പണ്ട് പണ്ട്, വളരെ ദൂരെ ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിൽ, എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെയും സമാധാനത്തോടെയും ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു കുടുംബം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ കുടുംബത്തിലെ ഏറ്റവും ഇളയ കുട്ടിയായിരുന്നു എയ്ഞ്ചൽ. അവൾക്ക് ക്രിസ്തുമസ് എന്നാൽ വലിയ സന്തോഷമായിരുന്നു. സമ്മാനങ്ങളും കേക്കുകളും ക്രിസ്തുമസ് ട്രീയും ഒക്കെയായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ.

ഈ വർഷത്തെ ക്രിസ്തുമസ് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, എയ്ഞ്ചൽ അവളുടെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു: “അമ്മേ, ഇത്തവണ എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം എന്തായിരിക്കും?”

അമ്മ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: “എയ്ഞ്ചൽ, ക്രിസ്തുമസ് എന്നാൽ സമ്മാനങ്ങൾ മാത്രമല്ല. യേശുക്രിസ്തു ജനിച്ചതിന്റെ ഓർമ്മയാണ്. അതുകൊണ്ട്, നമ്മൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം സ്നേഹവും ദയയുമാണ്.”

എയ്ഞ്ചൽ അമ്മ പറഞ്ഞത് പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കിയില്ലെങ്കിലും, അവൾ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു. ക്രിസ്തുമസ് ദിനത്തിൽ, അവർ എല്ലാവരും പള്ളിയിൽ പോയി. അവിടെ വൈദീകൻ പറഞ്ഞ ക്രിസ്തുമസ് സന്ദേശം എയ്ഞ്ചലിന്റെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞു. യേശുക്രിസ്തു ലോകത്തിന് നൽകിയ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചും ത്യാഗത്തെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചു.

അന്ന് വൈകുന്നേരം, എയ്ഞ്ചൽ അവളുടെ സമ്മാനപ്പൊതികൾ തുറന്നു. അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും കിട്ടി. എന്നാൽ, അവളുടെ മനസ്സിൽ നിറയെ അമ്മ പറഞ്ഞ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളായിരുന്നു.

അടുത്ത ദിവസം, എയ്ഞ്ചൽ അവളുടെ അടുത്ത വീട്ടിലെ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിയുന്ന ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ ഓർത്തു. അവൾ അവളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഏറ്റവും നല്ല കളിപ്പാട്ടം ആ കുട്ടിക്ക് സമ്മാനമായി കൊടുത്തു. ആ കുട്ടിയുടെ മുഖത്തുണ്ടായ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന് അതിയായ സന്തോഷം തോന്നി.

അന്ന് മുതൽ, എയ്ഞ്ചൽ ക്രിസ്തുമസ് എന്നാൽ സമ്മാനങ്ങൾ മാത്രമല്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മറ്റുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ക്രിസ്തുമസ് എന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി.