള്‍ ഒന്നും പറയാതെ കാര്‍ തിരിച്ചു…*
*കാര്‍ മണ്‍പാതയിലൂടെ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു…*
*🎇 അതൊരു നിലാവുള്ള രാത്രിയായിരുന്നു. ആകാശത്തെ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് വഴികാട്ടി. അപ്പോള്‍ രണ്ടു നക്ഷത്രങ്ങള്‍ അവന്‍റെ കണ്ണുകളിലും തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു..!!*

*_🔮വിലയറിയാതെ_* *_നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന_* *_പലതും._*
*_ഒരുപാട്_* *_വിലയുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് മനസിലാക്കുന്നത്…_*
*_ഒരുപാട് വൈകി ആയിരിക്കും…_*

*_🔮വിട പറഞ്ഞ വഴികളില്‍ പ്രിയ സുഹ്യത്തുകള്‍ നല്‍കിയ മധുരമുള്ള ഓര്‍മകളെ താലോലിക്കുമ്പോള്‍ അറിയാതെ കൊതിച്ചു പോകും ആ വഴിയിലൂടെ ഒന്നു കൂടി നടക്കാൻ…_*

*_🔮ഏതു സങ്കടത്തിൽ നിന്നും കര കയറാനുള്ള ഒരേയൊരു വഴി നമ്മളേക്കാൾ സങ്കടമുള്ളവരുടെ കഥകൾ കേൾക്കുക. അവരെ അടുത്തറിയുക എന്നത് തന്നെയാണ്…_*
*🕊~~~~~☔🦅☔~~~~~🕊*

 

Courtesy: Writer

ആരും കേൾക്കാത്ത ദിവ്യകാരുണ്യത്ഭുതം

ലോകചരിത്രത്തിൽ ഇതുവരെ ആരും
കേൾക്കാത്ത ദിവ്യകാരുണ്യത്ഭുതം, !!

തിരുവോസ്തികൾ വായിലെടുത്ത് മത്സ്യങ്ങൾ വെള്ളത്തിനു മീതെ ഉയർന്നുനിന്നു.!!

സ്പെയിനിൽ അൽബോറയ അൽമാ സേറാ എന്ന സ്ഥലത്ത് 1348- ലാണ് ഈ ദിവ്യകാരുണ്യ അത്ഭുതം നടന്നത്, !!

അസുഖം ബാധിച്ചു കിടപ്പിലായ മൂന്നു രോഗികൾക്ക് ദിവ്യകാരുണ്യം നല്കുന്ന തിനായി ഒരു പുരോഹിതൻ അവരുടെ താമസ സ്ഥലത്തേക്കു പോയി. ഒരു കഴുതയുടെ പുറത്തായിരുന്നു പുരോഹിതൻ സഞ്ചരിച്ചത്.!!
നദി കടക്കുന്നതിനിടെ കഴുതയുടെ കാൽ വഴുതി പുരോഹിതൻ കയ്യിലിരുന്ന കാസയുമായി താഴെ വീണു. തിരുവോസ്തികൾ ജലപ്രവാഹത്തിൽ ഒലിച്ചുപോയി.
ഓസ്തി നഷ്ടപ്പെട്ടതിലുള്ള പശ്ചാത്താപവും വിഷമവും മൂലം പുരോഹിതൻ നദീതീരത്തിരുന്നു, !!

ഒരു കൂട്ടം മീൻപിടുത്തക്കാരുടെ നിലവിളി കേട്ടു അദ്ദേഹം എഴുന്നേറ്റു ചെന്നപ്പോൾ കണ്ട ദൃശ്യം വെള്ളത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട തിരുവോസ്തികളുമായി മൂന്നു മത്സ്വങ്ങൾ വെള്ളത്തിനു മീതെ ഉയർന്നു നില്ക്കുന്നു.

തിരുസഭ ഈ അത്ഭുതത്തെ ദിവ്യകാരുണ്യ അത്ഭുതമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു .

മത്സ്യങ്ങൾ പോലും ആരാധനയോടെ വണങ്ങുന്ന പരിശുദ്ധ ദിവ്യകാരുണ്യമേ, പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. അയോഗ്യരെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെയും ആരാധനാ സ്തുതി സ്തോത്രങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കേണമേ.!

ആശ്രയിക്കാൻ ഒരു ദൈവമുണ്ട് എന്നതാണ് എന്റെ ബലം,.!!
വഴി നടത്താൻ ഒരു ദൈവമുണ്ട് എന്നതാണ് എന്റെ ധൈര്യം,.!!
സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു ദൈവമുണ്ട് എന്നതാണ് എന്റെ പ്രചോദനം,.!!
വിശ്വസിക്കാൻ ഒരു ദൈവമുണ്ട് എന്നതാണ് എന്റെ വിജയം,.!!
മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു ദൈവമുണ്ട് എന്നതാണ് എന്റെ ശക്തി..!!
ആ ദൈവത്തിന് അസാധ്യമായി ഒന്നുമില്ല എന്നതാണ് എന്റെ ജീവിതം,.!!

ആ സർവ്വശക്തനായ ദൈവമാണ് എന്റെ ദിവ്യകാരുണ്യഈശോ, !!

പരിശുദ്ധ പരമ ദിവ്യകാരുണ്യ ഈശോയ്ക്ക് എന്നേരവും ആരാധനയും സ്തുതിയും പുകഴ്ചയും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ …….ആമേൻ

ആവേ, ആവേ, ആവേ, ആവേമരിയ, !!

പരിശുദ്ധ ദിവ്യകാരുണ്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ പ്രാർത്ഥയോടെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കായി ഷെയർ ചെയ്താലും,!!

വ്യർത്ഥതയക്കുവേണ്ടി ദൈവമഹത്വം കൈവെടിയരുത്.

നിങ്ങളുടെ ഓരോ ഷെയറു൦ ,അനേകരേ സ്വാധീനിക്കാൻ കഴിയു൦, ദയവായി ഷെയ൪ ചെയ്യുക, !!

Reference: –

1. http://therealpresence.org/eucharst/mir/english_pdf/Alboraya1.pdf

2. http://www.therealpresence.org/eucharst/mir/english_pdf/Alboraya2.pdf