⚜️⚜️⚜️ December 1️⃣5️⃣⚜️⚜️⚜️
വിശുദ്ധ മേരി ഡി റോസ
⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️
1848-ലെ യുദ്ധകാലഘട്ടം. ഇറ്റലിയിലെ ബ്രെസ്സിക്കായിലുള്ള മുള്ളുവേലികള് കൊണ്ട് വലയം ചെയ്ത സൈനികാശുപത്രിയുടെ വാതില്ക്കല് വിശുദ്ധ മേരി ഡി റോസ നില്ക്കുന്നു. എല്ലാവരുടേയും ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുന്നു. അടഞ്ഞ വാതിലിനപ്പുറത്തു നിന്നും ആക്രോശങ്ങളും, വാതില്ക്കല് മുഷ്ടിചുരുട്ടി ഇടിക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദംവും മുഴങ്ങി കേള്ക്കാം. ആശുപത്രിയിലുള്ളവരുടെ ഹൃദയം ഭീതിയാല് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
മുറിവേറ്റവരും, രോഗികളും അവരെ പരിചരിക്കുന്ന ആളുകള് അടക്കം ആശുപത്രിയിലുള്ളവര്ക്ക് ഈ ഭീതിയുടെ കാരണം അറിയാം. വാതിലിനപ്പുറത്തു നിന്നുമുള്ള ആക്രോശങ്ങള് സൈനികരുടേതാണ്. സൈനീകപരമായ ഉത്തരവുകള് പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതിന്റെയോ നിറവേറുന്നതിന്റെയോ ആക്രോശങ്ങള് അല്ല ഇത്. മറിച്ച്, ആ ആശുപത്രി തകര്ക്കുവാനും കൊള്ളയടിക്കുവാനുമുള്ള അവരുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹം മൂലമുള്ള ആക്രോശങ്ങളാണവ. ആരെകൊണ്ട് ഇവരെ തടയുവാന് കഴിയും.
ആ ആശുപത്രിയില് ആകെ ഉള്ളത് രോഗികളെ പരിചരിക്കുന്നതിനായി തങ്ങളുടെ ജീവിതം ഉഴിഞ്ഞുവച്ച ‘ഹാന്ഡ് മെയിഡ്സ് ഓഫ് ചാരിറ്റി’ സഭയിലെ കുറച്ച് സന്യാസിനീമാര്. ആശുപത്രിയിലെ ഡോക്ടര്മാര്ക്ക് പോലും അവരെ ആവശ്യമില്ല. അവര്ക്കാവശ്യം, കന്യകാസ്ത്രീകളെയല്ല. മറിച്ച്, വൈദ്യ പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച സാധാരണക്കാരായ ആളുകളെ ആണ്. ഇതിനുപുറമേയാണ് ആശുപത്രിക്ക് നേരെയുള്ള സൈനീകരുടെ ഭീഷണിയും. ഇങ്ങനെയുള്ള ഈ സാഹചര്യത്തില് ഈ സന്യാസിനീമാര് തീര്ത്തും ഉപയോഗ ശൂന്യരാണ്. അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെയും ഭീതിയുടേയും കാരണം വിശുദ്ധ മേരി ഡി റോസ വാതില് തുറക്കാന് പോകുന്നു എന്നതാണ്.
വാതില് മലര്ക്കെ തുറന്നപ്പോള്, ഒരു വലിയ ക്രൂശിതരൂപവും കയ്യില് പിടിച്ചു കൊണ്ട് തങ്ങളുടെ വഴി മുടക്കി നില്ക്കുന്ന വിശുദ്ധ പൌള ഡി റോസയേയും, അവളുടെ അരികിലായി കത്തിച്ച മെഴുക് തിരിയേന്തിയ രണ്ടു പേര് ഉള്പ്പെടെ ആറ് സന്യാസിനീമാരെയും കണ്ടു അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഭക്തിയുടേയും, ധൈര്യത്തിന്റേയും ഈ പ്രകടനം കണ്ട അവര് നാണത്താല് ഇരുളിലേക്ക് മറഞ്ഞു.
തന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവനും വിശുദ്ധ പൌളാ ഡി റോസ, ദൈവ സേവനത്തിനായുള്ള പുതിയ വാതായനങ്ങള് തുറക്കുന്നതില് ഒരിക്കലും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല, പ്രത്യേകിച്ചും മുന്പില് എന്തൊക്കെ തടസ്സങ്ങളാണ് ഉള്ളത് എന്ന് തീര്ച്ചയില്ലാതിരുന്ന അവസരങ്ങളില്. അവളെ കുറിച്ച് ശരിക്കും അറിയാതിരുന്ന ആളുകള് അവള് വെറും ദുര്ബ്ബലയാണ് എന്നാണ് ധരിച്ചുവച്ചിരുന്നത്, പക്ഷെ അവള് വിശ്വാസത്തിന്റെ ആയുധമണിഞ്ഞവളും അതിരില്ലാത്ത ശക്തിയും, ബുദ്ധിയും അതിയായ സേവനത്വരയുള്ളവളും ആയിരുന്നു.
1813-ലാണ് വിശുദ്ധ ജനിച്ചത്. തന്റെ പതിനേഴാമത്തെ വയസ്സ് മുതല് തന്റെ ഇടവകയില് ധ്യാനത്തിനായുള്ള സൗകര്യങ്ങള് ഒരുക്കുക, സ്ത്രീകള്ക്കായുള്ള പദ്ധതികള് തുടങ്ങി ധാരാളം കാര്യങ്ങള് ചെയ്തുവന്നു. ഈ പ്രവര്ത്തികളിലെ അവളുടെ സാമര്ത്ഥ്യം കണക്കിലെടുത്ത്, അവളുടെ 24-മത്തെ വയസ്സില് പാവപ്പെട്ട പെണ്കുട്ടികള്ക്കായുള്ള ഒരു തൊഴില് ശാലയില് മേല്നോട്ടക്കാരിയായി നിയമിച്ചു. രണ്ടു വര്ഷങ്ങള്ക്ക ശേഷം, രാത്രികളില് ഈ പെണ്കുട്ടികള്ക്ക് പോകുവാന് ഒരിടമില്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ വിശുദ്ധ ഈ പെണ്കുട്ടികള്ക്ക് രാത്രിയില് നേരിടേണ്ടി വരുന്ന അപകടങ്ങളില് നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്നതിനായി അവര്ക്ക് പാര്ക്കാന് ഒരു സുരക്ഷിതമായ ഭവനം വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാല് മേലധികാരികള് വിശുദ്ധയുടെ ഈ ആവശ്യം നിഷേധിച്ചു. ആ ജോലി ഉപേക്ഷിക്കുവാനുള്ള അവളുടെ തീരുമാനം വളരെപ്പെട്ടെന്നായിരുന്നു.
“നന്മ ചെയ്യുവാനുള്ള ഒരു ചെറിയ അവസരമെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടാല് എനിക്ക് ആ രാത്രി മനസ്സമാധാനത്തോട് കൂടി ഉറങ്ങുവാന് കഴിയുകയില്ല” എന്ന് വിശുദ്ധ ഒരിക്കല് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിനാല് വിശുദ്ധ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചതിന് ശേഷം പാവപ്പെട്ട പെണ്കുട്ടികള്ക്കായി ഒരു പാര്പ്പിടം നിര്മ്മിക്കുകയും അതിനൊപ്പം ബധിരര്ക്കായി വിദ്യാലയം നടത്തുന്ന തന്റെ സഹോദരനെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു.
തന്റെ 27-മത്തെ വയസ്സില് അവള് മറ്റൊരു വാതില്ക്കല് നില്ക്കുകയാണ് – ‘ഹാന്ഡ് മെയിഡ്സ് ഓഫ് ചാരിറ്റി’ സന്യാസിനീ സഭയുടെ മേലധികാരിയായി അവള് നിയമിതയായി. പലവിധ രോഗങ്ങളാല് ആശുപത്രികളില് പീഡനമനുഭവിക്കുന്നവരെ സഹായിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈ സന്യാസിനീ സഭയുടെ ലക്ഷ്യം. തന്റെ കൂട്ടുകാരായ ഗബ്രിയേലാ ബോനാറ്റി, മോണ്സിഞ്ഞോര് പിന്സോണി തുടങ്ങിയവര്ക്കൊപ്പം ഈ സന്യാസിനീമാര് നുഴഞ്ഞ് കയറ്റക്കാരാണെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്ന ആളുകളുടെ ബഹുമാനത്തിനു പാത്രമാകാന് ഇവര്ക്ക് കഴിഞ്ഞു.
1848-ല് വിശുദ്ധ തന്റെ ജീവിതം അവസാനിച്ചുവെന്നു തന്നെ കരുതി കാരണം വിശുദ്ധയുടെ കൂട്ടുകാരില് ആദ്യം ഗബ്രിയേലയും, പിന്നീട് മോണ്സിഞ്ഞോര് പിന്സോണിയും മരിച്ചു. അവരുടെ മരണത്തോടെ വിശുദ്ധ തീര്ത്തും നിസ്സഹായയും ആശ്രയിക്കുവാന് കൂട്ടുകാരാരുമില്ലാത്തവളുമായിതീര്ന്നു. ഇക്കാലയളവിലാണ് യൂറോപ്പില് യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അവരുടെ ജന്മദേശം ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളില് പലരും മടിയും ഭയവും നിമിത്തം തങ്ങളുടെ കിടക്കമുറിയില് പുതപ്പിനടിയില് കഴിച്ചുകൂട്ടുകയാണ് പതിവ്. എന്നാല് വിശുദ്ധയാകട്ടെ തനിക്ക് മുന്നില് വരുന്ന കാര്യങ്ങളില് നിന്നും പുതിയ അവസരങ്ങള് തിരയുകയാണ് ചെയ്തത്.
യുദ്ധത്തില് ധാരാളം പേര്ക്ക് മുറിവേല്ക്കുകയും രോഗികളാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. വിശുദ്ധയും മറ്റ് കന്യകാസ്ത്രീകളും സൈനീക ആശുപത്രിയില് രോഗികളെ പരിചരിക്കുകയും കൂടാതെ യുദ്ധമുഖത്ത് പോലും മുറിവേറ്റവര്ക്കും മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവര്ക്കും ആത്മീയ ശാന്തിയും ശാരീരിക സൗഖ്യവും നല്കി. 1855-ല് വിശുദ്ധ മരണമടഞ്ഞു. തന്റെ അവസാന വാതിലില് കൂടി കടക്കുമ്പോഴും വിശുദ്ധ ഒട്ടും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. എന്നെന്നേക്കുമായി തന്റെ പ്രഭുവിന്റെ പക്കല് പോകുന്ന ആനന്ദത്തിലായിരുന്നു വിശുദ്ധ.
വിശുദ്ധയുടെ കാലടികള്: തന്റെ സഹായം ആര്ക്കെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെന്നു അറിയുന്ന നിമിഷം തന്നെ ഒട്ടും മടികൂടാതെ കൂടാതെ അവരെ സഹായിക്കുവാന് ഇറങ്ങി പുറപ്പെടുമായിരുന്നു. അടുത്ത പ്രാവശ്യം നിങ്ങളുടെ സഹായം ആരെങ്കിലും ആവശ്യപ്പെടുകയാണെങ്കില്, നിസ്സാര കാരണങ്ങള് പറഞ്ഞു അവരെ ഒഴിവാക്കരുത്. നിങ്ങള് ചെയ്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് നിര്ത്തി അവ൪ക്കാവശ്യമുള്ളത് ചെയ്ത് കൊടുക്കുക.
ഇതര വിശുദ്ധര്
⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️
- ആഫ്രിക്കയിലെ ഫൗസ്തിനൂസ്, ലൂസിയൂസ്, കാന്റിഡൂസ്, ചെളിയന്, മാര്ക്ക്,ജാനുവരിയൂസ്, ഫൊര്ത്തുനാത്തൂസ്
- അയര്ലന്ഡിലെ ഫ്ലോരെന്സിയൂസ്
- ഇറെനേവൂസ്, ആന്റണി, തെയോഡോര്, സത്തൂര്ണിനൂസ്, വിക്ടര്
- ഐബീരിയായിലെ നീനോ
- ബിഥീനിയായിലെ ലത്രോസിലെ പോള്
⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️
എന്തു കുറ്റത്തിനായാലും അയല്ക്കാരനുതിന്മ ചെയ്യരുത്;
വികാരാവേശംകൊണ്ട് ഒന്നും പ്രവര്ത്തിക്കരുത്.
പ്രഭാഷകന് 10 : 6
അഹങ്കാരം കര്ത്താവിനെയുംമനുഷ്യരെയും വെറുപ്പിക്കുന്നു;
അനീതി, ഇരുവര്ക്കും നിന്ദ്യമാണ്.
പ്രഭാഷകന് 10 : 7
അനീതി, അഹങ്കാരം, അത്യാഗ്രഹം ഇവമൂലം സാമ്രാജ്യം കൈമാറിപ്പോകുന്നു.
പ്രഭാഷകന് 10 : 8
പൊടിയും ചാരവുമായ മനുഷ്യന്അഹങ്കരിക്കാന് എന്തുണ്ട്?
ജീവിച്ചിരിക്കെത്തന്നെ അവന്റെ ശരീരം ജീര്ണിക്കുന്നു.
പ്രഭാഷകന് 10 : 9
നിസ്സാരരോഗമെന്നു ഭിഷഗ്വരന്പുച്ഛിച്ചുതള്ളുന്നു;
എന്നാല്, ഇന്നു രാജാവ്; നാളെ ജഡം!
പ്രഭാഷകന് 10 : 10
ചെയ്യേണ്ട നന്മ ഏതാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അതു ചെയ്യാതിരിക്കുന്നവന് പാപം ചെയ്യുന്നു.
യാക്കോബ് 4 : 17
കര്ത്താവേ, അങ്ങു നല്ലവനുംക്ഷമാശീലനുമാണ്;
അങ്ങയെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നവരോട്അങ്ങു സമൃദ്ധമായി കൃപ കാണിക്കുന്നു.
കര്ത്താവേ, എന്റെ പ്രാര്ഥന കേള്ക്കണമേ!
എന്റെ യാചനയുടെ സ്വരം ശ്രദ്ധിക്കണമേ!
സങ്കീര്ത്തനങ്ങള് 86 : 5-6
യേശു അവിടെനിന്നു പോയി, സ്വന്തം നാട്ടിലെത്തി. ശിഷ്യന്മാര് അവനെ അനുഗമിച്ചു.
സാബത്തുദിവസം സിനഗോഗില് അവന് പഠിപ്പിക്കാനാരംഭിച്ചു. അവന്റെ വാക്കുകേട്ട പലരും ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു പറഞ്ഞു: ഇവന് ഇതെല്ലാം എവിടെനിന്ന്? ഇവനു കിട്ടിയ ഈ ജ്ഞാനം എന്ത്? എത്ര വലിയ കാര്യങ്ങളാണ് ഇവന്റെ കരങ്ങള്വഴി സംഭവിക്കുന്നത്!
ഇവന്മറിയത്തിന്റെ മക നും യാക്കോബ്, യോസെ, യൂദാസ്, ശിമയോന് എന്നിവരുടെ സഹോദരനുമായ മരപ്പണിക്കാരനല്ലേ? ഇവന്റെ സഹോദരിമാരും ഇവിടെ നമ്മുടെ കൂടെയില്ലേ? ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവര് അവനില് ഇടറി.
യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: സ്വദേശത്തും ബന്ധുജനങ്ങളുടെയിടയിലുംസ്വഭവനത്തിലുമല്ലാതെ മറ്റെങ്ങും പ്രവാചകന് അവമതിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
ഏതാനും രോഗികളുടെമേല് കൈകള്വച്ചു സുഖപ്പെടുത്തുവാനല്ലാതെ മറ്റ് അത്ഭുതമൊന്നും അവിടെ ചെയ്യാന് അവനു സാധിച്ചില്ല.
അവരുടെ വിശ്വാസരാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ച് അവന് വിസ്മയിച്ചു.
മര്ക്കോസ് 6 : 1-6
അവന് ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളില് ചുറ്റിസഞ്ച രിച്ച്, പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവന് തന്റെ പന്ത്രണ്ടുപേരെ അടുത്തു വിളിച്ച് രണ്ടുപേരെ വീതം അയയ്ക്കാന് തുടങ്ങി. അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെമേല് അവര്ക്ക് അ ധികാരവും കൊടുത്തു. അവന് കല്പിച്ചു:
യാത്രയ്ക്കു വടിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും – അപ്പമോ സഞ്ചിയോ അരപ്പട്ടയില് പണമോ – കരുതരുത്.
ചെരിപ്പു ധരിക്കാം, രണ്ട് ഉടുപ്പുകള് ധരിക്കരുത്;
അവന് തുടര്ന്നു: നിങ്ങള് ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്ത് ഒരു വീട്ടില് പ്രവേശിച്ചാല്, അവിടംവിട്ടു പോകുന്നതുവരെ ആ വീട്ടില് താമസിക്കുവിന്.
എവിടെയെങ്കിലും ജനങ്ങള് നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുകയോ നിങ്ങളുടെ വാക്കുകള് ശ്രവിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ് താല് അവിടെനിന്നു പുറപ്പെടുമ്പോള് അവര്ക്കു സാക്ഷ്യത്തിനായി നിങ്ങളുടെ കാലിലെ പൊടി തട്ടിക്കളയുവിന്.
ശിഷ്യന്മാര് പുറപ്പെട്ട്, ജനങ്ങളോട് അനുതപിക്കണമെന്നു പ്രസംഗിച്ചു.
അനേകം പിശാ ചുക്കളെ പുറത്താക്കി; അനേകം രോഗികളെ തൈലംപൂശി സുഖപ്പെടുത്തി.
മര്ക്കോസ് 6 : 7-13
Leave a Reply