{പുലർവെട്ടം 355} ദേവാലയത്തിൽ പോകേണ്ട ഒരു പുലരിയിൽ അവന് ഒരു വിനോദയാത്രയുടെ ഭാഗമാകേണ്ടതായി വന്നു. കുതിരപ്പുറത്ത് അവരങ്ങനെ മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ അവൻ അസ്വസ്ഥനാണെന്ന് കൂട്ടുകാർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒരിടത്ത് എത്തിയപ്പോൾ പൊടുന്നനെ യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ച് അവൻ മടങ്ങാനൊരുങ്ങി. വിചിത്രമായ ആ പെരുമാറ്റത്തിന്റെ കാരണം പിന്നീടവൻ തന്റെ ചങ്ങാതിമാരോട് പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: “യാത്ര ആരംഭിക്കുമ്പോൾ പള്ളിമണികളുടെ ശബ്ദം ഉറക്കെ കേട്ടിരുന്നു. മുന്നോട്ട് ഓരോ കാതം പോകുന്നതനുസരിച്ച് അതു നേർത്തുനേർത്ത് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇനിയും മുന്നോട്ടുപോയാൽ അതു തീരെ കേൾക്കാതെയാവും. അതിനുമുൻപു ഞാൻ മടങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ…

{പുലർവെട്ടം 354} വിചിത്രമായ ഒരു പ്രാർത്ഥനയേക്കുറിച്ചാണ് ആ രാത്രിയിൽ ഫ്രാൻസിസ് ലിയോയോടു പറഞ്ഞത്. ദൈവസന്നിധിയിൽ താൻ ചില കാര്യങ്ങൾ ഏറ്റുപറയും, പ്രതിവചനമായി ‘നിശ്ചയമായും അതുതന്നെയാണ് നിന്റെ വിധി’ എന്ന് ലിയോ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറയണം. അയാൾ തലയാട്ടി. ഫ്രാൻസിസ്: “എത്ര അധർമങ്ങളാണു നീ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. നരകമാണ് നിനക്കു കല്പിച്ചിട്ടുള്ള ഇടം.” ലിയോ പ്രതിവചിച്ചു: “അങ്ങയിലൂടെ ദൈവം പൂർത്തിയാക്കാൻ പോകുന്ന അനന്തമായ സുകൃതങ്ങൾ… പറുദീസയാണ് അങ്ങയുടെ ഓഹരി.” “ഇങ്ങനെ പറയാനല്ലല്ലോ ഞാൻ നിന്നോടാവശ്യപ്പെട്ടത്. ദൈവനാമത്തിൽ ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതു മാത്രം ചെയ്യുക.”…

{പുലർവെട്ടം 353} നഷ്ടപ്പെട്ട നീലാംബരി മാധവിക്കുട്ടിയുടെ നല്ലൊരു കഥയാണ്. ‘മഴ’ എന്ന പേരിൽ പിന്നീട് ലെനിൻ രാജേന്ദ്രൻ അതിനെ സിനിമയാക്കി. ആ രാഗത്തിലാണ് നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ. പൊതുവേ താരാട്ട് പാടാനുപയോഗിക്കുന്ന രാഗമാണ് നീലാംബരി. നഷ്ടപ്രണയത്തിന്റെ കഥയ്ക്ക് നീലാംബരി എന്ന ശീർഷകം നൽകുന്നതുവഴി താരാട്ട് സ്വച്ഛതയുടെയും അഭയത്തിന്റെയും പര്യായപദമായി മാറുന്നു. അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരോർമ്മ അലയുന്നവരിലെല്ലാം മയങ്ങുന്നു. അങ്ങനെയാണ് Lullaby ഒരു സാന്ത്വനരൂപകമാവുന്നത്. Lull, bye എന്നിവ രാത്രിവിശ്രമത്തിലേക്കുള്ള ക്ഷണമാണ്. ദേശത്തിന്റെ സാംസ്കാരികഭാവനകൾ കൈമാറുകയായിരുന്നു താരാട്ടുഗീതങ്ങളുടെ പ്രാഥമികധർമ്മം.…

{പുലർവെട്ടം 352} “Maybe that’s why life is so precious. No rewind or fast forward… just patience and faith.” – Cristina Marrero ഹൃദയൈക്യമുള്ള കുറച്ച് ഡോക്ടർമാരുടെ ഒത്തുചേരൽ ഈ കോവിഡ്‌കാലത്തിനു തൊട്ടുമുൻപുണ്ടായിരുന്നു. ‘താവു’ എന്നൊരു ചങ്ങാതിക്കൂട്ടത്തിന്റെ താല്പര്യത്തിലായിരുന്നു അത്. പതിനഞ്ചോളം വരുന്ന ഡോക്ടർമാരുടെ ഒരു സൗഹൃദസമൂഹം ഒരു ചെറിയ ക്ലിനിക്കിൽ മാസത്തിൽ രണ്ടു പ്രാവശ്യം ടേണെടുത്ത് വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ആ പരിസരത്തുള്ളവരുടെ ആരോഗ്യ ആശങ്കകൾക്ക് സമാധാനത്തിൽ ഉത്തരം നൽകുകയും ആരെ കാണണമെന്നൊക്കെ…

{പുലർവെട്ടം 402}   നമ്മുടെ വി.ടിയെയും മാൻമാർക്ക്കുടയെയും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കുറിപ്പ് വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചമേലി വൈബ എന്ന നേപ്പാളി വനിതയുടേതാണ്. ഭേദപ്പെട്ട ഒരു ആവാസവ്യവസ്ഥയ്ക്കു വേണ്ടി സങ്കല്പങ്ങൾ തുന്നുന്ന ഒരു സ്ത്രീയാണ് അവർ. ഇരുപത്തിയൊന്നാം വയസ്സിൽ ആണ് അവൾ ആദ്യാക്ഷരം കുറിച്ചത്. സ്വന്തം പേര് എഴുതുവാൻ പഠിക്കുകയായിരുന്നു ആദ്യത്തേത്. ആ മൂന്നക്ഷരങ്ങൾ അവളിൽ സൃഷ്ടിച്ച ഹർഷം വാക്കുകളിൽ നുരഞ്ഞുപതയുന്നുണ്ട്. ചമേലി എന്നാണ് തന്റെ പേരിന്റെ ശരിയായ ഉച്ചാരണം എന്നും ഇളംപ്രായം മുതൽ അവൾ കേൾക്കുന്ന ചമിലിയല്ലെന്നുമുള്ള അറിവ്…