ഫ്രാൻസിസും ഗുബ്ബിയോയിലെ ചെന്നായയും

ഒരിക്കൽ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് ഗുബ്ബിയോ എന്ന പട്ടണത്തിലെത്തി. അവിടെയുള്ള ആളുകൾ ഭയചിത്തരും ആകുലരുമായിരുന്നു. നിരന്തരം പട്ടണവാസികളെ ശല്യം ചെയ്തിരുന്ന ഒരു ക്രൂരനായ ചെന്നായ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവരുടെ ആടുകളെയും കോഴികളെയും ആക്രമിക്കുകയും ചിലരെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കർഷകർ അവരുടെ വളർത്തുമൃഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആശങ്കരായിരുന്നു, മാതാപിതാക്കൾ അവരുടെ കുട്ടികളെക്കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെട്ടു, ആരും തന്നെ പുറത്തേക്കു പോകാൻ ധൈര്യമുണ്ടായില്ല. സാധാരണ ധീരരായ വേട്ടക്കാരും ചെന്നായയെ നേരിടാൻ ഭയപ്പെട്ടു.

ജനങ്ങളുടെ ഭയവും ദുഃഖവും കണ്ട ഫ്രാൻസിസിന്റെ ഹൃദയം കരുണകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ചെന്നായയെ നേരിട്ട് കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു. പട്ടണവാസികൾ ആയുധങ്ങളും കവചങ്ങളും കൊണ്ടുപോകാൻ അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും ഫ്രാൻസിസ് അത് നിരസിച്ചു. ചെന്നായ ശത്രുവല്ല, ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയം വെച്ച് ഫ്രാൻസിസ് ചെന്നായ താമസിച്ചിരുന്ന ഗുഹയിലേക്ക് പോയി.

ഫ്രാൻസിസിനെ കണ്ടപ്പോൾ ചെന്നായ കുപിതനായി ആക്രമിക്കാൻ തയ്യാറായി പാഞ്ഞടുത്തു. എന്നാൽ ഫ്രാൻസിസ് സ്നേഹത്തോടെ അവനെ. “സഹോദരൻ ചെന്നായ” എന്ന് വിളിച്ച് വിശപ്പിനെക്കുറിച്ചും ഭയത്തെക്കുറിച്ചും അക്രമം ഉണ്ടാക്കുന്ന വേദനയെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞു. ആളുകളെ ആക്രമിക്കുന്നത് എല്ലാവർക്കും, ചെന്നായയ്ക്കുതന്നെയും, കൂടുതൽ ദുഃഖം മാത്രമേ നൽകുകയുള്ളൂവെന്ന് ഫ്രാൻസിസ് അവനോട് വിശദീകരിച്ചു. ഫ്രാൻസിസിന്റെ ശാന്തവും സ്നേഹപൂർവമായ ശബ്ദവും ചെന്നായയെ സ്പർശിച്ചു; അവൻ അരിശം അടക്കി ഫ്രാൻസിനെ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഫ്രാൻസിസ് ഒരു ബുദ്ധിപൂർവമായ പരിഹാരം നിർദേശിച്ചു. ഗുബ്ബിയോയിലെ ആളുകൾ ദിവസവും ഭക്ഷണം നൽകാമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്താൽ, ചെന്നായ ആളുകളെ ഉപദ്രവിക്കാതെ ഗ്രാമത്തെ സംരക്ഷിക്കണമെന്നായിരുന്നു നിർദ്ദേശം. ചെന്നായ അതിന് സമ്മതിച്ചു. ഫ്രാൻസിസും ചെന്നായയും ഒരുമിച്ച് പട്ടണത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

ആദ്യം ആളുകൾ ഭയപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ഫ്രാൻസിസും ചെന്നായയും തമ്മിലുള്ള സൗമ്യത കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ ഭയം മാറി. അവർ ചെന്നായയ്ക്ക് സ്ഥിരമായി ഭക്ഷണം നൽകി, ചെന്നായ തന്റെ വാഗ്ദാനം പാലിച്ച് ഗ്രാമത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു. ഗുബ്ബിയോയിൽ വീണ്ടും സമാധാനം വന്നു. കുട്ടികൾ സ്വതന്ത്രമായി കളിക്കുകയും ആളുകൾ ഭയമില്ലാതെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീടുള്ള ജീവിതകാലം ചെന്നായ വിശപ്പറിഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് സത്യം

ഈ കഥ നമ്മെ മൂന്ന് ആഴത്തിലുള്ള പാഠങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്നാമത്, സമാധാനം അക്രമത്തിലൂടെ അല്ല, കരുണയിലൂടെയാണ് ജനിക്കുന്നത്. അതിനായി ഫ്രാൻസിസ് അക്രമത്തിനു പകരം മനസ്സിലാക്കലിൻ്റെ വഴിയാണ് തെരഞ്ഞെടുത്തത്. രണ്ടാമത്, നമ്മൾ ബഹുമാനത്തോടെയും മാന്യതയോടെയും മറ്റുള്ളവരെ സമീപിക്കുമ്പോൾ അവരിലും മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്‌ടിക്കപ്പെടും. ചെന്നായെ ഒരു ഭീകരജീവിക്കു പകരം സഹോദരനായി കണ്ടപ്പോൾ പരിവർത്തനം ഉണ്ടായി. മൂന്നാമത്, യഥാർത്ഥ സമാധാനം പങ്കിട്ട ഉത്തരവാദിത്വത്തിലൂടെയാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. ആളുകളും ചെന്നായയും തങ്ങളുടെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ പാലിച്ചതിനാലാണ് സമാധാനം നിലനിന്നത്.

ഗുബ്ബിയോയിലെ ചെന്നായയുടെ കഥ കരുണയും സംഭാഷണവും ഉത്തരവാദിത്വവും ഭയത്തെ സ്ഥിരമായ സമാധാനമാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

✍ ഫാ. ജയ്സൺ കുന്നേൽ MCBS