ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് എമിലിയുടെ കത്തും ശരത്ചന്ദ്രബോസിനെ തേടിയെത്തുന്നത്. മകൾ അച്ഛൻ്റെ തനിപ്പതിപ്പാണെന്നും സ്വഭാവത്തിൽ പോലും അച്ഛനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ഇന്ത്യയിലെ വിധുരയായ ഒരു സ്ത്രീയെപ്പോലെ ഓർമ്മകളിൽ ഉറഞ്ഞു ജീവിക്കാനാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെങ്കിലും അതിൽ നിന്ന് തികച്ചും വിഭിന്നമായ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ പെട്ടു പോയതുകൊണ്ട് തനിക്കതിന് ആവില്ല എന്നും അവർ ഖേദിക്കുന്നു. അടിവരയിട്ട് അവർ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ഒരു സാമ്പത്തിക സഹായം തേടിയല്ല ഈ കത്ത് എന്നുള്ളതാണ്. ഒരു ദ്വിഭാഷിയെന്ന നിലയിൽ വിയന്നയിൽ താൻ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ജോലിയിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനം തനിക്കും കുഞ്ഞിനും മതിയാവുമെന്നും അവർ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. തനിക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ അവളുടെ ഉറ്റബന്ധുവെന്ന നിലയിൽ അവളോടൊപ്പം മനസ്സുകൊണ്ട് ആയിരിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം മാത്രമാണ് ഈ കുറിപ്പിനുള്ള പ്രേരണ.

 

മനുഷ്യർ എത്ര പാവങ്ങളാണ്. അടിമുടി പരുക്കരായും കരുത്തരായും കാണപ്പെടുമ്പോൾത്തന്നെ വീടും ഉറ്റവരും തുടർച്ചകളുമൊക്കെ എത്ര കഠിനമായിട്ടാണ് അവരുടെ ഉള്ളിനെ വലിച്ചു മുറുക്കുന്നത്. അങ്ങനെയാണവർ നീലിച്ചു പോയത്.

 

– ബോബി ജോസ് കട്ടികാട്