കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ കേവലം രണ്ടു തവണ മാത്രം ലഭിച്ച അപൂർവ അനുഗ്രഹം

സഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ചില നിമിഷങ്ങളുണ്ട്, സ്വർഗ്ഗം ഭൂമിയെ തൊട്ടുതലോടുന്നതു പോലെ അനുഭവപ്പെടുന്ന നിമിഷങ്ങൾ. വിശുദ്ധി ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക വ്യക്തികൾക്കു മാത്രമായി കരുതിവച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ദാനമല്ലെന്നും, മറിച്ച് ദൈവം ഓരോ ക്രൈസ്തവനെയും ക്ഷണിക്കുന്ന ജീവിതശൈലിയാണെന്നും അത്തരം നിമിഷങ്ങൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അതിലും അപൂർവമായ ഒരു അനുഗ്രഹമുണ്ട്—സ്വന്തം മകനോ മകളോ സഭയാൽ വിശുദ്ധരായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നത് സ്വന്തം കണ്ണുകളാൽ കാണാൻ ഭാഗ്യം ലഭിച്ച ഒരമ്മയുടെ അനുഭവം.

രണ്ടായിരത്തിലേറെ വർഷത്തെ സഭാചരിത്രത്തിൽ, സ്വന്തം കുഞ്ഞിന്റെ വിശുദ്ധപദവി പ്രഖ്യാപനം (കാനനൈസേഷൻ) നേരിൽ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞത് വെറും രണ്ട് അമ്മമാർക്കു മാത്രമാണ്.

ഒന്നാമത്തേത്, വിശുദ്ധ മരിയ ഗൊരേത്തിയുടെ അമ്മ അസ്സുന്ത കാർലിനി. രണ്ടാമത്തേത്, വിശുദ്ധ കാർലോ അക്കുത്തിസിന്റെ അമ്മ അന്റോണിയ സാൽസാനോ.

രണ്ടു സ്ത്രീകൾ.

രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങൾ.

തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ രണ്ടു ജീവിതകഥകൾ.

എന്നിട്ടും ഒരേയൊരു ദൈവാനുഗ്രഹം അവരെ കൂട്ടിയിണക്കുന്നു.

അസ്സുന്ത കാർലിനി: ക്ഷമയിലൂടെ വിശുദ്ധിയിലേക്ക്

ദാരിദ്ര്യത്തിലും കഠിനാധ്വാനത്തിലും ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിച്ച ഒരു സാധാരണ ഇറ്റാലിയൻ അമ്മയായിരുന്നു അസ്സുന്ത കാർലിനി. വിശ്വാസത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് അവർ മക്കളെ വളർത്തിയത്. എന്നാൽ 1902 ജൂലൈ 6-ന് ആ ജീവിതം ഛിന്നഭിന്നമായി. പതിനൊന്നു വയസ്സുകാരിയായ മകൾ മരിയ, തന്റെ പവിത്രത കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ ക്രൂരമായി ആക്രമിക്കപ്പെടുകയും മാരകമായി പരിക്കേൽക്കുകയും ചെയ്തു.

മരണശയ്യയിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ആ കുഞ്ഞു പെൺകുട്ടി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ലോകത്തെയാകെ അമ്പരപ്പിച്ചു: തന്നെ ആക്രമിച്ചയാളോട് താൻ ക്ഷമിച്ചെന്നും, ഒരുനാൾ അയാളും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ തന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടാകണമെന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുവെന്നും അവൾ പറഞ്ഞു. ആ ക്ഷമ സുവിശേഷത്തിന്റെ ജീവസ്സുറ്റ സാക്ഷ്യമായി മാറി.

സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനെക്കാൾ വലിയ വേദന ഒരമ്മയ്ക്കുമില്ല. അമ്പതോളം വർഷം അസ്സുന്ത ആ ദുഃഖം ഹൃദയത്തിൽ പേറി. എന്നാൽ ആ കണ്ണീരിനെ ദൈവം മഹത്വമാക്കി മാറ്റുന്നതും അവർക്കു കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. 1950 ജൂൺ 24-ന്, വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ ചത്വരത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിനു വിശ്വാസികൾക്കൊപ്പം നിന്നുകൊണ്ട്, പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസ് മാർപാപ്പ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകളെ സഭയുടെ വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ചരിത്രമുഹൂർത്തത്തിന് അവർ സാക്ഷിയായി. ഒരിക്കൽ സ്വന്തം കൈകളിൽ താലോലിച്ച കുഞ്ഞിനെ, അന്ന് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സഭ വിശുദ്ധജീവിതത്തിന്റെ മാതൃകയായി ഉയർത്തിക്കാട്ടി. ആ ദിവസം അസ്സുന്തയുടെ കണ്ണീരിനു പുതിയ അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു—അതു ദുഃഖത്തിന്റെയല്ല, വിശ്വാസത്തിന്റെ വിജയത്തിന്റെ കണ്ണീരായിരുന്നു.

അന്റോണിയ സാൽസാനോ: ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിലെ വിശുദ്ധി

എഴുപത്തിയഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ദൈവം സഭാചരിത്രത്തിൽ മറ്റൊരു മനോഹര അധ്യായം എഴുതിച്ചേർത്തു. വിശുദ്ധ കാർലോ അക്കുത്തിസിന്റെ അമ്മ അന്റോണിയ സാൽസാനോ, സ്വന്തം മകന്റെ വിശുദ്ധപദവി പ്രഖ്യാപനത്തിനു നേരിൽ സാക്ഷിയാകുന്ന ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ അമ്മയായി.

കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെയും സ്മാർട്ട്ഫോണുകളുടെയും ഇന്റർനെറ്റിന്റെയും ലോകത്തിലാണ് കാർലോ വളർന്നത്. ഫുട്ബോൾ കളിക്കാനും കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ചിരിക്കാനും സാങ്കേതികവിദ്യ പഠിക്കാനും അവനിഷ്ടമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു സാങ്കേതികവിദ്യയായിരുന്നില്ല—ഈശോ ക്രിസ്തുവായിരുന്നു. “വിശുദ്ധ കുർബാനയാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള എന്റെ ഹൈവേ” എന്ന് അവൻ പതിവായി പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. അതൊരു മനോഹര വാചകം മാത്രമായിരുന്നില്ല, അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഹൃദയമായിരുന്നു. ദിവസേനയുള്ള വിശുദ്ധ കുർബാന, ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധന, പരിശുദ്ധ അമ്മയോടുള്ള ഭക്തി, ദരിദ്രരോടുള്ള സ്നേഹം, സന്തോഷപൂർവമായ സേവനം—ഇവയാണ് അവനെ വിശുദ്ധനാക്കിയത്.

വിശുദ്ധി ആശ്രമങ്ങളിലും മഠങ്ങളിലും മാത്രമല്ല, വീടുകളിലും വിദ്യാലയങ്ങളിലും ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തിലും സാധ്യമാണെന്ന് കാർലോ ലോകത്തിനു കാണിച്ചുകൊടുത്തു.

അന്റോണിയയ്ക്ക് മകന്റെ വിശുദ്ധപദവി പ്രഖ്യാപനം കേവലം ഒരു ഔദ്യോഗിക ചടങ്ങായിരുന്നില്ല. കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ അവനെ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച നിമിഷങ്ങൾ, ദേവാലയത്തിലേക്കു കൈപിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയ ദിവസങ്ങൾ, ഈശോയെ സ്നേഹിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച വർഷങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം അന്ന് സ്വർഗ്ഗീയഫലം കായ്ക്കുന്നത് അവർ നേരിൽ കണ്ടു.

ഒരേയൊരു ആഗ്രഹം

ഈ രണ്ട് അമ്മമാരും ലോകപ്രശസ്തരായ മക്കളെ വളർത്തണമെന്ന് ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. അവർ ആഗ്രഹിച്ചത് ഒരൊറ്റ കാര്യമായിരുന്നു—ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന മക്കളെ വളർത്തുക എന്നത്. ഒരാൾ ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ ലളിതമായ വീട്ടിൽ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ വളർത്തി; മറ്റൊരാൾ ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിൽ ഒരു കൗമാരക്കാരനെ വളർത്തി. സാഹചര്യങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നെങ്കിലും അവരുടെ ദൗത്യം ഒന്നുതന്നെയായിരുന്നു—മക്കളെ ഈശോയിലേക്കു നയിക്കുക.

കുടുംബമെന്ന വിശുദ്ധിയുടെ ആദ്യ വിദ്യാലയം

ഈ രണ്ടു ജീവിതങ്ങളും ഓരോ ക്രൈസ്തവ കുടുംബത്തിനും ഒരു മഹാസന്ദേശം നൽകുന്നു. വിശുദ്ധർ ഒറ്റ ദിവസംകൊണ്ട് രൂപപ്പെടുന്നില്ല. അമ്മയുടെ മുട്ടുമടക്കിയുള്ള പ്രാർത്ഥനകളിലും, അപ്പന്റെ വിശ്വാസപൂർണമായ മാതൃകയിലും, കുടുംബത്തിന്റെ വിശുദ്ധ കുർബാന പങ്കാളിത്തത്തിലും, ക്ഷമയും സ്നേഹവും ത്യാഗവും നിറഞ്ഞ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലുമാണ് വിശുദ്ധി മെല്ലെ രൂപംകൊള്ളുന്നത്. ഒരു കുട്ടിയെ സഭ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനു വളരെ മുമ്പ്, ആരോ ഒരാൾ അവനെ കുരിശടയാളം വരയ്ക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു; ആരോ ഒരാൾ ആദ്യമായി ഈശോയെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞുകൊടുത്തിരുന്നു; ആരോ ഒരാൾ ആദ്യമായി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു; ആരോ ഒരാൾ ആദ്യമായി ദിവ്യകാരുണ്യത്തിലേക്കു കൈപിടിച്ചു നയിച്ചിരുന്നു. വിശുദ്ധിയുടെ ആദ്യ വിദ്യാലയം കുടുംബമാണ്.

മറിയത്തിന്റെ മാതൃത്വത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം

ഈ രണ്ടു മഹനീയരായ അമ്മമാരെ ഓർക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സ് സ്വാഭാവികമായി മറ്റൊരു അമ്മയിലേക്കു തിരിയുന്നു—പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിലേക്ക്. മറിയത്തെപ്പോലെ സ്വന്തം മകനെ സ്നേഹിച്ച ഒരമ്മയും ലോകത്തിലില്ല. നസറത്തിലെ ലാളിത്യത്തിൽ അവൾ ഈശോയെ വളർത്തി; അവന്റെ പരസ്യജീവിതത്തിൽ വിശ്വാസത്തോടെ ഒപ്പംനടന്നു; കുരിശിൻ ചുവട്ടിൽ ഉറച്ചുനിന്നു; ഉയിർപ്പിന്റെ മഹത്വത്തിൽ ആനന്ദിച്ചു. എല്ലാ ക്രൈസ്തവ മാതാപിതാക്കൾക്കും മറിയമാണ് ഏറ്റവും മികച്ച മാതൃക—ലോകവിജയത്തിനല്ല, നിത്യജീവനിലേക്കാണ് മക്കളെ ഒരുക്കേണ്ടതെന്ന് അവൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

അസ്സുന്ത കാർലിനിയുടെയും അന്റോണിയ സാൽസാനോയുടെയും ജീവിതം മറിയത്തിന്റെ മാതൃത്വത്തിന്റെ മനോഹരമായ പ്രതിഫലനമാണ്. മറിയത്തെപ്പോലെ അവർ മക്കളെ ദൈവത്തിനു സമർപ്പിച്ചു; മറിയത്തെപ്പോലെ കഷ്ടതകളിൽ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ചു; ഒടുവിൽ മറിയത്തെപ്പോലെ, വിശ്വസ്തതയെ ദൈവം മഹത്വമാക്കി മാറ്റുന്നതിന് അവർ സാക്ഷികളായി.

ഒരു വലിയ സത്യം

ലോകം വിജയത്തെ അളക്കുന്നത് സമ്പത്തും പ്രശസ്തിയും അധികാരവുംകൊണ്ടാണ്; സ്വർഗ്ഗം അതളക്കുന്നത് വിശുദ്ധികൊണ്ടാണ്. ഓരോ കുഞ്ഞും വിശുദ്ധനാകാനുള്ള വിളിയോടെയാണ് ജനിക്കുന്നത്. ഓരോ കുടുംബവും ഒരു ചെറിയ നസറത്ത് ആകാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ മാതാപിതാക്കളും മക്കളെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ കൈപിടിച്ചു നടത്താൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സ്വന്തം മക്കളുടെ വിശുദ്ധപദവി പ്രഖ്യാപനം നേരിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞത് ചരിത്രത്തിൽ രണ്ട് അമ്മമാർക്കു മാത്രമാണ്. എന്നാൽ ഈശോയെ സ്നേഹിക്കാൻ മക്കളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഓരോ അമ്മയും, വിശ്വാസത്തിൽ കുടുംബത്തെ നയിക്കുന്ന ഓരോ അപ്പനും, ക്രിസ്തുവിനെ കേന്ദ്രമാക്കി ജീവിക്കുന്ന ഓരോ കുടുംബവും, വിശുദ്ധരെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അതേ ദൗത്യത്തിൽ പങ്കാളികളാണ്.

വിശുദ്ധ മരിയ ഗൊരേത്തിയും വിശുദ്ധ കാർലോ അക്കുത്തിസും, അതിലുപരി പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയവും നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥം വഹിക്കട്ടെ. നമ്മുടെ വീടുകൾ—വിശ്വാസം ജീവിക്കുന്നതും, പ്രത്യാശ വളരുന്നതും, സ്നേഹം പൂക്കുന്നതും, നാളെയുടെ വിശുദ്ധർ നിശ്ശബ്ദമായി രൂപപ്പെടുന്നതുമായ ചെറിയ നസറത്തുകളാകട്ടെ.

✍ ഫാ. ജയ്‌സൺ കുന്നേൽ MCBS