വിശുദ്ധ കുപ്പെർത്തീനോയിലെ യൗസേപ്പ് — വിദ്യാർത്ഥികളുടെ സ്വർഗീയ മധ്യസ്ഥൻ

ഇറ്റലിയിലെ ലെച്ചെ പ്രവിശ്യയിലെ കുപ്പെർത്തീനോ എന്ന ചെറിയ ഗ്രാമത്തിലാണ് യൗസേപ്പ് ദേസ ജനിച്ചത്. കുടുംബത്തിന് വീടിന്റെ വാടക നൽകാൻ കഴിയാതെ വന്നതിനാൽ അമ്മ ഫ്രാൻചെസ്കയ്ക്ക് ഒരു തൊഴുത്തിൽ അഭയം തേടേണ്ടിവന്നു. അവിടെയാണ് യൗസേപ്പ് ജനിച്ചത്.

അമ്മ വളരെ കർശനമായാണ് അവനെ വളർത്തിയത്. ചിലപ്പോൾ ശിക്ഷയായി രാത്രിയിൽ പള്ളിയുടെ വരാന്തയിൽ കിടന്നുറങ്ങേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. ഈ കഠിനമായ ബാല്യാനുഭവങ്ങൾ പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആത്മബലമായി മാറി.

യൗസേപ്പിന് പഠനത്തിൽ വലിയ കഴിവുണ്ടായിരുന്നില്ല. വായിക്കാനും എഴുതാനും പോലും ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടിയിരുന്നു. ഒരു ചെരുപ്പുകടയിൽ ജോലി ചെയ്തെങ്കിലും അവിടെനിന്ന് പിരിച്ചുവിടപ്പെട്ടു. പിന്നീട് ഗുരുതരമായി രോഗബാധിതനായപ്പോൾ പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യത്തിലൂടെ സൗഖ്യം ലഭിച്ചതായി അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.

പ്രാർത്ഥനയും തപസ്സുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അടിത്തറ.

പതിനേഴാം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഫ്രാൻസിസ്കൻ സഭയിൽ ചേരാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ പോലും ശരിയായി ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ഉരുളക്കിഴങ്ങ് പോലും ശരിയായി തൊലി കളയാൻ അറിയില്ലായിരുന്നു! ഒടുവിൽ അദ്ദേഹത്തെ അവിടെനിന്ന് പറഞ്ഞയച്ചു.

തുടർന്ന് കപ്പൂച്ചിൻ സന്യാസസഭയിൽ പ്രവേശിച്ചെങ്കിലും അവിടെയും സ്ഥിതി വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല. ഭക്തിയിൽ മുന്നിലായിരുന്നെങ്കിലും പല കാര്യങ്ങളും മറന്നുപോകുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. വീണ്ടും അവിടെനിന്ന് പോകേണ്ടിവന്നു.

പിന്നീട് ഫ്രാൻസിസ്കൻ സഭ അദ്ദേഹത്തെ ഒരു ഒബ്ലേറ്റ് ആയി സ്വീകരിച്ചു. ഒരു കഴുതയെ പരിപാലിക്കുകയായിരുന്നു ജോലി. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മീയ ജീവിതം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പിന്നീട് വൈദികപഠനത്തിന് അവസരം നൽകി.

പഠനം അദ്ദേഹത്തിന് വലിയൊരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു. പരീക്ഷകളിൽ പലപ്പോഴും പരാജയപ്പെട്ടു. എന്നാൽ വിശുദ്ധിയിലും ദൈവസ്നേഹത്തിലും അദ്ദേഹം അതിവേഗം വളർന്നു. ദൈവസാന്നിധ്യത്തിൽ ആഴമായി മുഴുകിയിരുന്ന അദ്ദേഹം പലപ്പോഴും ആത്മീയ നിർവാണാവസ്ഥയിൽ എത്തുമായിരുന്നു.

ഒടുവിൽ വൈദികപട്ടത്തിനായി മെത്രാൻ അദ്ദേഹത്തെ നേരിട്ട് പരീക്ഷിച്ചു. സുവിശേഷഗ്രന്ഥം തുറന്നപ്പോൾ യാദൃശ്ചികമായി വന്ന വചനം യൗസേപ്പിന് നന്നായി അറിയാവുന്ന ഏക വചനമായിരുന്നു:

“നിന്നെ വഹിച്ച ഉദരവും നിന്നെ പാലൂട്ടിയ മാറിടങ്ങളും ഭാഗ്യമുള്ളവ.”

പരിശുദ്ധ മറിയത്തോടുള്ള വലിയ ഭക്തിയുണ്ടായിരുന്ന യൗസേപ്പ് ആ വചനം മനോഹരമായി വിശദീകരിച്ചു. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം വൈദികനായി. തന്റെ വൈദികപട്ടത്തിന് പിന്നിൽ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ മാധ്യസ്ഥ്യമുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.

വൈദികനായതിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിലൂടെ നിരവധി അത്ഭുതങ്ങളും ആത്മീയ അനുഗ്രഹങ്ങളും ഉണ്ടായതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തി വർധിച്ചു; അതോടൊപ്പം ചിലരുടെ അസൂയയും ഉയർന്നു. ഒടുവിൽ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ പരാതി ഉയർന്ന് ഇൻക്വിസിഷന്റെ മുമ്പാകെ ഹാജരാകേണ്ടിവന്നു.

രണ്ടാഴ്ചയോളം നീണ്ട ചോദ്യംചെയ്യലിൽ സങ്കീർണ്ണമായ ദൈവശാസ്ത്ര വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു. എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം കൃത്യമായ ഉത്തരങ്ങൾ നൽകി. അവസാനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരപരാധിത്വം അന്വേഷണാധികാരികൾ അംഗീകരിച്ചു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തി റോമിലും എത്തി. ഒരിക്കൽ ഉർബൻ എട്ടാമൻ മാർപാപ്പയുടെ സന്നിധിയിലും അദ്ദേഹത്തിന് ആത്മീയ നിർവാണാവസ്ഥ അനുഭവപ്പെട്ടതായി രേഖകളിൽ കാണുന്നു. ചില അവസരങ്ങളിൽ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരം നിലത്തുനിന്ന് ഉയർന്നുപോയതായും പറയപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ ഇത്തരം അനുഭവങ്ങളൊന്നും അദ്ദേഹം അഭിമാനത്തോടെ കണ്ടില്ല. തന്നെ വളരെ ചെറിയവനും അയോഗ്യനുമെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്ത. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്വയം “ഫ്രാ അസിനോ” — “സഹോദര കഴുത” എന്നു വിളിക്കുമായിരുന്നു.

പിന്നീട് അദ്ദേഹം അസീസിയിൽ കുറെ വർഷങ്ങൾ ചെലവഴിച്ചു. രോഗങ്ങളും പ്രലോഭനങ്ങളും തെറ്റിദ്ധാരണകളും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്നെങ്കിലും, പ്രാർത്ഥനയിലും ദൈവവിശ്വാസത്തിലും അദ്ദേഹം ഉറച്ചുനിന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മധ്യസ്ഥതയിലൂടെ നിരവധി അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിച്ചതായും ജനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ സമാധാനത്തിലായതായും പറയപ്പെടുന്നു. അസീസിയിലെ ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ തങ്ങളുടെ ദത്തുപുത്രനായി സ്വീകരിച്ചു.

വിശുദ്ധ കുർബാനയോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹം അതീവ ഗാഢമായിരുന്നു. ബലിയർപ്പിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ദൈവസ്നേഹത്തിൽ മുഴുകിപ്പോകുമായിരുന്നു.

1663 ആഗസ്റ്റിൽ അദ്ദേഹം ഗുരുതരമായി രോഗബാധിതനായി. തന്റെ മരണദിവസം മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ച അദ്ദേഹം വിശുദ്ധ കൂദാശകൾ സ്വീകരിച്ച് മരണത്തിനായി ഒരുങ്ങി.

വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കായി കൊണ്ടുവരുന്ന മണിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം മുട്ടുകുത്തി. അപ്പോൾ ശരീരം നിലത്തുനിന്ന് ഉയർന്നുനിന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥിച്ചു:

“എന്റെ ആത്മാവ് എത്രയും വേഗം ഈ ശരീരമാകുന്ന തടവറയിൽനിന്ന് മോചിതയായി, എന്റെ കർത്താവേ, നിന്നോടൊന്നാകട്ടെ.”

1663 സെപ്റ്റംബർ 18-ാം തീയതി പുലർച്ചെ, പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളമായി “Ave Maris Stella” — “നക്ഷത്രസമുദ്രമേ, നിനക്ക് വന്ദനം” എന്ന സ്തുതിഗീതം ചൊല്ലിക്കൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധ യൗസേപ്പ് ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞത്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുറിയിൽ വർഷങ്ങളോളം മനോഹരമായ സുഗന്ധം അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ സംസ്കരിച്ച ഇമ്മാക്കുലേറ്റ് കൺസെപ്ഷൻ ചാപ്പലിൽ പിന്നീട് നിരവധി അത്ഭുതങ്ങൾ സംഭവിച്ചതായി വിശ്വാസികൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കബറിടം തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യസ്ഥാനമായി മാറി.

1753 ഫെബ്രുവരി 24-ന് ബെനഡിക്ട് പതിനാലാമൻ മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 1767 ജൂലൈ 16-ന് ക്ലെമന്റ് പതിമൂന്നാമൻ മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

ഇന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കബറിടം ഇറ്റലിയിലെ ഒസിമോ നഗരത്തിലുള്ള വിശുദ്ധ കുപ്പെർത്തീനോയിലെ യൗസേപ്പിന്റെ ബസിലിക്കയിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ജന്മനാടായ കുപ്പെർത്തീനോയിലെ തീർത്ഥാടനകേന്ദ്രത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയവും മറ്റു തിരുശേഷിപ്പുകളും ഭക്തിപൂർവ്വം ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

പഠനത്തിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർക്കും പരീക്ഷകളെ ഭയപ്പെടുന്നവർക്കും വലിയ പ്രത്യാശ നൽകുന്ന വിശുദ്ധനാണ് കുപ്പെർത്തീനോയിലെ യൗസേപ്പ്. മനുഷ്യന്റെ കഴിവുകൾ പരിമിതമായാലും ദൈവകൃപയ്ക്ക് പരിധിയില്ല എന്ന സത്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

വിദ്യാർത്ഥികളുടെ മധ്യസ്ഥനായ വിശുദ്ധ കുപ്പെർത്തീനോയിലെ യൗസേപ്പേ, ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണമേ!