അനുദിന വിശുദ്ധർ (Saint of the Day) September 16th – Martyr Pope Cornelius & St. Cyprian

അനുദിന വിശുദ്ധർ (Saint of the Day) September 16th – Martyr Pope Cornelius & St. Cyprian


അനുദിന വിശുദ്ധർ (Saint of the Day) September 16th – Martyr Pope Cornelius & St. Cyprian

Martyr Pope Cornelius
Cornelius whose feast day is September 16th. A Roman priest, Cornelius was elected Pope to succeed Fabian in an election delayed fourteen months by Decius’ persecution of the Christians. The main issue of his pontificate was the treatment to be accorded Christians who had been apostasized during the persecution. He condemned those confessors who were lax in not demanding penance of these Christians and supported St. Cyprian, Bishop of Carthage, against Novatus and his dupe, Felicissimus, whom he had set up as an antibishop to Cyprian, when Novatus came to Rome. On the other hand, he also denounced the Rigorists, headed by Novatian, a Roman priest, who declared that the Church could not pardon the lapsi (the lapsed Christians), and declared himself Pope. However, his declaration was illegitimate, making him an antipope. The two extremes eventually joined forces, and the Novatian movement had quite a vogue in the East. Meanwhile, Cornelius proclaimed that the Church had the authority and the power to forgive repentant lapsi and could readmit them to the sacraments and the Church after they had performed proper penances. A synod of Western bishops in Rome in October 251 upheld Cornelius, condemned the teachings of Novatian, and excommunicated him and his followers. When persecutions of the Christians started up again in 253 under Emperor Gallus, Cornelius was exiled to Centum Cellae (Civita Vecchia), where he died a martyr probably of hardships he was forced to endure.

St. Cyprian
My given name is Thasius Cyprianus. I was born in Africa about 200 A.D., the son of a rich pagan senator. I was the Bishop of Carthage.
All my life and work occurred there. Known as the Priest Martyr. I matriculated quickly in an excellent secular education, attending the school of Carthage. I became an orator, rhetoric, and philosophy instructor. I appeared often at court defending townsfolk.
I taught rhetoric oratory before I converted to the Christian one holy Catholic and Apostolic faith. I assiduously studied Scripture, and my mentor Tertullian’s writings. I spent my parents’ wealth, as well as the proceeds from banquets work. I continually questioned what truth was.
Christianity gained my curiosity. I studied the writings of the African, Tertullian, and the Presbyter, (born around 160 A.D.).
Later, I wrote my habits made it appear impossible for me to reach the revival promised by Yeshua, Jesus, and my Savior. Cecilius the Presbyter, (my spiritual mentor), freed me from confusion. At age 46, I became a Christian catechumen.
Prior to my baptism, I gave my property to the poor. I moved to Cecilius’ house. Thus graced by God, I wrote my friend Donatus, “When the surge of regeneration cleansed my former life impurity, a light steady and bright, shone from Heaven in my heart. ”
I was born again, invigorated by the Holy Spirit. God revealed to me mysteries. He made darkness, light. I learned that my former living in the flesh for sin belonged to the earthly. Now I began divine living by the Holy Spirit. In God and from God is all our strength. From Him is our might. Through Him, we who live on earth receive the hint of a condition of future bliss.The year following my baptism, I was ordained a priest. When Bishop Donatus of Carthage died, the faithful unanimously chose me as bishop in about the year 248 A.D. I said, “Unconditionally, yes,” complying with my mentor’s request. I was ordained bishop of Carthage. Around the year in 248 A.D., church authorities elevated to the rank of bishop of Carthage. It was the time of the
reign of terror in the persecutions of Roman Emperor Decius.
The Church’s welfare proved my first concern, along with the concomitant ridding of vices in the clergy and flock. Hopefully, my life caused the observing faithful a desire to imitate my God-given piety, humility, and wisdom with which God graced me.
I became known beyond my diocese. Bishops from other areas sought my counsel.
But persecution by the Emperor Decius, 249
A.D. to 251 A.D., revealed to me in a dream, forced me to hide. My life was necessary to my flock. I conducted my life to the strengthening faith and courage among my persecuted.
Prior to my leaving, I distributed the church treasury among all the clergy to help to the poor. I later sent additional funds. Through my letters (called epistles) to Presbyters, confessors and martyrs, I kept constant touch with Carthaginian Christians.
Some in my flock offered the Roman required sacrifices to the false Roman gods. Some congregants said they did, when they did not. I was called to mediate he controversy of allowing such apostates back into the Mystical Body of Christ.


⚜️⚜️⚜️September 1️⃣6️⃣⚜️⚜️⚜️
വിശുദ്ധ സിപ്രിയൻ

മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉത്തരാഫ്രിക്കയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരാളായിരിന്നു സിപ്രിയൻ. ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യകാലഘട്ടങ്ങളില്‍ കാർത്തേജിലെ പ്രഗത്ഭ പ്രഭാഷകനായ പ്രാകൃത ദൈവനിഷേധിയായിരുന്നു തേഷ്യസ് കസീലിയസ് സിപ്രിയാനസ്. കാർത്തേജിൽ അഭിഭാഷകർക്കിടയിൽ പേരെടുത്തിരുന്ന സിപ്രിയൻ വാക്ചാതുര്യത്തിന്റെയും കുലീനമായ പെരുമാറ്റത്തിന്റെയും പേരിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

എ‌ഡി 246-ലാണ്‌ അദ്ദേഹം ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചത്. ഗണ്യമായ സ്വത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന സിപ്രിയൻ ജ്ഞാനസ്നാനത്തെ തുടർന്ന് തന്റെ സ്വത്തു വിറ്റ് കിട്ടിയ പണം ദരിദ്രർക്കു ദാനം ചെയ്തു.താമസിയാതെ, 248-ൽ വൈദികനായും നഗരത്തിന്റെ മെത്രാനായും വാഴിക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം ചുറുചുറുക്കുള്ള ഒരാത്മീയ ഇടയനും ആഴമായ ബോധ്യങ്ങളുള്ള എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്നു. ആഫ്രിക്കയിലേയും ഇറ്റലിയിലേയും മതവിപരീത പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ തടഞ്ഞ് സഭയുടെ ഐക്യം സംരക്ഷിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.

വിശ്വാസധ്വംസകരായ ക്രിസ്ത്യാനികളെ തിരിച്ചെടുക്കുന്നതിന്‌ സഹായകരമായ വിധത്തിൽ സഭയുടെ അച്ചടക്ക സംഹിത രൂപപ്പെടുത്തി എടുക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടൂണ്ട്. ഡീഷ്യൻ പീഢനകാലത്ത് നാട് വിട്ട് ഒളിവിലിരുന്ന് കൊണ്ട് കത്തുകൾ മുഖേന സഭയെ നയിക്കുവാൻ ഇദ്ദേഹത്തിന്‌ കഴിഞ്ഞു. 258-ലെ വലേറിയൻ പീഢനത്തിൽ, ഇദ്ദേഹം വധിക്കപ്പെട്ടു. ആരാച്ചാർക്ക് 25 പവൻ കൊടുത്ത ശേഷം, സ്വന്തം ജനമദ്ധ്യേ വച്ചാണ്‌ ഇദ്ദേഹം രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചത്.

വിശുദ്ധ ജേറോം ഇദ്ദേഹത്തെ പറ്റി പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്, “കേവലം ബാഹ്യസ്പർശിയായി മാത്രമേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹത്വം വർണ്ണിക്കുവാൻ കഴിയുകയുള്ളു, കാരണം, സൂര്യനേക്കാൾ പ്രകാശപൂർണ്ണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ”. ഒരു ശ്രേഷ്ഠ സഭാ പിതാവായിട്ടാണ്‌ സുപ്രിയൻ സഭയില്‍ അറിയപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളെല്ലാം സാർവത്രികമായി ബഹുമതിക്കപ്പെടുകയും സർവ്വസാധാരണമായി സഭാ ആസ്ഥാനങ്ങളിൽ വായിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ‘On the Unity of the Church’, ‘On Apostates’, ‘A collection of Letters’, ‘The Lord’s Prayer’, ‘On the Value of Patience’ എന്നിവയാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുപ്രധാന രചനകൾ.

ഇതര വിശുദ്ധര്‍
1. റോമായിലെ അബൂന്തിയോസ്, അബൂന്താന്‍സിയൂസ്, മാര്‍സിയന്‍, ജോണ്‍

2. കാംബ്രെയിലെ കുനിബെര്‍ട്ടു

3. മോന്തെസ്കിനോയിലെ വിക്ടര്‍ തൃതീയന്‍ പാപ്പാ

4. വില്‍ട്ടണിലെ എഡിത്ത്

5. കാല്‍സെഡോണില്‍ വച്ച് തീയില്‍ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ട എവുഫേമിയാ


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s