ഉദരത്തിലെ കുഞ്ഞിന് വേദനിക്കുമോ ? — ശാസ്ത്രവും വിശ്വാസവും പറയുന്നത്.

മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന ചോദ്യം: ജീവൻ എപ്പോഴാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്?
പക്ഷേ ഏറ്റവും കുറച്ച് സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നവൻ — ഗർഭത്തിലുള്ള കുഞ്ഞാണ്.

അവൻ /അവൾ വാദിക്കില്ല.
അവൻ /അവൾ അപേക്ഷിക്കില്ല.
അവൻ /അവൾ തന്റെ വേദന വിശദീകരിക്കില്ല.
എന്നാൽ അവൻ/ അവൾ ജീവിക്കുന്നു… പ്രതികരിക്കുന്നു…

ഇവിടെ നിന്നാണ് നമ്മുടെ ചിന്ത ആരംഭിക്കേണ്ടത്.

ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്

ആധുനിക ഭ്രൂണവികസന പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്:

ഗർഭകാലത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടങ്ങളിൽ തന്നെ നാഡീവ്യവസ്ഥ രൂപപ്പെടുന്നു

ഉത്തേജനങ്ങൾക്ക് ശരീര പ്രതികരണങ്ങൾ കാണാം

ഹൃദയമിടിപ്പിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു

സമ്മർദ്ദ ഹോർമോണുകൾ ഉയരുന്നു

മുഖചലനങ്ങളും ശരീരചലനങ്ങളും പ്രകടമാകുന്നു

വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഇവയെല്ലാം “വേദനയോ അസ്വസ്ഥതയോ ഉള്ളപ്പോൾ” കാണുന്ന സാധാരണ ലക്ഷണങ്ങളാണ്.

ഒരു രോഗി സംസാരിക്കാനാവാത്തതിനാൽ നാം അവന്റെ വേദന നിഷേധിക്കില്ല.
ഒരു നവജാത ശിശു കരഞ്ഞാൽ നാം ആശ്വസിപ്പിക്കും.

അപ്പോൾ ഗർഭത്തിലുള്ള കുഞ്ഞ് മാത്രം എന്തുകൊണ്ട് സംശയത്തിന് വിധേയമാകുന്നു?

ശാസ്ത്രം ഒരു വസ്തുത പഠിപ്പിക്കുന്നു —
ജീവൻ വികസനത്തിന്റെ ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു, പക്ഷേ മനുഷ്യന്റെ മൂല്യം ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ മാറുന്നില്ല.

മനുഷ്യത്വം പറയുന്നത്

മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ മഹത്വം ശക്തിയിൽ അല്ല — സംരക്ഷണത്തിലാണ്.

സ്വയം രക്ഷിക്കാനാവാത്തവരെ സംരക്ഷിക്കുമ്പോഴാണ് നാം മനുഷ്യരാകുന്നത്.
ശക്തനായവന്റെ അവകാശം മാത്രം അംഗീകരിക്കുന്ന സമൂഹം സംസ്കൃതമല്ല;
ബലഹീനന്റെ അവകാശം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന സമൂഹമാണ് സംസ്കാരം.

ഗർഭത്തിലെ കുഞ്ഞ് സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും നിശ്ശബ്ദനും ഏറ്റവും ബലഹീനനും ആണ്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സംരക്ഷണം അർഹിക്കുന്നവനും അവൻ തന്നെയാണ്.

തിരുവചനം പറയുന്നത്

“ഞാൻ നിന്നെ ഗർഭത്തിൽ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിന് മുമ്പേ നിന്നെ അറിഞ്ഞു; ജനനത്തിനു മുമ്പേ നിന്നെ വിശുദ്ധീകരിച്ചു.” (യിരെമ്യാവു 1:5)

“നീ എന്റെ അന്തർഗതങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു; എന്റെ മാതാവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ എന്നെ നീ നെയ്തുചേർത്തു.” (സങ്കീർത്തനം 139:13)

“ഗർഭസ്ഥ ശിശു അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ ആനന്ദത്തോടെ ചാടിക്കളിച്ചു.” (ലൂക്കാ 1:41)

ബൈബിൾ മനുഷ്യനെ ജനനത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നവനായി കാണിക്കുന്നില്ല;
ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നവനായി കാണിക്കുന്നു.

മനസ്സാക്ഷിയുടെ ചോദ്യം

ജീവൻ എപ്പോഴാണ് വിലപ്പെട്ടതാകുന്നത്?
കാണുമ്പോഴോ? പിറന്നശേഷമോ? അല്ലെങ്കിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട നിമിഷം മുതൽ തന്നെയോ?

ശാസ്ത്രം ജീവന്റെ വികസനം കാണിക്കുന്നു.
വിശ്വാസം ജീവന്റെ മഹത്വം കാണിക്കുന്നു.
മനസ്സാക്ഷി അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

നിശ്ശബ്ദനായ മനുഷ്യൻ

ജീവനെക്കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ചയിൽ ഏറ്റവും നിശ്ശബ്ദനായവൻ — ഗർഭത്തിലുള്ള കുഞ്ഞാണ്.

അവൻ /അവൾ അവകാശം ആവശ്യപ്പെടില്ല.
അവൻ /അവൾ പ്രതിഷേധിക്കില്ല.
അവൻ /അവൾ നമ്മുടെയെല്ലാം കരുണയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അളവുകോൽ:
സ്വയം സംസാരിക്കാനാവാത്തവർക്കുവേണ്ടി നാം സംസാരിക്കുന്നുണ്ടോ?

മനുഷ്യജീവനെ സ്നേഹിക്കാം, ആദരിക്കാം, സംരക്ഷിക്കാം.🙏🏽

സാബു ജോസ്
എറണാകുളം