വിശുദ്ധ ലൂയി മാർട്ടിൻ – വിശുദ്ധ സെലി മാർട്ടിൻ: സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു നയിച്ച ദാമ്പത്യസ്നേഹത്തിന്റെ കഥ

വിശുദ്ധ ലൂയി മാർട്ടിന്റെയും സെലി മാർട്ടിന്റെയും ജീവിതകഥ വളരെ ലളിതമാണ്. എന്നാൽ അത് സാധാരണക്കാരുടെ കഥ മാത്രമല്ല. ലോകപ്രശസ്തരായ രാജാക്കന്മാരുടെയോ മഹാ മിഷനറിമാരുടെയോ കഥയല്ല ഇത്; മറിച്ച്, ദൈവവിളിയോട് വിശ്വസ്തതയോടെ ജീവിച്ച ഒരു ഭർത്താവിന്റെയും ഭാര്യയുടെയും കഥയാണ്. ദൈവത്തോടും പരസ്പരവും അവർ പുലർത്തിയ സ്നേഹം അവരുടെ ഭവനത്തെ വിശുദ്ധിയുടെ വിദ്യാലയമാക്കി മാറ്റി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, കത്തോലിക്കാസഭയിൽ ഒരുമിച്ച് വിശുദ്ധരായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ ദമ്പതികൾ എന്ന ബഹുമതി അവർക്കാണ് ലഭിച്ചത്.

ദൈവഹിതം അന്വേഷിച്ച രണ്ട് ആത്മാക്കൾ

1823 ആഗസ്റ്റ് 22-ന് ഫ്രാൻസിലെ ബോർഡോ നഗരത്തിൽ ലൂയി മാർട്ടിൻ ജനിച്ചു. സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന പിതാവിന്റെ ജോലി കാരണം ബാല്യകാലത്ത് പല സ്ഥലങ്ങളിലും താമസിക്കേണ്ടിവന്നു. ഒടുവിൽ കുടുംബം അലൻസോൺ നഗരത്തിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കി.

ചെറുപ്പം മുതൽ ശാന്തസ്വഭാവിയും പ്രാർത്ഥനാനിഷ്ഠനുമായിരുന്ന ലൂയിസ്, റെന്ന്, സ്ട്രാസ്ബുർഗ്, പാരീസ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ വാച്ച് നിർമ്മാണകല അഭ്യസിച്ചു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം ദൈവത്തിന് പൂർണമായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു സന്യാസജീവിതമായിരുന്നു.

അതിനായി ഗ്രേറ്റ് സെന്റ് ബെർണാർഡ് മഠത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ലത്തീൻ ഭാഷയിലെ പ്രാവീണ്യക്കുറവ് കാരണം പ്രവേശനം ലഭിച്ചില്ല. അതും ദൈവഹിതമായി സ്വീകരിച്ച ലൂയിസ് അലൻസോണിലേക്ക് മടങ്ങി ഒരു വാച്ച്-ജ്വല്ലറി സ്ഥാപനം ആരംഭിച്ചു. ജോലി, പ്രാർത്ഥന, ധ്യാനം, മത്സ്യബന്ധനം, വിശുദ്ധ വിൻസെന്റ് ഡി പോൾ സൊസൈറ്റിയിലൂടെയുള്ള ജീവകാരുണ്യപ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ.

മറുവശത്ത്, 1831 ഡിസംബർ 23-ന് ഫ്രാൻസിലെ ഗാണ്ടലൈനിൽ അസെലി-മാരി ഗുറിൻ ജനിച്ചു. പിന്നീട് എല്ലാവരും അവളെ സ്നേഹപൂർവം സെലി എന്ന് വിളിച്ചു.

സെലിയുടെ ബാല്യം സന്തോഷപൂർണമായിരുന്നില്ല. മാതാവ് വളരെ കർക്കശസ്വഭാവക്കാരിയായിരുന്നു; സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അവർക്കു പ്രയാസമായിരുന്നു. പിന്നീട് സെലി ഇങ്ങനെ എഴുതി: “എന്റെ ബാല്യം ഒരു ശവക്കച്ച പോലെ ദുഃഖപൂർണമായിരുന്നു.” എന്നാൽ ഈ അനുഭവങ്ങൾ അവളെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റിയില്ല; മറിച്ച് അവളുടെ ദൈവവിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിലാക്കി.

സെലിക്കും സന്യാസിനിയാകാൻ വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു കോൺവെന്റിൽ പ്രവേശനം തേടിയപ്പോൾ മദർ സുപ്പീരിയർ അവളോട് പറഞ്ഞു: “ദൈവം നിന്നെ മറ്റൊരു വഴിയിലേക്കാണ് വിളിക്കുന്നത്.” ഈ ദൈവഹിതം വിനയത്തോടെ സ്വീകരിച്ച സെലി, അലൻസോണിലെ പ്രശസ്തമായ ലെയ്സ് (Lace) നിർമ്മാണകല അഭ്യസിച്ചു. പിന്നീട് സ്വന്തം സ്ഥാപനം ആരംഭിക്കുകയും അനേകം സ്ത്രീകൾക്ക് തൊഴിൽ നൽകുകയും ചെയ്തു. തൊഴിലാളികളെ അവൾ സ്വന്തം കുടുംബാംഗങ്ങളെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുകയും പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്തു.

ദൈവം ഒരുക്കിയ കണ്ടുമുട്ടൽ

1858-ലെ ഒരു ദിവസം അലൻസോണിലെ സെന്റ് ലിയോനാർഡ് പാലത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോഴാണ് സെലിയുടെ ജീവിതം മാറിമറിഞ്ഞത്. എതിർദിശയിൽ വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു യുവാവിനെ കണ്ട നിമിഷം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ദൈവിക പ്രചോദനം മുഴങ്ങി: “ഇവനാണ് ഞാൻ നിനക്കായി ഒരുക്കിയവൻ.” ആ യുവാവ് ലൂയി മാർട്ടിനായിരുന്നു.

പരിചയം സൗഹൃദമായി, സൗഹൃദം സ്നേഹമായി വളർന്നു. ദൈവത്തെ പരമപ്രധാനമായി സ്നേഹിക്കുകയും പരസ്പരം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന ഒരേ ലക്ഷ്യം ഇരുവരും പങ്കുവെച്ചു. 1858 ജൂലൈ 12-ന് അവർ വിവാഹിതരായി; അർദ്ധരാത്രിയിൽ അലൻസോണിലെ നോത്ര്-ഡാം ദേവാലയത്തിൽ വിവാഹബലി അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

വിശുദ്ധ ദാമ്പത്യത്തിന്റെ തുടക്കം

വിവാഹത്തിന്റെ ആദ്യ മാസങ്ങളിൽ, പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെയും വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവിന്റെയും മാതൃകയിൽ ദാമ്പത്യജീവിതം നയിക്കണമെന്നായിരുന്നു ഇരുവരുടെയും ആഗ്രഹം. എന്നാൽ ആത്മീയ ഉപദേശകന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ദൈവം അവരെ മക്കളിലൂടെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ വിളിക്കുന്നുവെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തുടർന്ന് ദൈവം നൽകുന്ന ഓരോ ജീവനെയും സന്തോഷപൂർവം സ്വീകരിക്കാൻ അവർ തയ്യാറായി.

വിശ്വാസത്തിൽ പണിത കുടുംബം

അടുത്ത പതിമൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്കിടെ അവർക്ക് ഒൻപത് മക്കൾ ജനിച്ചു. എന്നാൽ അതിൽ നാല് കുഞ്ഞുങ്ങൾ ശൈശവത്തിലോ ബാല്യത്തിലോ മരിച്ചു. ഓരോ മരണവും അവരുടെ ഹൃദയത്തെ തകർത്തു; എങ്കിലും അവർ ഒരിക്കലും ദൈവത്തിലുള്ള പ്രത്യാശ കൈവിട്ടില്ല.

എല്ലാ ദിവസവും അവർ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പങ്കെടുത്തു; കുടുംബപ്രാർത്ഥന ഒരിക്കലും മുടക്കിയില്ല. എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളും ദുഃഖങ്ങളും ദൈവസന്നിധിയിൽ സമർപ്പിച്ചു.

ജീവിച്ചിരുന്ന അഞ്ച് പെൺമക്കൾ: മാരി, പോളിൻ, ലിയോണി, സെലിൻ, തെരേസ. മക്കൾ വലിയവരാകണം എന്നതിലുപരി വിശുദ്ധരാകണം എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം.

സ്നേഹവും സൗഹൃദവും നിറഞ്ഞ ദാമ്പത്യം

ലൂയിയും സെലിയും പരസ്പരം എഴുതിയ കത്തുകൾ അവരുടെ ദാമ്പത്യസ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഒരു കത്തിൽ സെലി ഭർത്താവിനോട് ഇങ്ങനെ എഴുതി: “എന്റെ ജീവനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു. അത്രയും സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ നിന്നെ ചുംബിക്കുന്നു.”

പരസ്പര ബഹുമാനവും കരുതലും ത്യാഗവുമായിരുന്നു അവരുടെ ദാമ്പത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. സെലിയുടെ ലെയ്സ് നിർമ്മാണസ്ഥാപനം വളർന്നപ്പോൾ, സ്വന്തം വാച്ച് വ്യാപാരം കുറച്ചുകൊണ്ട് ലൂയി ഭാര്യയെ സഹായിക്കാൻ മുന്നോട്ടുവന്നു.

അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവ ഒരിക്കലും അവരുടെ സ്നേഹത്തെ തകർത്തില്ല; കാരണം അവരുടെ കുടുംബത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ എന്നും ക്രിസ്തുവായിരുന്നു.

ഓരോ മകളെയും ഹൃദയത്തോട് ചേർത്ത മാതാപിതാക്കൾ

മകൾ ലിയോണി ശാരീരികവും മാനസികവുമായി പല ബുദ്ധിമുട്ടുകളും നേരിട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ അവളെ അവർ ഒരിക്കലും തള്ളിക്കളഞ്ഞില്ല; മറിച്ച് കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുകയും അവൾക്കായി കൂടുതൽ പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ പ്രത്യാശ വിഫലമായില്ല—പിന്നീട് ലിയോണി വിസിറ്റേഷൻ സന്യാസിനിയായി വിശുദ്ധ ജീവിതം നയിച്ചു. ഇന്ന് അവളും വിശുദ്ധപദവിയിലേക്കുള്ള യാത്രയിലാണ്.

കുരിശിന്റെ വഴി

1865-ഓടെ സെലിയുടെ വലത് സ്തനത്തിൽ ഒരു മുഴ കണ്ടെത്തി; അത് പിന്നീട് കാൻസറായി മാറി. വേദനകൾക്കിടയിലും അവളുടെ വിശ്വാസം ഒരിക്കലും തളർന്നില്ല. അവൾ എഴുതി: “ദൈവം എന്നെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നുവെങ്കിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമാണ്, കാരണം ഭർത്താവിനെയും മക്കളെയും വിട്ടുപോകാൻ എനിക്ക് പ്രയാസമുണ്ട്. എന്നാൽ അവിടുന്ന് എന്നെ വിളിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതായിരിക്കും അവർക്കു കൂടുതൽ നന്മ ചെയ്യുക.”

1877 ആഗസ്റ്റ് 28-ന്, വെറും 45-ആം വയസ്സിൽ, ഭർത്താവിന്റെയും മക്കളുടെയും സഹോദരന്റെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ സെലി ദൈവസന്നിധിയിലേക്ക് യാത്രയായി.

പിതാവും മാതാവുമായി മാറിയ ലൂയി

ഭാര്യയുടെ മരണശേഷം ലൂയി തന്റെ മുഴുവൻ ജീവിതവും മക്കൾക്കായി സമർപ്പിച്ചു. സെലിയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം കുടുംബത്തെ ലിസ്യു നഗരത്തിലേക്ക് മാറ്റി. മക്കൾക്കായി അദ്ദേഹം ഒരേസമയം പിതാവും മാതാവുമായി മാറി. ഓരോ മകളും സന്യാസജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, കണ്ണീരോടെയെങ്കിലും സന്തോഷത്തോടെ അവരെ ദൈവത്തിനു സമർപ്പിച്ചു.

ലൂയിസിന്റെ പീഡാനുഭവം

ജീവിതാവസാനത്തിൽ മസ്തിഷ്കത്തെ ബാധിച്ച ഗുരുതര രോഗം ലൂയിയെ കീഴടക്കി. ഓർമ്മശക്തിയും വിവേകവും ക്രമേണ നഷ്ടപ്പെട്ടു; ചികിത്സയ്ക്കായി മനോരോഗാശുപത്രിയിലും കഴിയേണ്ടിവന്നു. വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യ ഈ കാലഘട്ടത്തെ തന്റെ പിതാവിന്റെ “പീഡാനുഭവം” എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. എല്ലാ വേദനകളും ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിനോട് ചേർത്ത് അദ്ദേഹം സമർപ്പിച്ചു.

1894 ജൂലൈ 29-ന്, എഴുപത്തിയൊന്നാം വയസ്സിൽ, ലൂയി സമാധാനത്തോടെ ദൈവസന്നിധിയിലേക്ക് യാത്രയായി.

വിശുദ്ധ കുടുംബത്തിന്റെ ഫലം

ഈ ദാമ്പത്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടം സമ്പത്തോ പ്രശസ്തിയോ ആയിരുന്നില്ല; വിശുദ്ധരാണ് അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഫലം. ഇളയമകൾ വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യ സഭയിലെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട വിശുദ്ധരിൽ ഒരാളായി മാറി; പിന്നീട് അവൾക്ക് സഭാപണ്ഡിത (Doctor of the Church) എന്ന ബഹുമതിയും ലഭിച്ചു. മറ്റൊരു മകൾ ലിയോണിയും വിശുദ്ധിയുടെ പാതയിലാണ്.

സഭയുടെ അംഗീകാരം

1994 മാർച്ച് 26-ന് വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ ലൂയിയെയും സെലിയെയും ധന്യർ (Venerable) ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചു. മിലാനിലെ കൊച്ചു പിയെട്രോ ഷിലിറോയുടെ അത്ഭുതസൗഖ്യം അംഗീകരിച്ചതിനെ തുടർന്ന്, 2008 ഒക്ടോബർ 19-ന് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ മാർപാപ്പയുടെ കാലത്ത് അവർ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവർ (Blessed) ആയി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. സ്പെയിനിലെ കൊച്ചു കാർമെന്റെ അത്ഭുതസൗഖ്യം രണ്ടാം അത്ഭുതമായി അംഗീകരിച്ച ശേഷം, 2015 ഒക്ടോബർ 18-ന് ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ റോമിൽ വച്ച് അവരെ വിശുദ്ധരായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഭർത്താവും ഭാര്യയും എന്ന നിലയിൽ ഒരുമിച്ച് വിശുദ്ധരായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട സഭയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യ ദമ്പതികൾ എന്ന മഹത്തായ ബഹുമതി അങ്ങനെ അവർക്ക് ലഭിച്ചു.

നമുക്കുള്ള സന്ദേശം

വിശുദ്ധ ലൂയിയും സെലിയും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, വിശുദ്ധി ആശ്രമങ്ങളിലും മഠങ്ങളിലും മാത്രം കണ്ടെത്തേണ്ടതല്ല എന്നതാണ്. ഒരു കുടുംബത്തെ സ്നേഹത്തോടെ പരിപാലിക്കുന്നതിലും, മക്കളെ ദൈവഭയത്തിൽ വളർത്തുന്നതിലും, രോഗത്തിലും ദുഃഖത്തിലും വിശ്വാസം കൈവിടാതെ ജീവിക്കുന്നതിലും വിശുദ്ധി വിരിയുന്നു. അവർ ഓരോ കുടുംബത്തോടും ഒരേ സന്ദേശം പറയുന്നു: “ക്രിസ്തുവിനെ കേന്ദ്രമാക്കി ജീവിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബം ഭൂമിയിൽ തന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ആരംഭമാണ്.”

✍ ഫാ. ജയ്സൺ കുന്നേൽ MCBS