സന്തോഷം തേടിനടന്ന യുവാവിൽ നിന്ന് വിശുദ്ധനിലേക്ക്

മഹാന്മാരായ വിശുദ്ധരെല്ലാവരും വിശുദ്ധരായി ജനിച്ചവരല്ല. അവർ ജീവിതത്തിന്റെ വഴിത്താരകളിൽ വിശുദ്ധരാകാൻ തീരുമാനിച്ചവരാണ്. ജിയോവാനി ഡി പ്യേത്രോ ഡി ബെർനാർഡോനെ എന്ന യുവാവിന്റെ ജീവിതത്തിലും ഇതാണ് സംഭവിച്ചത്. പിതാവ് അവനെ സ്നേഹത്തോടെ “ഫ്രാൻചെസ്കോ” (ഫ്രഞ്ചുകാരൻ) എന്ന് വിളിച്ചു.

യൗവനകാലം മുതൽ ഫ്രാൻസിസിന് എല്ലാവരെയും ആകർഷിക്കുന്ന ഒരു സ്വഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നു. തമാശ പറയാനും, മാന്യമായി പെരുമാറാനും, ഭംഗിയായി വസ്ത്രധരിക്കാനും, ഉച്ചത്തിൽ പാടാനും, സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം കുടിക്കാനും, ആഘോഷങ്ങളുടെ നടുവിൽ തിളങ്ങാനും അവന് ഏറെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന ഒരാളായിരുന്നു അവൻ. ഒരിക്കൽ അവൻ ഒരു മഹാനാകുമെന്ന് പലരും കരുതി; പക്ഷേ അവൻ ഒടുവിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധനായി മാറി.

ഫ്രാൻസിസിന് മറ്റൊരു സുന്ദരമായ വശവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ലൗകികസുഖങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചിരുന്നിട്ടും അവൻ ദയയുള്ളവനും ഉദാരനുമായിരുന്നു. ദരിദ്രരെ അവൻ സ്‌നേഹിക്കുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. നല്ല കാര്യങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും, അവന്റെ സ്വാഭാവികമായ നല്ല മനസ്സ് ആളുകളെ അവനോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു. ഈ ദയയും ലൗകിക ആകർഷണവും ചേർന്നതാണ് അവന്റെ വ്യക്തിത്വത്തെ അത്രയും മനോഹരമാക്കിയത്.

പിതാവിന്റെ വഴിപോലെ സമ്പന്നനും മാന്യനുമായ ഒരു വ്യാപാരിയായി മാറാൻ ഫ്രാൻസിസിന് സാധിക്കുമായിരുന്നു. അതിന് വേണ്ട കഴിവും ബുദ്ധിയും അവനുണ്ടായിരുന്നു. പിതാവ് കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് സമൂഹത്തിൽ സ്ഥാനം നേടാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഫ്രാൻസിസ് അങ്ങനെ ഒരു ജീവിതം ആഗ്രഹിച്ചില്ല. വ്യാപാരത്തിന്റെ ഭാരവും ഉത്തരവാദിത്വവും അവന് താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ജോലി ചെയ്യുന്നതിനെക്കാൾ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം സമയം ചെലവിടാനും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാനും വർണാഭമായ ജീവിതശൈലി തുടരാനുമായിരുന്നു അവന് ഇഷ്ടം. കഠിനാധ്വാനത്തേക്കാൾ വിനോദവും ബഹുമാനവും ആകർഷണവും ചിരിയും അവന് വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

ലിസ്യുവിലെ വിശുദ്ധ ചെറുപുഷ്പത്തെപ്പോലെ ബാല്യത്തിൽ തന്നെ വിശുദ്ധരായ ചില വിശുദ്ധർ ഉണ്ട്. എന്നാൽ മറ്റു പലരും ആദ്യം ലൗകികജീവിതം ജീവിച്ചശേഷമാണ് ദൈവത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി തിരിഞ്ഞത്. വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് രണ്ടാമത്തെ ഗണത്തിൽ പെടുന്ന ഒരാളായിരുന്നു.

ഫ്രാൻസിസിന്റെ യൗവനകാലത്തെ ജീവിതം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ഇതാണ്: ലോകത്തിന്റെ ആകർഷണങ്ങൾക്കു പിന്നാലെ ഓടുന്ന എല്ലാവർക്കും പ്രത്യാശയുണ്ട്. ആഴത്തിൽ, എല്ലാവരും സന്തോഷം തേടുന്നവരാണ്. പക്ഷേ പലപ്പോഴും നാം അത് തെറ്റായ വഴികളിൽ അന്വേഷിക്കുന്നു. ചിലർ പണം വഴി, ചിലർ ബഹുമാനവും പ്രശസ്തിയും വഴി, മറ്റുചിലർ ശരീരസുഖങ്ങൾ വഴി സന്തോഷം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇവ എല്ലാം എല്ലായ്പ്പോഴും പാപമാകണമെന്നില്ല; എന്നാൽ അവ ഒരിക്കലും മനുഷ്യഹൃദയത്തെ പൂർണ്ണമായി തൃപ്തിപ്പെടുത്തില്ല.

നമ്മൾ സന്തോഷം തേടി എന്തിനെയാണ് പിന്തുടരുന്നത് എന്ന് ചിന്തിക്കാം. നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ലോകത്തിന്റെ വ്യർത്ഥതകൾ നമ്മളെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു? സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ച് നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാട് എന്താണ്?

ഇവയെല്ലാം ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, അസീസിയിലെ ഫ്രാൻസിസിന്റെ ആദ്യകാല തെറ്റുകൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കട്ടെ:

ദൈവത്തിന്റെ പൂർണ്ണ ഇഷ്ടം മാത്രമാണ് മനുഷ്യഹൃദയത്തെ യഥാർത്ഥത്തിൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നത്.

✍ ഫാ. ജയ്സൺ കുന്നേൽ MCBS