1. ജനനവും കുടുംബപശ്ചാത്തലവും

വിശുദ്ധ അൽഫോൻസ് മരിയ ഡി ലിഗോരി 1696 സെപ്റ്റംബർ 27-ന് ഇറ്റലിയിലെ നേപ്പിൾസിനടുത്തുള്ള മരിയനെല്ലയിൽ ജനിച്ചു. ദൈവഭക്തിയും കുലീന പാരമ്പര്യവും നിറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലാണ് അദ്ദേഹം വളർന്നത്. ബാല്യത്തിൽ തന്നെ മാതാപിതാക്കൾ അദ്ദേഹത്തിൽ ദൈവസ്നേഹവും സഭാസ്നേഹവും വളർത്തിയെടുത്തു.

2. പ്രഭുകുടുംബത്തിലെ മൂത്ത പുത്രൻ

കുലീന കുടുംബത്തിലെ ആദ്യജാതനായിരുന്ന അൽഫോൻസിൽ കുടുംബത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും അർപ്പിതമായിരുന്നു. എന്നാൽ ലോകമഹത്വത്തേക്കാൾ ദൈവഹിതത്തിന് മുൻഗണന നൽകിയാണ് അദ്ദേഹം ജീവിതം നയിച്ചത്.

3. മാതാപിതാക്കളുടെ ആത്മീയ സ്വാധീനം

പിതാവ് ഡോൺ ജ്യൂസപ്പെ ഡി ലിഗോറി നാവികസേനയിലെ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു; മാതാവ് അന്ന മരിയ കാതറീന അതീവ ഭക്തിയുള്ള സ്ത്രീയായിരുന്നു. വിശ്വാസത്തിന്റെയും പ്രാർത്ഥനയുടെയും കരുണയുടെയും ആദ്യപാഠങ്ങൾ അദ്ദേഹം മാതാവിൽ നിന്നാണ് പഠിച്ചത്.

4. അസാധാരണ പ്രതിഭാശാലി

ബാല്യത്തിൽ തന്നെ അസാധാരണമായ ബുദ്ധിശക്തി പ്രകടിപ്പിച്ച അദ്ദേഹത്തിന് ഭാഷകൾ, സംഗീതം, ചിത്രകല, തത്ത്വചിന്ത, ദൈവശാസ്ത്രം എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധേയമായ കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവം നൽകിയ ഈ കഴിവുകൾ പിന്നീട് അദ്ദേഹം സഭയുടെ സേവനത്തിനായി വിനിയോഗിച്ചു.

5. പതിനാറാം വയസ്സിൽ ഡോക്ടറേറ്റ്

വെറും പതിനാറാം വയസ്സിൽ സിവിൽ നിയമത്തിലും കാനൻ നിയമത്തിലും ഡോക്ടറേറ്റ് നേടിയ അദ്ദേഹം യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ നിയമപണ്ഡിതന്മാരിൽ ഒരാളായി മാറി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബുദ്ധിശക്തി എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.

6. പ്രശസ്ത അഭിഭാഷകൻ

നിയമരംഗത്ത് വേഗം പ്രശസ്തി നേടിയ അദ്ദേഹത്തെ സത്യസന്ധതയും വ്യക്തമായ വാദശൈലിയും വിജയകരനായ അഭിഭാഷകനാക്കി. എന്നാൽ മനുഷ്യരുടെ അനീതിയും അഴിമതിയും അദ്ദേഹത്തെ വേദനിപ്പിച്ചു.

7. ജീവിതം മാറ്റിമറിച്ച പരാജയം

1723-ൽ ഒരു കേസിൽ അനീതി മൂലം പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം ലോകമഹത്വത്തിന്റെ പൊള്ളത്തരം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. “വഞ്ചകമായ ലോകമേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു” എന്ന വാക്കുകളോടെ അദ്ദേഹം അഭിഭാഷകജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു.

8. വൈദികവിളി സ്വീകരിച്ചു

ദൈവത്തിന്റെ വിളി തിരിച്ചറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം ലോകമഹത്വം ഉപേക്ഷിച്ച് വൈദികനാകാൻ തീരുമാനിച്ചു. 1726-ൽ വൈദികപട്ടം സ്വീകരിച്ച ഈ തീരുമാനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെ പൂർണമായി മാറ്റിമറിച്ചു.

9. പാവങ്ങളുടെ വൈദികൻ

വൈദികനായ ശേഷം അൽ ഫോൻസച്ചൻ പ്രധാനമായും പാവങ്ങൾക്കും രോഗികൾക്കും തടവുകാർക്കും ഗ്രാമീണർക്കും ഇടയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. അവഗണിക്കപ്പെട്ടവരിലേക്കാണ് ക്രിസ്തു ആദ്യം പോകുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.

10. റെഡംപ്റ്ററിസ്റ്റ് സഭയുടെ സ്ഥാപകൻ

1732 നവംബർ 9-ന് അദ്ദേഹം ‘ഏറ്റവും പരിശുദ്ധനായ രക്ഷകന്റെ സഭ’ (റെഡംപ്റ്ററിസ്റ്റുകൾ) സ്ഥാപിച്ചു. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവർക്കിടയിൽ സുവിശേഷം എത്തിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈ സന്യാസസഭയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.

11. പാവങ്ങൾക്കായുള്ള ദൗത്യം

പാവങ്ങളെയും ആത്മീയമായി ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെയും കണ്ടെത്തി അവർക്ക് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹം അറിയിക്കുകയായിരുന്നു റെഡംപ്റ്ററിസ്റ്റ് സഭയുടെ ദൗത്യം. ഇന്നും ഈ ദൗത്യം ലോകമെമ്പാടും തുടരുന്നു.

12. മഹാനായ മിഷനറി

കാൽനടയായും കുതിരപ്പുറത്തുമായി അനേകം ഗ്രാമങ്ങൾ സന്ദർശിച്ച അദ്ദേഹം, ക്ഷീണവും വിശപ്പും യാത്രാക്ലേശവും വകവയ്ക്കാതെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചു.

13. കരുണയുടെ കുമ്പസാരക്കാരൻ

മണിക്കൂറുകളോളം കുമ്പസാരം കേട്ടിരുന്ന അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും ആരെയും നിരാശരാക്കി മടക്കിയയച്ചില്ല. സത്യത്തോടൊപ്പം കരുണയും ചേർത്തതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മീയ മാർഗനിർദ്ദേശം.

14. നൂറിലധികം ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ രചയിതാവ്

ആത്മീയത, പ്രാർത്ഥന, ധാർമ്മിക ദൈവശാസ്ത്രം, മാതൃഭക്തി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ നൂറിലധികം ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചു. ഇന്നും അവ ലോകമെമ്പാടും വായിക്കപ്പെടുന്നു.

15. പ്രശസ്ത ആത്മീയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ

‘മറിയത്തിന്റെ മഹത്വങ്ങൾ’, ‘യേശുക്രിസ്തുവിനോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ അഭ്യാസം’, ‘പരിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കു മുമ്പിലെ സന്ദർശനങ്ങൾ’ തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മീയ പൈതൃകത്തിന്റെ അമൂല്യസമ്പത്താണ്.

16. ധാർമ്മിക ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആചാര്യൻ

കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ധാർമ്മിക ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരിൽ ഒരാളായ അദ്ദേഹം, സത്യവും കരുണയും ഒരുമിച്ച് എങ്ങനെ ജീവിക്കാമെന്ന് പഠിപ്പിച്ചു.

17. സത്യവും കരുണയും കൈകോർക്കണം

പാപത്തെ നിസ്സാരമാക്കുകയോ പാപിയെ നിരാശപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യരുതെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ നീതിയും കരുണയും ഒരുപോലെ മനുഷ്യനെ രക്ഷയിലേക്ക് നയിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.

18. മെത്രാനെന്ന നിലയിലെ സേവനം

1762-ൽ സാന്ത് അഗത ദെയ് ഗോട്ടി രൂപതയുടെ മെത്രാനായി നിയമിതനായ അദ്ദേഹം, വൈദികരുടെ പരിശീലനത്തിനും വിശ്വാസികളുടെ ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കും പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം നൽകി.

19. ദിവ്യകാരുണ്യഭക്തൻ

പരിശുദ്ധ ദിവ്യകാരുണ്യമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മീയജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. വിശുദ്ധ കുർബാനയും ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധനയും ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിന്റെ ഉറവിടമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു.

20. പരിശുദ്ധ അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം

മറിയത്തെ പാപികളുടെ അമ്മയായും യേശുവിലേക്കുള്ള ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ വഴിയായും അദ്ദേഹം കണ്ടു. ജപമാലയും മാതൃഭക്തിയും അദ്ദേഹം എല്ലാവരിലും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

21. സഹനത്തിന്റെ വിശുദ്ധൻ

കടുത്ത സന്ധിവാതവും അന്ധതയും നിരന്തരവേദനയും അനുഭവിച്ചിട്ടും ദൈവത്തിൽ പൂർണവിശ്വാസത്തോടെ ജീവിച്ച അദ്ദേഹം, തന്റെ വേദനകൾ ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി സമർപ്പിച്ചു.

22. സ്വന്തം സഭയിൽ നിന്നുള്ള വേർപാട്

ജീവിതാവസാനത്തിൽ ചില തെറ്റിദ്ധാരണകൾ മൂലം അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച സന്യാസസഭയിൽ നിന്ന് താൽക്കാലികമായി വേർപെടുത്തപ്പെട്ടെങ്കിലും, അദ്ദേഹം ആരോടും വിരോധം പുലർത്തിയില്ല. മരണശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരപരാധിത്വം സഭ അംഗീകരിച്ചു.

23. വിശുദ്ധമായ മരണം

1787 ആഗസ്റ്റ് 1-ന്, 91-ാം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം സമാധാനപൂർവം ദൈവസന്നിധിയിലേക്ക് യാത്രയായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശുദ്ധജീവിതം എല്ലാവരെയും ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു.

24. വിശുദ്ധനും സഭയുടെ വേദപാരംഗതനും

1816-ൽ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം 1839-ൽ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. 1871-ൽ സഭ അദ്ദേഹത്തെ ‘വേദപാരംഗതൻ’ എന്ന മഹത്തായ ബഹുമതിയാൽ ആദരിച്ചു.

25. ഇന്നും ജീവിക്കുന്ന പൈതൃകം

വിശുദ്ധ അൽഫോൻസസിന്റെ ആത്മീയ പൈതൃകം ഇന്നും ലോകമെമ്പാടും ജീവിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളും റെഡംപ്റ്ററിസ്റ്റ് മിഷനറിമാരുടെ സേവനവും അനേകം വിശ്വാസികളെ ക്രിസ്തുവിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാ വർഷവും ആഗസ്റ്റ് 1-ന് സഭ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കുന്നു.

ഫാ. ജയ്സൺ കുന്നേൽ mcbs